Iran do ostatniej chwili kupował rakiety z Chin i Rosji

Chiny tuż przed amerykańsko-izraelskim atakiem na Iran dostarczyły Teheranowi zaawansowane systemy obrony powietrznej HQ-16, drony kamikaze i prowadziły rozmowy o wysłaniu pocisków balistycznych i hipersonicznych – poinformował wojskowy portal DefenceSecurityAsia.

Iran do ostatniej chwili kupował rakiety z Chin i Rosji

.Według portalu Pekin już przekazał Teheranowi amunicję krążącą i zaawansowane baterie obrony powietrznej HQ-16 i HQ-17AE, zdolne do zwalczania samolotów, pocisków manewrujących, a nawet niektórych pocisków balistycznych. Atak USA i Izraela przerwał najprawdopodobniej trwające rozmowy na temat przeciwokrętowych pocisków manewrujących CM-302 i hipersonicznych pocisków szybujących DF-17, zdolnych zmieniać swoje trajektorie lotu, aby ominąć obronę przeciwnika.

Iran zamówił to uzbrojenie tuż po dwunastodniowej wojnie z czerwca 2025 r, w której Izrael, atakując przy wsparciu USA trzy irańskie obiekty nuklearne, osiągnął druzgocącą przewagę w powietrzu, dzięki czemu mocno nadwerężył irańskie struktury dowodzenia i bezkarnie zniszczył jego wyrzutnie pocisków balistycznych. Zmusiło to Iran do przyspieszenia zakupów od swoich sprawdzonych partnerów, Rosji i Chin.

Kreml, odpowiadając na prośbę Teheranu, zawarł z nim porozumienie o wartości 500 mln dolarów na dostawę 500 przenośnych wyrzutni rakietowych Wierba z 2,5 tys. pocisków, które zgonie z umową mają dotrzeć do Iranu dopiero w latach 2027-2029. Źródła, na które powołał się DefenceSecurityAsia, nie ustaliły, czy Iran zdążył rozstawić i przygotować do działania chińską broń, za którą zapłacił Pekinowi dostawami swojej ropy naftowej. 

Sojusz Teheranu z Moskwą

.Na temat pogłębiającej się współpracy gospodarczej oraz energetycznej Iranu z Rosją, na łamach “Wszystko Co Najważniejsze” pisze Antonia COLIBASANU w tekście “Rosja i Iran zacieśniają współpracę, potrzebują Indii“. Jak zauważa autorka jednym z głównych celów tej bilateralnej współpracy obu autorytarnych państw jest budowa Międzynarodowego Korytarza Transportowego Północ-Południe (INSTC), który ma połączyć Rosję z Indiami.

“Jednym z zasadniczych rozwiązań ułatwiających realizację planów, które mają Rosja i Iran, dotyczących ożywienia handlu, jest Międzynarodowy Korytarz Transportowy Północ-Południe. Jego celem jest połączenie rynków w całej Eurazji przy użyciu statków, kolei i dróg. Został on zaprojektowany w oparciu o umowę podpisaną przez Rosję, Iran i Indie we wrześniu 2000 roku. Według rosyjskich mediów korytarz już działa, a niektóre źródła podają, że jest to obecnie główna trasa przewozu towarów z Bombaju do Petersburga. Jednak niektóre połączenia na tej trasie są jeszcze w budowie, w tym 160-kilometrowa linia kolejowa Rasht-Astara, która połączy azerbejdżański szlak kolejowy (kończący się w Astarze) z irańskim. Rosyjski prezydent Władimir Putin wraz z irańskim prezydentem Ebrahimem Raisim na spotkaniu w lipcu 2022 roku uzgodnili, że linia Rasht-Astara musi być oddana do użytku jak najszybciej, choć oficjalny planowany termin jej ukończenia to 2025 rok. Ponadto około 6000 kilometrów autostrady łączącej Petersburg z Zatoką Perską i Zatoką Omańską jest nadal w budowie, a do przyszłego miesiąca ukończonych zostanie zaledwie 1000 kilometrów”.

.”Warunkiem przyspieszenia realizacji projektu, zwłaszcza strategicznego portu w Czabaharze w południowym Iranie, jest uzyskanie pełnej współpracy ze strony Indii. Ministrowie transportu Indii i Iranu spotkali się latem ubiegłego roku, a w listopadzie wysoki rangą irański dyplomata odwiedził Indie, aby omówić kwestię rozbudowy tego portu, który połączy Indie z resztą szlaku. Nowe Delhi i Teheran doszły do porozumienia w sprawie rozwoju portu już w 2003 roku. W 2015 roku Indie ponownie zobowiązały się do pomocy Iranowi w realizacji tego projektu oraz budowy powiązanej z nim linii kolejowej, dzięki czemu Iran mógłby zwiększyć handel z Azją Środkową i prowadzić interesy z Afganistanem bez ingerencji ze strony Pakistanu. Indie zainwestowały około 85 milionów dolarów w pierwszą fazę rozbudowy portu, ale do wykorzystania jego potencjału konieczne są dalsze prace. Niedokończona pozostaje również linia kolejowa z Czabaharu do Zahedanu, kluczowa dla włączenia portu do wielofunkcyjnego szlaku infrastrukturalnego i kosztująca 1,6 miliarda dolarów”.

PAP/MJ