Kto dostał się do Parlamentu Europejskiego? Lista nazwisk

Wszystko co Najważniejsze przedstawia kto dostał się do Parlamentu Europejskiego. Najwięcej mandatów uzyskało KO, najmniej – Lewica.

Lista posłów – kto dostał się do Parlamentu Europejskiego

Koalicja Obywatelska
ADAMOWICZ
Magdalena
ARŁUKOWICZ Bartosz Adam
BREJZA Krzysztof
BUDKA Borys Piotr
BUŁA Andrzej
GASIUK-PIHOWICZ Kamila
HALICKI Andrzej Witold
JOŃSKI Dariusz
KIERWIŃSKI Marcin Piotr
KOHUT Łukasz Marcin
KOPACZ Ewa Bożena
LEWANDOWSKI Janusz Antoni
ŁUKACIJEWSKA Elżbieta Katarzyna
MARCZUŁAJTIS-WALCZAK Jagna Kinga
NYKIEL Mirosława
PROTAS Jacek
SIENKIEWICZ Bartłomiej Henryk
SZCZERBA Michał Roch
WAWRYKIEWICZ Michał
WCISŁO Marta Anna
ZDROJEWSKI Bogdan Andrzej

Lewica

BIEDROŃ Robert

SCHEURING-WIELGUS Joanna Izabela

ŚMISZEK Krzysztof Jan

PRAWO I SPRAWIEDLIWOŚĆ
BIELAN
Adam Jerzy
BOCHEŃSKI Tobiasz Adam
BRUDZIŃSKI Joachim Stanisław
BUDA Waldemar Grzegorz
DWORCZYK Michał Paweł
GOSIEWSKA Małgorzata Maria
JAKI Patryk Tomasz
KAMIŃSKI Mariusz
MALĄG Marlena Magdalena
MULARCZYK Arkadiusz
MÜLLER Piotr Józef
OBAJTEK Daniel
OZDOBA Jacek Dawid
RZOŃCA Bogdan Józef
SZYDŁO Beata Maria
TARCZYŃSKI Dominik
WĄSIK Maciej Roman
WIŚNIEWSKA Jadwiga Maria
ZALEWSKA Anna Elżbieta
ZŁOTOWSKI Kosma Tadeusz

TRZECIA DROGA PSL-PL2050 SZYMONA HOŁOWNI
HETMAN
Krzysztof Andrzej
JARUBAS Adam Sebastian
KOBOSKO Michał Andrzej

KONFEDERACJA WOLNOŚĆ I NIEPODLEGŁOŚĆ
BRAUN
Grzegorz Michał
BRYŁKA Anna Mirosława
BUCZEK Tomasz Wojciech
SYPNIEWSKI Marcin
TYSZKA Stanisław
ZAJĄCZKOWSKA-HERNIK Ewa

O rodzajach demokracji

.Profesor Jacek HOŁÓWKA, filozof i etyk, profesor nauk humanistycznych związany z Uniwersytetem Warszawskim opisuje na łamach Wszystko co Najważniejsze zagadnienia, związane z różnymi rodzajami demokracji.

Jedną z wersji tego ustroju jest demokracja populistyczna. Ta wersja opiera się na spisie obywatelskich uprawnień. W demokracji każdy może korzystać z wolności słowa, praworządności, równości głosów podczas wyborów i uprawnień przyznawanych wszystkim członkom wspólnoty. Niedopuszczalna jest tylko dyskryminacja kogokolwiek bez właściwego usprawiedliwienia. Nie wolno nikomu odebrać prawa głosu na podstawie koloru skóry lub wiary religijnej. Wolno, jeśli utraci prawa obywatelskie lub się ich wyrzeknie. Lub jeśli uznany zostanie za głęboko upośledzonego umysłowo.

Druga wersja to demokracja liberalna. Szeroko rozumiana wolność z wersji trzeciej to coś innego niż szerokie uprawnienia obywatelskie z wersji drugiej. Wersja trzecia przyjmuje za pierwszą, że demokracja nie zezwala na ograniczanie osobistych uprawnień, a ponadto chce zapewnić opiekę prawną instytucjom gwarantującym nieingerencję w sprawy osobiste. Akcentuje rozdział władz politycznych, przestrzeganie prawa, jawne metody kontroli władz i – co najważniejsze – utemperowanie woli ludu. Żądanie nieingerencji i nieinterwencji w sprawy dotyczące jedynie tych osób, które są osobiście zainteresowane jakąś kwestią, ma większe znaczenie niż przestrzeganie jakichkolwiek norm obyczajowych lub konwencjonalnych.

Jak widzimy, demokracja liberalna ma dość wyraźne zabarwienie paternalistyczne, zwykle uznawane za wykluczające się z programem liberalnym. Dla populistów najważniejszy jest bezpośredni udział możliwie największej liczby obywateli w bezpośrednim rządzeniu. Dla liberałów rządzenie jest mniej ważne niż swoboda ułożenia sobie życia według własnych zamiarów.

Kolejna wersja demokracji skierowana jest na ograniczenie uprawnień spontanicznie pojawiających się w działalności ekonomicznej. Demokracja nie pozwala na wyzysk – jej zdaniem. Rządy ludu zakładają prawo do publicznego egzekwowania zadowalających warunków utrzymania, czyli wymagają wprowadzenia prawa, które gwarantuje odpowiednio wysokie zarobki w rozmaitych branżach gospodarki. Ta forma demokracji całkiem się wyklucza z ekonomicznym leseferyzmem, czyli z drugą wersją rządzenia.

PAP/WszystkocoNajważniejsze/MB
Materiał chroniony prawem autorskim. Dalsze rozpowszechnianie wyłącznie za zgodą wydawcy. 10 czerwca 2024