Kogo ułaskawił Karol NAWROCKI?

Prezydent Karol Nawrocki zastosował prawo łaski w stosunku do trzech osób; jednocześnie nie zastosował tego prawa wobec pięciu osób – przekazał w dniu 2 lutego 2026 r. rzecznik prezydenta Rafał Leśkiewicz. Dodał, że prezydent zażądał od prokuratora generalnego przedstawienia akt w czterech innych sprawach.

Kogo ułaskawił Karol NAWROCKI?

.Rafał Leśkiewicz we wpisie na platformie X poinformował, że prezydent Karol Nawrocki postanowieniami z 2 lutego zastosował prawo łaski w stosunku do trzech osób. „Podejmując decyzje, prezydent RP kierował się względami humanitarnymi, pozytywnymi opiniami sądów, a także wnioskami prokuratora generalnego o skorzystanie z prawa łaski” – wskazał.

Rzecznik prezydenta zaznaczył, że Karol Nawrocki postanowieniem z poniedziałku nie zastosował prawa łaski wobec pięciu osób. Ponadto – jak podał Rafał Leśkiewicz – prezydent podpisał cztery postanowienia, w których „zażądał od prokuratora generalnego przedstawienia akt w 4 sprawach”. Prezydent uczynił to – jak dodał Rafał Leśkiewicz – na podstawie przepisu Kodeksu postępowania karnego mówiącego, że „prokurator generalny przedstawia prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej akta sprawy lub wszczyna z urzędu postępowanie o ułaskawienie w każdym wypadku, kiedy prezydent tak zadecyduje”.

W komunikacie Kancelarii Prezydenta RP poinformowano, że jedna z ułaskawionych osób została skazana za nieumyślne spowodowanie katastrofy w ruchu lądowym, a prezydent zastosował prawo łaski przez warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności na okres próby.

Uzasadnienie dla ułaskawień

.Podkreślono, że ułaskawiając tę osobę, prezydent miał na uwadze m.in. względy humanitarne – „bardzo trudną sytuację zdrowotną osoby skazanej, jej zaawansowany wiek, wyrażenie skruchy, przeproszenie pokrzywdzonych, incydentalny charakter czynu, pozytywną opinię środowiskową”.

Druga ułaskawiona osoba – jak czytamy w kolejnym komunikacie – była skazana za groźby karalne. Dodano, że prezydent zastosował prawo łaski przez darowanie kary pozbawienia wolności. Argumentowano, że prezydent kierował się „bardzo trudną sytuacją zdrowotną i zaawansowanym wiekiem osoby skazanej, odległym terminem popełnienia czynu oraz przestrzeganiem porządku prawnego po wyroku”.

Trzecia osoba, wobec której prezydent zastosował prawo łaski, była skazana za przestępstwo „oszustwa, wyrządzenia szkody w obrocie gospodarczym w wielkich rozmiarach, pokrzywdzenia wierzycieli”. W komunikacie dodano, że prezydent zastosował prawo łaski poprzez warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności i oddanie skazanego w wyznaczonym okresie próby pod dozór kuratora.

Prezydent miał na uwadze przede wszystkim względy humanitarne

.„Prezydent, podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski, miał na uwadze przede wszystkim względy humanitarne – trudną sytuację rodzinną wobec ciężkiej choroby osoby najbliższej oraz konieczność sprawowania opieki nad nią i małoletnimi, pozytywną opinię wywiadu środowiskowego, znaczny upływ czasu od popełnienia przestępstw, przestrzeganie porządku prawnego po wydaniu wyroku oraz niemożność korzystania ze środków ochrony przewidzianych przez kodeks karny wykonawczy” – podano w komunikacie.

W komunikacie dotyczącym pięciu osób, wobec których nie zastosowano prawa łaski, poinformowano, że prokurator generalny wystąpił z wnioskami do prezydenta o nieskorzystanie z prawa łaski.

To pierwsze decyzje Karola Nawrockiego dotyczące ułaskawień, odkąd objął on funkcję prezydenta.

Poprzedni prezydent, Andrzej Duda, w ciągu dwóch kadencji ułaskawił 146 osób, a 970 osobom odmówił ułaskawienia; spośród prezydentów najrzadziej stosował prawo łaski. Najwięcej osób ułaskawił urzędujący przez dwie kadencje Aleksander Kwaśniewski – łącznie 4302 osoby. Lech Wałęsa zastosował prawo łaski wobec 3454 osób. Bronisław Komorowski ułaskawił 360 osób, a Lech Kaczyński 201 osób. 

Moja wizja kierunku, w którym powinna podążać Unia Europejska

.Jestem zwolennikiem Polski w Unii Europejskiej, uważam jednak, że chociażby kwestie ustrojowe, wymiaru sprawiedliwości czy bezpieczeństwa są zarezerwowane wyłącznie dla polskiej konstytucji, dla polskiego prezydenta oraz polskiego rządu – powiedział prezydent Karol NAWROCKI na Uniwersytecie Karola w Pradze.

Jako nowo wybrany Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej i historyk z wykształcenia, czuję się zaszczycony, mogąc wygłosić to przemówienie na słynnym Uniwersytecie Karola. Jako najstarszy uniwersytet w naszej części Europy, założony w 1348 r. – a drugi w naszym regionie jest Uniwersytet Jagielloński w Polsce, założony w 1364 r. – stanowi on świadectwo naszego kulturowego, naukowego i historycznego przywiązania do Europy Zachodniej. Zwłaszcza biorąc pod uwagę, że najstarszy uniwersytet naszego wspólnego sąsiada powstał w 1386 roku w Heidelbergu. Jest to również dowód na to, że dziedzictwo Europy Środkowej, w tym nasze rozumienie tego, jak powinna przebiegać integracja europejska, nie stawia nas w pozycji „uczniów w szkole integracji europejskiej”, których mogą oświecić „starsi i bardziej doświadczeni”.

Doświadczyliśmy tego jednak w całej naszej historii. Przypomnę tylko jeden przykład, jak demokratyczny system polityczny ówczesnej Czechosłowacji w latach 1918–1939 został tragicznie zakończony dzięki „profesjonalnym wskazówkom” świata zachodniego w układzie monachijskim z 1938 roku.

Niektórzy mogą powiedzieć, że dziś nasz region ponownie stoi przed podobnymi wyzwaniami. I ponownie niektórzy nasi zachodni partnerzy próbują poprowadzić nas w jedynym słusznym kierunku. Ukraina i jej siły zbrojne od prawie czterech lat toczą walkę o przetrwanie z barbarzyńskim najeźdźcą – Federacją Rosyjską. To ich zewnętrzny wróg. Ale mają też wroga wewnątrz: mianowicie wewnętrzny front przeciwko skorumpowanym elitom. Mam szczerą nadzieję, że wygrają obie bitwy, przede wszystkim dlatego, że oba zwycięstwa są możliwe do osiągnięcia.

.Historia pokazała nam, że Rosję – czy to carską, bolszewicką, czy radziecką – można nie tylko powstrzymać, ale także pokonać. A za każdym razem, gdy została pokonana, przynosiło to falę zmian politycznych. Widzieliśmy to po wojnie krymskiej w połowie XIX wieku, wojnie rosyjsko-japońskiej na początku XX wieku, pierwszej wojnie światowej i wojnie polsko-bolszewickiej, która nastąpiła po niej, oraz wojnie radziecko-afgańskiej w latach 80.

PAP/MJ