Festiwal w londyńskim Notting Hill [Program]

Festiwal kultury Karaibskiej w Notting Hill, rozpoczynający się w zachodnim Londynie, to największe wydarzenie plenerowe w Europie. Organizatorzy tego festiwalu szacują, że przez dwa dni weźmie w nim udział 2,5 mln osób. Na turystów czeka parada pełna cekinów, piór, tańca i rytmów bębnów.

Festiwal kultury Karaibskiej w Notting Hill

.Festiwal w Notthing Hill rozpocznie się 24 sierpnia 2025 r. o godz. 10 (11 czasu polskiego) od parady dzieci w kolorowych kostiumach i maskach. Krótko później zachodni Londyn rozbrzmi potężnymi basami i mocnymi rytmami z rozstawionych na ulicach blisko 40 systemów nagłośnieniowych. Będzie można usłyszeć DJ-ów grających różne gatunki muzyczne: od reggae, ska, przez jazz, soul, po house i hip hop.

Najbardziej widowiskową częścią wydarzenia będzie parada 25 sierpnia z udziałem 50 zespołów kostiumowych, zwanych mas band (masquerade bands). Organizatorzy szacują, że na barwne występy przygotowano ponad 15 tys. strojów pełnych piór oraz cekinów. Obok nich wystąpią barwne zespoły brazylijskie, które na londyńskich ulicach będą tańczyć w rytm samby.

Do tradycji sięgającej pierwszego karnawału na Notting Hill są występy zespołów grających na blaszanych bębnach (steel pan), instrumentach wywodzących się z karaibskich wysp Trynidad i Tobago. Występy odbędą się już w sobotę wieczorem. To jedyna biletowana część festiwalu.

Co dalej zaoferuje Notting Hill?

.Zapach Notting Hill Carnival to mieszanka ostrych przypraw używanych w jerk pit, czyli pszennym placku wypełnionym grillowanym mięsem kurczaka w stylu jamajskim. Tradycyjnymi specjałami festiwalu są też trynidadzki placek roti oraz pochodzący z Gujany słodko-pikantny gulasz pepperpot. W sumie na turystów czeka ponad 300 stoisk z jedzeniem.

Podczas festiwalu przypomniana zostanie też postać Kelso Cochrane’a, 32-letniego mężczyzny z karaibskiej wyspy Antigua, zamordowanego w ataku na tle rasowym w Notting Hill w 1959 r. Jego śmierć stała się symbolem niesprawiedliwości rasowej w Wielkiej Brytanii. Aby załagodzić napięcia społeczne, trynidadzka działacz na rzecz praw człowieka Claudia Jones w tym samym roku zorganizowała w Londynie koncert „Karaibski karnawał”, transmitowany przez BBC. Powszechnie uważa się, że właśnie to wydarzenie dało początek festiwalowi. Obecnie ustępuje on pod względem wielkości jedynie brazylijskiemu karnawałowi w Rio de Janeiro i jest uważany za największą imprezę plenerową w Europie.

Różne formy rasizmu na świecie

.Postawa rasizmu dała początek walce przeciwko nierównościom społecznym. Tak powstał festiwal kultury Karaibskiej w Notting Hill. W dzisiejszych czasach problem rasizmu jest dalej obecny i przybiera najróżniejsze formy. „Rasizm wobec osób czarnoskórych może okazać się znaczącym zjawiskiem w Chinach, a islamofobia może być obecna w Indiach na skalę większą niż w Europie” – piszą prof. Tariq MODOOD i Thomas SEALY na łamach Wszystko co Najważniejsze w tekście „Różne formy rasizmu na świecie„

„W maju 2020 roku filmy przedstawiające śmierć George’a Floyda z rąk policji w Minneapolis rozprzestrzeniły się błyskawicznie, wywołując reakcję nie tylko w Stanach Zjednoczonych, ale również daleko poza ich granicami. Fala antyrasistowskich protestów przetoczyła się najpierw przez USA, a następnie przez różne części świata, znacznie wykraczając poza kontekst nie tylko w sensie geograficznym, ale także koncepcyjnym. Protesty pod sztandarem Black Lives Matter (BLM) w Stanach Zjednoczonych koncentrowały się na obaleniu rasizmu względem osób czarnoskórych i opierały się na założeniu, że rasizm ma charakter instytucjonalny, strukturalny i kulturowy. Ruch BLM stanowił bezpośrednią odpowiedź na nagranie pokazujące śmierć George’a Floyda i koncentrował się na społeczeństwach, w których funkcjonuje <<biały przywilej>>. Co ważne, w miarę jak antyrasistowskie ruchy protestacyjne – wciąż pod luźnym szyldem BLM – rozprzestrzeniały się na skalę międzynarodową, protesty przestały ograniczać się do rasizmu wobec osób czarnoskórych. Formy rasizmu w świecie przybierają różnorodną postać.”

.”W wielu krajach, zwłaszcza zachodnioeuropejskich, podkreślano podobieństwo tego zjawiska do zjawisk historii kolonialnej i sytuacji imigrantów przybyłych spoza Europy w ciągu kilku dekad po II wojnie światowej. Miasto Bristol w Wielkiej Brytanii zyskało międzynarodowy rozgłos, gdy protestujący obalili stojący w centrum pomnik Edwarda Colstona i wrzucili go do rzeki (obecnie znajduje się on w muzeum miejskim). Podobizna Colstona, który wzbogacił się na handlu niewolnikami, od dawna bowiem budziła kontrowersje, a lokalne centrum wydarzeń miejskich przechodziło właśnie proces zmiany nazwy z Colston Hall na Bristol Beacon. Protesty w 2020 roku dały jednak impuls do bardziej otwartej konfrontacji z historią miasta oraz historycznymi powiązaniami i zależnościami jego bogactwa od atlantyckiego handlu niewolnikami. I choć skupiono się przede wszystkim na związkach Wielkiej Brytanii z USA, szersze kwestie oraz inne posągi również stały się przedmiotem debaty publicznej i politycznej – debaty, która postawiła w centrum uwagi imperialną historię Wielkiej Brytanii. Oprócz powiązań między Wielką Brytanią a USA podkreślano też to, co te dwa kraje odróżnia, czyli historię ludności i migracji, historię imperium i kolonializmu oraz relacje rasowe i etniczne. Uczeni i politycy z całego spektrum politycznego przestrzegali przed importowaniem pojęć i kontekstów, które nie odzwierciedlałyby tych różnic i dlatego byłyby w ograniczonym stopniu pomocne w diagnozowaniu lub rozwiązywaniu kwestii rasizmu w Wielkiej Brytanii.”

LINK DO TEKSTU: https://wszystkoconajwazniejsze.pl/prof-tariq-modood-i-thomas-sealy-rozne-formy-rasizmu

PAP/Marta Zabłocka/TD