Portugalia i bożonarodzeniowe spotkania w jaskiniach

W Portugalii nasila się zwyczaj organizowania bożonarodzeniowych spotkań w jaskiniach. Choć zwykle bożonarodzeniowe spotkania są okazją do rozmów w gronie przyjaciół oraz spacerów, to niosą ze sobą również okazję do dzielenia się swoją wiarą.

Bożonarodzeniowe spotkania i dzielenie się swoją wiarą

.Bożonarodzeniowe spotkania grup religijnych w plenerze są coraz powszechniejsze w portugalskim Kościele katolickim. Promuje je kilku biskupów, w tym m.in. bp Armando Esteves Domingues, ordynariusz diecezji Angra na położonych na Atlantyku Azorach.

Hierarcha zasłynął wyprawą zorganizowaną kilka dni przed Światowymi Dniami Młodzieży, organizowanymi w Portugalii w 2023 r. Zabrał na nią 130-osobową grupę młodzieży kierując się na najwyższą górę kraju – Pico. Jej szczyt znajduje się na wysokości 2351 m n.p.m.

Wyprawa, jak tłumaczy bp Domingues, miała być zachętą dla młodzieży do odważnego „wspinania się na życiowe szczyty”. W diecezji Angra od lat organizowane są też bożonarodzeniowe wypady do odwiedzania jaskiń. Szczególnie ważna jest Grota Bożego Narodzenia, usytuowana na wyspie Terceira, w której 25 grudnia odbywa się uroczysta msza święta. Pierwsza msza odbyła się w dniu Bożego Narodzenia w 1969 r. z inicjatywy grupy przyjaciół zafascynowanych speleologią.

– Organizowane we wnętrzu tej jaskini nabożeństwa mają przybliżyć klimat narodzenia Jezusa Chrystusa w Betlejem, który przyszedł na świat, jak mówi tradycja, w grocie skalnej. Stąd coraz częściej organizowane są wyprawy, aby odwiedzić jakąś jaskinię – powiedział PAP lokalny działacz katolicki Pedro Dias. Dodał, że przeświadczenie Portugalczyków, że Jezus narodził się w grocie skalnej wynika z tego, że w niektórych regionach bożonarodzeniowe szopki w kościołach nazywane są „grotami”.

Do jednych z najpopularniejszych jaskiń w Portugalii należą położone w środkowo zachodniej części kraju Grutas de Mira de Aire. Pracujący w nich jako przewodnik Bernardo Machado uważa, że zwiedzanie ich w okresie bożonarodzeniowo-noworocznym jest „dobrą okazją do odejścia od świątecznego stołu i zrzucenia zbędnych kalorii”.

– Nie tylko w okresie świątecznym istnieje możliwość spacerów po naszych jaskiniach. Zwiedzać je można praktycznie przez cały rok, zarówno w grupach składających się z turystów przybyłych tu indywidualnie, jak też zbiorowo – powiedział PAP Machado.

W grotach Mira de Aire istnieje też możliwość wynajęcia jaskini na organizację przyjęcia wigilijnego, czy na spotkanie się przy stole z innej okazji. Za wynajęcie sali na kolację dla 20-osobowej grupy trzeba zapłacić co najmniej 1600 euro.

– Wprawdzie zdecydowana większość przybywających tu gości odwiedza jedynie zakamarki jaskiń, to nie brakuje też osób, które chciałyby skorzystać z naszej oferty gastronomicznej. Wielu decyduje się też na zakup leżakujących w części naszej jaskini butelek z winem czerwonym – wyjaśnił Machado, dodając, że wino sprzedawane jest pod marką Grutas.

Sprecyzował, że przechowywane w jaskini w temperaturze 17 st. Celsjusza oraz w warunkach 90 proc. wilgotności powietrza wino czerwone to mieszanka kilku kast: Castelao, Touriga Nacional, Aragones, Syrah, Cabernet Sauvignon, Merlot oraz Petit Verdot. Dodał, że wino dojrzewa tam w niedostępnym dla turystów pomieszczeniu usytuowanym 80 m pod ziemią.

Dlaczego Boże Narodzenie stało się kulturowym folklorem?

.Kultura laicka bierze odpowiedzialność za przestrzeń zdominowaną do tej pory, w naszym kręgu cywilizacyjnym, przez narrację chrześcijańską – pisze ks. prof. Jacek GRZYBOWSKI w opublikowanym na łamach „Wszystko co Najważniejsze” tekście „Dlaczego Boże Narodzenie stało się kulturowym folklorem?„.

Przyznajmy, już nas nie zaskakuje i już nam nie przeszkadza, gdy zaraz po uroczystości Wszystkich Świętych spotykamy w przestrzeni publicznej wiele różnorodnych nawiązań do religii i chrześcijaństwa – symbole, obrazy, pieśni, reklamy, medialne metafory. Jednocześnie wiemy, że reklamowi i wystawowi Krasnale, Śnieżynki, brzuchaci Mikołaje nie są wyrazem religijności. W coraz bardziej zeświecczonej rzeczywistości mają jedno zasadnicze zadanie – stworzenie formy szczególnego rodzaju duchowości. Jest to swoista próba ukazania i potwierdzenia, że w każdej społeczności musi być zawsze obecny jakiś element nieredukowalności, tak by zabieganego i zanurzonego w codzienności człowieka obronić przed sprowadzeniem jedynie do „tu i teraz”, do ograniczania jego świata tylko do tego, co przydatne i użyteczne.

Każdy z nas przyzna, że religia przez wiele wieków spełniała i wciąż dla wielu spełnia ważne zadanie wskazywania nadprzyrodzonego wymiaru naszej egzystencji. Dziś jednak, w czasach coraz bardziej zlaicyzowanych, życie wspólnotowe, zostało niejako „odebrane” religii. Jeśli w każdym z nas tkwi naturalne otwarcie na to, co transcendentne, co nie mieści się w naszym świecie, co wykracza duchowo i mentalnie poza materialną przestrzeń, to związana z tym faktem tęsknota stanowi w jakiejś mierze podstawę i źródło doświadczenia religijnego. Zauważmy jednak, że na fundamencie takich potrzeb, zwłaszcza w dobie sekularyzacji, pojawia się inne duchowe doświadczenie – nie religijne w swej istocie, a czysto kulturowe. Doświadczenie oderwania od codzienności, od tego, co banalne i szare, jednakże bez potrzeby zakorzeniania się w religiach instytucjonalnych. Oto, jak mówił Mark Lilla, rodzaj swoiście rozumianej religii bez Boga, demokratycznej i wolnej: religii ludu, zrodzonej z ludzi, dla ludzi, przez ludzi. Religii dającej przestrzeń wyjścia poza siebie, ale nie eschatologiczną. Taka propozycja nie funduje treści w transcendencji, ale zapewnia dobre samopoczucie, spełnienie tu na ziemi, w doczesności.

LINK DO TEKSTU: https://wszystkoconajwazniejsze.pl/ks-prof-jacek-grzybowski-dlaczego-boze-narodzenie-stalo-sie-kulturowym-folklorem/

PAP/ Marcin Zatyka/ LW