Aetozaury – czołgi epoki triasowej

Aetozaury

Opancerzone aetozaury były jak czołgi epoki triasowej. Dzięki najnowszym badaniom zidentyfikowano kolejny gatunek aetozaura – czytamy na łamach pisma „The Anatomical Record”.

Aetozaury

.Gatunek Garzapelta muelleri żył ok. 215 mln lat temu i przypominał krzyżówkę krokodyla z przerośniętym pancernikiem. Należał do grupy zwierząt zwanych aetozaurami.

Panowanie aetozaurów przypada na okreś triasu, zanim jeszcze na Ziemi nastało królestwo dinozaurów. Opancerzone aetozaury były krewniakami krokodyli. Ich skamieniałości znajdowane są na wszystkich kontynenach z wyjątkiem Antarktydy i Australii.

Gatunek Garzapelta zidentyfikowano dzięki badaniom prowadzonym przez naukowców z University of Texas w Austin (USA). W tym wypadku paleontolodzy dysponowali aż 70 proc. powierzchni pancerza.

„Dysponujemy fragmentami od tylnej części szyi i ramion aż do czubka ogona. Zazwyczaj jest to dużo mniej” – opisuje William Reyes, który kierował badaniami.

Czołg epoki triasowej

.Nazwa „Garza” nawiązuje do hrabstwa Garza w północno-zachodnim Teksasie, gdzie znaleziono okaz, a „Pelta” to po grecku „tarcza”, co odnosi się do solidnego pancerza zwierzęcia. Z kolei nazwa gatunkowa „muelleri” nawiązuje do nazwiska paleontologa, Billa Muellera, który odkrył skamieniałość.

Kościane płytki pokrywające aetozaury noszą nazwę osteodermów. Były osadzone bezpośrednio w skórze, tworząc pancerz i dopasowując się do siebie jak mozaika. Oprócz ciała pokrytego płytkami kostnymi, boki Garzapelty były otoczone zakrzywionymi kolcami, które zapewniały kolejną warstwę ochronną przed atakami drapieżników. Chociaż dzisiejsze krokodyle są mięsożercami, naukowcy sądzą, że aetozaury były przede wszystkim wszystkożerne.

Dinozaurów nie wskrzesimy. Ale co z wymierającymi gatunkami?

.Martyna MOLAK-TOMSIA, adiunkt w Muzeum i Instytucie Zoologii PAN oraz członkini Polskiego Towarzystwa Nauk o Człowieku i Ewolucji zaznacza na łamach „Wszystko co Najważniejsze„, że: ”Interesującym zagadnieniem związanym z badaniem DNA jest możliwość wskrzeszenia wymarłych bądź wymierających gatunków”.

„Wiemy, że wskrzeszanie wymarłych gatunków nie jest możliwe w przypadku dinozaurów, ponieważ nie dysponujemy zachowanym materiałem genetycznym. Jak jednak prezentuje się stan wiedzy w przypadku stworzeń, których materiał posiadamy, na przykład mamutów czy wymierających dziś gatunków? Czy potrafimy je wskrzesić?” – pyta badaczka.

Martyna MOLAK-TOMSIA w tekście „Dinozaurów nie wskrzesimy. Ale co z wymierającymi gatunkami?” stawia również pytanie natury etycznej: „nawet jeśli mamy możliwości, to czy mamy prawo do deekstynkcji gatunków?”.

PAP/WszystkocoNajważniejsze/eg

Materiał chroniony prawem autorskim. Dalsze rozpowszechnianie wyłącznie za zgodą wydawcy. 1 kwietnia 2024
Fot. Wikimedia