Kim jest Zofia Anna OLESIK, zakwalifikowana do Konkursu Wieniawskiego?

Mająca 20 lat skrzypaczka z Katowic, Zofia Anna Olesik, została laureatką I nagrody 11. Ogólnopolskiego Konkursu Skrzypcowego im. Z. Jahnkego w Poznaniu. Konkurs rozstrzygnięty został w dniu w Poznaniu.

Kim jest Zofia Anna OLESIK?

.Zwycięzcą konkursu, Zofia Anna Olesik została, z pominięciem preselekcji, zakwalifikowana do przyszłorocznego, 17. Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego. W konkursie mogli wziąć udział skrzypkowie urodzeni w latach 1996–2008, uczący się w polskich szkołach i uczelniach muzycznych oraz ich absolwenci, a także polscy obywatele kształcący się za granicą. Ich występy oceniało jury pod kierownictwem Agaty Szymczewskiej.

Finaliści konkursu: Zofia Anna Olesik, Jakub Staszel oraz Gaja Wilewska wystąpili w dniu 15 listopada w Auli UAM z towarzyszeniem Orkiestry Filharmonii Poznańskiej pod batutą Łukasza Borowicza. Prezentowali swoje interpretacje II Koncertu skrzypcowego d-moll op. 22 Henryka Wieniawskiego – jednego z najbardziej wymagających dzieł skrzypcowego repertuaru.

Nagrody przyznane podczas konkursu

.Zofia Anna Olesik to 20-letnia skrzypaczka z Katowic, studentka poznańskiej uczelni muzycznej w klasie prof. Marcina Baranowskiego. Jest laureatką ponad 30 ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów, stypendystką programu „Młoda Polska”, Prezesa Rady Ministrów, Poznania i Katowic, Marszałka Województwa Wielkopolskiego oraz Morningside Music Bridge (USA).

Zofia Anna Olesik otrzymała, decyzją jury, I nagrodę i 25 tys. zł. II nagrodę i 15 tys. zł otrzymała Gaja Wilewska. III nagroda i 8 tys. zł przypadły Jakubowi Staszelowi. Jury przyznało również trzy równorzędne wyróżnienia po 4 tys. zł, które otrzymali: Milena Pioruńska, Hanna Pozorska i Michał Skibiński.

Laureatka I nagrody zdobyła także nagrodę rektora Akademii Muzycznej w Poznaniu dla najwyżej sklasyfikowanego studenta tej uczelni, nagrodę byłej prezes Towarzystwa Muzycznego im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu, Aliny Kurczewskiej, za najlepsze wykonanie koncertu do wyboru w III etapie, nagrodę dyrektora Filharmonii Poznańskiej im. T. Szeligowskiego w postaci koncertu z orkiestrą Filharmonii Poznańskiej oraz nagrodę dyrektora Festiwalu Paderewskiego w postaci recitalu podczas przyszłorocznej odsłony tego wydarzenia.

11. Ogólnopolski Konkurs Skrzypcowy im. Zdzisława Jahnkego

.Koncertowała z renomowanymi orkiestrami, m.in. Narodową Filharmonią Litewską, Sinfonią Iuventus, Armeńską Orkiestrą Symfoniczną, Filharmonią Pomorską; występowała także w Pałacu Buckingham. Współpracowała z Filharmonią Wiedeńską w ramach „Projektu Penderecki”, European Union Youth Orchestra i Oxford Philharmonic Orchestra. Doskonaliła umiejętności pod kierunkiem takich artystów, jak Julia Fisher, Midori, Vadim Gluzman czy Donald Weilerstein. Organizatorem 11. Ogólnopolskiego Konkursu Skrzypcowego im. Zdzisława Jahnkego jest Towarzystwo Muzyczne im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu we współpracy z Akademią Muzyczną im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu.

Zdzisław Jahnke (1895-1972) był skrzypkiem, pedagogiem, kameralistą, dyrygentem i działaczem społecznym. Koncertował w całej Europie. Był członkiem założonego w 1920 roku słynnego Kwartetu Polskiego i wieloletnim pedagogiem Państwowej Akademii i Szkoły Muzycznej w Poznaniu oraz następców tej uczelni: Państwowego Konserwatorium Muzycznego i Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej.

Uczestniczył w pracach Towarzystwa Muzycznego im. H. Wieniawskiego w Poznaniu. Zasiadał w jury Międzynarodowych Konkursów Lutniczych i Skrzypcowych im. H. Wieniawskiego w Poznaniu. Był też autorem licznych publikacji obejmujących utwory skrzypcowe, materiały pedagogiczne z literatury skrzypcowej i podręczniki gry. Konkursy jego imienia są organizowane w Poznaniu od 1976 roku. 

Jak mazurki Chopina oczarowały Szwedów

.Gdyby nie Fryderyk Chopin, mazurek mógłby pozostać jedynie przelotną modą taneczną. Tymczasem stał się dla niego głęboko osobistym, intymnym wyrazem uczuć jako polskiego kompozytora emigranta – pisze Anastasia BELINA.

Mazurek, którego początki sięgają XVI wieku, był polskim tańcem wiejskim z równin Mazowsza, tańczonym przez Mazurów, mieszkańców tego regionu. Istniały trzy podstawowe formy tego tańca: szybki, żywy mazurekcechujący się wyraźną i zróżnicowaną artykulacją, szybki i zabawny oberek oraz melodyjny, melancholijny kujawiak. Wszystkie trzy wywodzą się ze starodawnej polki, tańca w metrum trójdzielnym z mocnymi akcentami (często towarzyszącymi stukaniu obcasem) na drugim lub trzecim takcie. Duma i pewna dzikość wykonania sprawiały, że nastrój tego tańca różnił się od bardziej spokojnego walca. W XVII i XVIII wieku mazurek rozprzestrzenił się z ludowych zakątków na sale balowe całej Europy, a w XIX wieku dotarł nawet do Ameryki. Był też bardzo popularnym tańcem w całej dziewiętnastowiecznej Rosji, spotykanym także w błyszczących salach balowych szlacheckich posiadłości i pałaców. 

.Oczywiście kiedy mówimy o mazurku, pierwszym kompozytorem, który przychodzi nam na myśl, jest Fryderyk Chopin (1810–1849). Gdyby nie on, mazurek mógłby pozostać jedynie przelotną modą taneczną. Tymczasem stał się dla Chopina głęboko osobistym, intymnym wyrazem uczuć jako polskiego kompozytora emigranta mieszkającego w Paryżu. Począwszy od pierwszych kompozycji, aż po ostatnią (op. 68, nr 4, napisaną kilka tygodni przed śmiercią), jest to jedyna forma, którą Chopin komponował regularnie przez całe życie; tuż za nią plasują się nokturny. Chociaż polscy kompozytorzy, tacy jak Maria Szymanowska, Karol Krupiński i Józef Elsner, już wcześniej pisali mazurki, to geniusz muzyczny Chopina wyniósł ten wiejski taniec do rangi sztuki. Jego mazurki inspirowały różnych kompozytorów, od Glinki i Bałakiriewa, po Debussy’ego i Skriabina. W Polsce były kultywowane jeszcze w utworach Szymanowskiego, Maciejewskiego, Gradsteina i innych. 

Cały tekst: https://wszystkoconajwazniejsze.pl/anastasia-belina-jak-mazurki-chopina-oczarowaly-szwedow/

PAP/MJ