Cieplejsza woda w Arktyce. Hekatomba dla ryb
Temperatura wody w Morzu Barentsa wzrosła miejscami o 2,5 st. C powyżej normy wieloletniej – wskazuje norweski Instytut Badań Morza. Naukowcy ostrzegli, że spadek zasobów planktonu może sprawić, że całe populacje ryb staną wobec ryzyka głodu.
Morze Barentsa należy do najszybciej ocieplających się regionów Arktyki [Instytut Badań Morza]
.Autorzy przedstawionego na lutowej konferencji „Arctic Frontiers” raportu „Ressursoversikt 2026” ostrzegli, że ocieplenie i zmiany w strukturze planktonu uderzają w podstawy arktycznego łańcucha pokarmowego. Zasoby biomasy w Morzu Barentsa spadły do najniższych poziomów od 2000 r. Dodatkowo napływ młodych osobników do stad ryb w wielu kluczowych dla gospodarki gatunkach nadal jest niski.
Szczególnie we wschodniej części Morza Barentsa temperatury powierzchni morza były w ostatnich latach o 0,5–2,5 st. C wyższe od średniej historycznej. Najsilniejsze anomalie notowane są wokół Svalbardu. Cieplejsza woda sprzyja procesowi atlantyfikacji arktycznych akwenów, czyli napływowi mas wody z Atlantyku, a to ma prowadzić do spadku populacji kluczowych gatunków organizmów planktonowych.
To właśnie plankton stanowi bazę pokarmową dla narybku dorsza, czarniaka (dorsza czarnego) czy śledzia. Jeśli jego zasoby spadają, młode ryby wolniej dojrzewają, częściej chorują i umierają. W dłuższej perspektywie będzie to musiało to przełożyć się na niższe kwoty połowowe i kryzys branży rybackiej na północy Europy.
Naukowcy podkreślili, że Morze Barentsa należy do najszybciej ocieplających się regionów Arktyki. W przeszłości system ten wykazywał dużą odporność i zdolność do regeneracji. Obecna sytuacja jest jednak według nich znacznie trudniejsza. Wysokie temperatury wody, presja ze strony rybołówstwa i cofający się zasięg lodu morskiego sprawiają, że rzeczywistość jest trudna do przewidzenia.
Specjaliści z kierowanego przez Geira Lasse Tarangera instytutu ostrzegli, że jeśli trend się utrzyma, ekosystem może zmienić się trwałe. Dla jednego z najważniejszych łowisk świata to wyraźny sygnał ostrzegawczy.
Polarny Jedwabny Szlak. Arktyczne ambicje Pekinu
.Kraje graniczące z Arktyką nie wypracowały dotąd jednolitego stanowiska wobec strategicznej ekspansji Chin. Każdy z nich świadomy jest oczywiście rosnącego zaangażowania Państwa Środka w regionie, ale jest ono oceniane w różny sposób. Niektóre państwa gotowe są do współpracy, inne zaś pozostają ostrożne, dostrzegając zagrożenia dla bezpieczeństwa narodowego – pisze Christina VENARD.
dniu 26 stycznia 2018 roku, w trakcie konferencji prasowej, na której obecny był między innymi Kong Xuanyou, wiceminister spraw zagranicznych Chin, przedstawiono Białą Księgę, określająca główne kierunki chińskiej polityki w obszarze Arktyki.
Arctic situation now goes beyond its original inter-Arctic States or regional nature (Biała Księga Polityka arktyczna Chin)
Dokument, w którym Chiny określają siebie jako państwo „quasi-arktyczne” (near Arctic state) pokazuje dobitnie ambicje chińskiego rządu odgrywania jeszcze większej roli w regionie. Zapowiedź wytyczenia „Polarnego Jedwabnego Szlaku” – trzeciej osi projektu nowego Jedwabnego Szlaku –, jako uzupełnienie dla korytarza euroazjatyckiego i drogi morskiej indyjsko-pacyficznej, potwierdza plany mocnej i trwałej obecności w Arktyce, wspartej większym zaangażowanie inwestycyjnym. Jeśli dodamy do tego działania o charakterze analitycznym i eksperckim, zawiązywanie porozumień z państwami regionu a także otwierające się możliwości na płaszczyźnie energetycznej, rozumiemy, że polityczne i strategiczne znaczenie Chin w Arktyce będzie rosło.
Biała Księga ze stycznia 2018 roku była przejawem troski chińskich władz o większą transparentność kierunków działania w Arktyce. Należy jednak również zauważyć dążenia Chin do stworzenia mocnej sieci instytucjonalnej, której celem będzie wspieranie chińskich interesów w regionie. Świadczą o tym jednoznacznie takie działania, jak opublikowanie w 2017 roku dokumentu zatytułowanego Vision for Maritime Cooperation Under the Belt and Road Initiative, utworzenie Komitetu Nawigacyjnego Polarnego (Polar Navigation Committee), a także powołanie specjalnego przedstawiciela do spraw Arktyki. Strukturyzacja zaangażowania zarówno instytucji jak i przedsiębiorstw w arktyczną strategię Chin pozwoli na realizację interesów tego państwa w regionie. Tworzenie silnych współzależności między władzą centralną a sektorem prywatnym ułatwi wymianę informacji i analiz. Chińskie władze wyraziły ponadto wolę poszerzania wiedzy pracowników tych firm na temat Arktyki oraz działania w kierunku kształcenia specjalistów od spraw arktycznych wewnątrz administracji państwowej. Innym ważnym aspektem w oczach Pekinu jest informowanie na bieżąco opinii publicznej o strategicznych celach zaangażowania w regionie Arktyki.
Tekst dostępny na łamach Wszystko co Najważniejsze: https://wszystkoconajwazniejsze.pl/christina-venard-polarny-jedwabny-szlak-arktyczne-ambicje-pekinu/
