Neolityczne łuki z zatopionej prehistorycznej wioski

W trakcie podwodnych badań archeologicznych prowadzonych przez naukowców w zatopionej prehistorycznej wiosce, która znajduje się pod powierzchnią Jeziora Bracciano w środkowych Włoszech, przed laty zostały odkryte neolityczne łuki. Najnowsza analiza badawcza jaka objęła te znaleziska wykazała zaskakujące fakty na temat tej broni z zatopionej wioski – nowe ustalenia rewidują zupełnie dotychczasowe nasze rozumienie historii łucznictwa.

Neolityczne łuki z zatopionej prehistorycznej wioski

.Pod spokojnymi taflami wody Jeziora Bracciano w gminie Anguillara Sabazia w regionie Lacjum w środkowych Włoszech przez podwodnych archeologów zostały odkryte kolejne niezwykłe skarby archeologiczne. Podwodna eksploracja archeologiczna tej zatopionej wioski jest prowadzona od ponad trzech dekad od 1989 – czyli od momentu jej odkrycia przez badaczy.

W 2023 i 2024 zatopionej neolitycznej osadzie La Marmotta przez archeologów zostały zidentyfikowane prehistoryczne tekstylia, wyroby plecionkarskie i wyroby powroźnicze. Od dawna w kolekcji artefaktów i przedmiotów odkrytych w tym miejscu znajdują się neolityczne łuki, które zostały niedawno objęte szczegółową analizą badawczą. Analiza ta objęła kolekcję prehistorycznej dalekodystansowej broni obejmującą w sumie 19 egzemplarzy prehistorycznych łuków.

Jak stwierdzili eksperci, odkryte w zatopionej wiosce La Marmotta w Jeziorze Bracciano łuki należą do jednych z najbardziej niezwykłych i najlepiej zachowanych przykładów prehistorycznej drewnianej dalekodystansowej broni, jakie kiedykolwiek odkryto. Jak wynika z datowania przeprowadzonego przez archeologów odkryta broń pochodzi z okresu wczesnego neolitu. Według badaczy najnowsze odkrycie daje wgląd w to jak przebiegała ewolucja technologii łuczniczej, zarządzanie lasami oraz wykorzystanie zasobów wśród pierwszych społeczności rolniczych w Europie.

Najnowsze odkrycie z zatopionej wioski La Marmotta ma tym większe znaczenie, że podważa dotychczasową wiedzę na temat tego jak prezentowała się produkcja łuków w okresie neolitu. Zgodnie z wcześniejszymi długoletnimi założeniami, głównym drewnem z którego w neolicie miały być wykonywane łuki był cis (czyli drewno, które powszechnie od wieków było uważane za idealne do produkcji łuków). Tymczasem okazuje się, że w przypadku neolitycznej prehistorycznej społeczności La Marmotta łuki były wytwarzane z drewna pochodzącego z rozmaitych gatunków śródziemnomorskich drzew.

.Jak czytamy na łamach czasopisma naukowego „Journal of Archaeological Science: Reports”, najnowsze odkrycie dokonane w wodach Jeziora Bracciano zrewiduje nasze dotychczasowe spojrzenie na historię łuków i generalnie łucznictwa oraz technologii łuczniczej w okresie neolitu. 

Marcin Jarzębski