Prezydent Karol Nawrocki wprowadza nowy zwyczaj uhonorowania polskiej fragi

Od 1 stycznia 2026 roku nad Pałacem Prezydenckim w Warszawie obowiązywać będzie nowy zwyczaj honorowania polskiej flagi. Biało-czerwona flaga powiewająca nad siedzibą głowy państwa będzie uroczyście zmieniana w każdą sobotę o godzinie 12.00. Flaga zdjęta z masztu ma następnie trafiać do wspólnot lokalnych w całej Polsce.

Nowy zwyczaj uhonorowania polskiej flagi

.O wprowadzeniu nowej formy ceremoniału poinformował szef Gabinetu Prezydenta RP Paweł Szefernaker we wpisie opublikowanym na platformie X. Jak zaznaczył, pierwsza uroczysta zmiana flagi odbędzie się 1 stycznia 2026 roku w południe. Kolejne będą miały miejsce regularnie, co tydzień, w soboty, również w południe.

Jak możemy dowiedzieć się z wpisu na platformie X przekazywane flagi trafią m.in. do szkół, jednostek straży pożarnej, służb mundurowych oraz instytucji publicznych. – Flaga nie należy do murów ani do urzędów. Należy do narodu – podkreślono w materiale wideo.

Biało-czerwona znakiem ciągłości

Do sprawy odniósł się również rzecznik prasowy prezydenta Rafał Leśkiewicz. W swoim wpisie zaznaczył, że biało-czerwona flaga umieszczona nad Pałacem Prezydenckim jest znakiem ciągłości państwa polskiego. – Od pierwszych koronacji królewskich po współczesność flaga przypomina, że Polska jest państwem wolnym i suwerennym. Jest także zobowiązaniem do troski o Ojczyznę i odpowiedzialności za jej przyszłość – napisał Rafał Leśkiewicz.

Nowy zwyczaj związany z flagą to kolejna zmiana wprowadzona przez prezydenta Karola Nawrockiego w przestrzeni Pałacu Prezydenckiego przy Krakowskim Przedmieściu. W ostatnich dniach przed budynkiem pojawiła się również bożonarodzeniowa szopka betlejemska.

Jak podkreślają przedstawiciele Kancelarii Prezydenta, zmiana flagi ma mieć charakter symboliczny i wspólnotowy. Przekazywanie biało-czerwonej lokalnym instytucjom, w tym szkołom, ma podkreślać więź między państwem a obywatelami oraz przypominać o znaczeniu symboli narodowych w życiu publicznym.

Próba wyzwolenia czy szansa zintegrowania?

.Jarosław KORDZIŃSKI w tekście „Próba wyzwolenia” zastanawia się nad sposobem, w jaki we współczesnej Polsce używa się symboli narodowych i historii, zwłaszcza w kontekście edukacji. Autor wychodzi od satyrycznego rysunku zestawiającego znak Polski Walczącej z pałką jako metafory przemocowego, ideologicznego patriotyzmu, by pokazać, że problemem nie jest sama satyra, lecz bezkrytyczne przywiązanie do symboli i dogmatów.

Odwołując się do Italo Calvina i Abrahama Lincolna, Jarosław Kordziński przekonuje, że myślenie zakorzenione wyłącznie w przeszłości nie odpowiada wyzwaniom teraźniejszości i prowadzi do intelektualnego zamknięcia. Krytykuje postawę zawłaszczania pamięci historycznej przez współczesnych „spadkobierców” Powstania Warszawskiego, którzy traktują symbole jako narzędzie tożsamościowej dominacji, ignorując głos autentycznych świadków historii. Artykuł jest więc apelem o dystans, refleksję i „wyzwolenie” myślenia z narodowo-patriotycznych schematów, które zamiast budować wspólnotę, sprzyjają wykluczeniu i ideologicznej przemocy.

Z drugiej strony, jak przekonuje prezydent Karol NAWROCKI, niepodległa, silna, oparta na wartościach oraz symbolach i rozwijająca się Polska stanowi jeden z filarów bezpieczeństwa i stabilności wolnego świata. Prezydent Karol NAWROCKI, jeszcze jako prezes Instytutu Pamięci Narodowej prowadzi czytelnika od wystąpienia Woodrowa Wilsona z 1917 roku, poprzez doświadczenie rozbiorów, walkę o niepodległość, II Rzeczpospolitą, tragedię II wojny światowej i okres komunizmu, aż po współczesną Polskę zakorzenioną w strukturach Zachodu.

Historia przedstawiona jest jako ciągłość wysiłku narodu, który mimo klęsk, okupacji i zewnętrznej przemocy nie tracił „DNA wolności” i zdolności do odbudowy państwowości. Nawrocki akcentuje zarówno znaczenie walki zbrojnej i dyplomacji w 1918 roku, jak i modernizacyjny potencjał II RP, symbolizowany przez Gdynię i Centralny Okręg Przemysłowy, zestawiając go z dzisiejszymi inwestycjami infrastrukturalnymi i energetycznymi. Szczególne miejsce zajmuje doświadczenie dwóch totalitaryzmów oraz przekonanie, że polskie zmagania z bolszewizmem i nazizmem miały znaczenie wykraczające poza interes narodowy, chroniąc Europę przed ekspansją systemów opresyjnych. W części współczesnej autor łączy historyczne doświadczenie z aktualną geopolityką, wskazując na rolę Polski w NATO, wsparcie dla Ukrainy oraz ideę Międzymorza jako projektu wzmacniającego podmiotowość Europy Środkowo-Wschodniej.

oprac. Michał Kłosowski