Dlaczego uciekamy myślami?

Dlaczego uciekamy myślami?

Naukowcom z Uniwersytetu w Oslo udało się odpowiedzieć na pytanie, dlaczego uciekamy myślami, w obszary niezwiązane z wykonywanymi w danym momencie czynnościami. Okazało się, że z pozoru chaotyczny proces, ma kluczowe znaczenie w utrwalaniu wspomnień.

.Naukowcy od lat próbują zrozumieć przyczynę pojawiania się w naszej świadomości zajmujących nas myśli, które nie są związane z aktualnie wykonywaną czynnością. Na wyjaśnienie tajemnicy, dlaczego uciekamy myślami, natrafiła Anna Chambers z Instytutu Podstawowych Nauk Medycznych na Uniwersytecie w Oslo. Jak podaje portal Medical Express, odkrycia dokonano podczas badania sposobu, w jaki przechowywane są wspomnienia długoterminowe i w jaki trafiają do obszaru mózgu, odpowiadającego za pamięć długotrwałą. Anna Chambers podkreśla, że ludzki mózg oddaje się rozmyślaniom na krótkie chwile tysiące razy w ciągu dnia. Umysł zaczyna wówczas “wędrować” i przestaje skupiać się na danym temacie.

Wewnątrz mózgu znajduje się obszar zwany hipokampem. Odbiera on wiele informacji, wrażeń i jest ważny z punktu widzenia tworzenia wspomnień, jednak po upływie pewnego czasu wspomnienia przenoszą się dalej. Autorka badania podaje przykład człowieka któremu 70 lat temu usunięto hipokamp z powodu epilepsji. W wyniku tego, nie był w stanie tworzyć nowych wspomnień. Co ciekawe, zapominał, co wydarzyło się poprzedniego dnia, ale nie miał problemu z przypomnieniem sobie tego, co działo się przed operacją. Naukowcy wysnuli na bazie tego wniosek, że wspomnienia z dawnych lat były przechowywane w innym miejscu mózgu niż hipokamp. 

Podczas snu i w stanie, który nazywamy ‘cichym czuwaniem’, jesteśmy zwykle mniej świadomi tego, co dzieje się wokół nas. Możemy marzyć lub pozwolić naszym umysłom błądzić. Kiedy znajdujemy się w tym stanie, hipokamp wysyła impulsy elektryczne, które kodują różne wspomnienia.  

Dzieje się to tysiące razy dziennie bez naszej świadomości. Więc nawet kiedy myślimy, że nie robimy nic pożytecznego, nasz mózg jest bardzo zajęty przechowywaniem nowych wspomnień w czasie – wyjaśnia profesor nadzwyczajny Koen Vervaeke z Wydziału Medycyny Molekularnej. 

Badacze uważają, że dzięki temu można pamiętać miejsce, w którym się dorastało, czy chodziło do szkoły. Hipokamp przekazuje słabsze informacje o przeszłych wspomnieniach do reszty mózgu, niejako szepcząc. Zespół badawczy przeprowadził eksperymenty z udziałem myszy, aby przyjrzeć się bliżej temu, co dzieje się, gdy umysł błądzi. Używali specjalnych mikroskopów do jednoczesnego pomiaru aktywności komórek nerwowych z wielu obszarów mózgu. 

Odkryliśmy, że podczas spokojnego czuwania hipokamp wysyła do reszty mózgu jedynie słabe sygnały – szepcze – o przeszłych wspomnieniach. Informacje te są tak słabe, że przekazywane wiadomości giną w plątaninie informacji, których doświadcza reszta mózgu. To odkrycie doprowadziło do kolejnego pytania: Jak mózg zwraca uwagę na ciche sygnały z hipokampu? – mówi doktorant Christoffer Nerland Berge.  

Badacze zaobserwowali również, że w jednej do dwóch sekund przed tym, jak hipokamp prześle informacje o wspomnieniu, duże części mózgu stają się mniej aktywne. Możliwe, że dzieje się tak, aby inne części tego organu mogły lepiej przyswoić to, co hipokamp próbuje zasygnalizować. 

.Pomaga to wyjaśnić, jak wspomnienia zostają przenoszone z hipokampu do innych obszarów mózgu, gdzie ostatecznie są przechowywane. Kiedy jesteśmy obudzeni i przytomni, ale marzymy, jesteśmy mniej świadomi wydarzeń, które mają miejsce wokół nas.

Oprac. Emil Gołoś

Materiał chroniony prawem autorskim. Dalsze rozpowszechnianie wyłącznie za zgodą wydawcy. 19 października 2022