Teleskop Hubble’a wykonał obserwacje galaktyki eliptycznej w gwiazdozbiorze Hydry

NGC 3311

Naukowcy za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a zobrazowali galaktykę eliptyczną oznaczoną jako NGC 3311, znajdującą się w gwiazdozbiorze Hydry.

.Jak tłumaczą badacze z NASA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest galaktyka eliptyczna znana jako NGC 3311. Jest ona oddalona o około 190 milionów lat świetlnych od Układu Słonecznego i znajduje się w gwiazdozbiorze Hydry. Galaktyka została odkryta 30 marca 1835 roku przez astronoma Johna Herschela. NGC 3311, jak wskazują naukowcy, jest jedną z najjaśniejszych galaktyk w gromadzie w Hydrze.

Fot. NASA/ESA/STScI/Hubble Legacy Archive

.Galaktyki eliptyczne, takie jak NGC 3311, to jak tłumaczą astronomowie, galaktyki o regularnym kulistym lub elipsoidalnym kształcie i gładkiej strukturze. Obiekty tego typu są pozbawione wewnętrznej struktury – na obrazach je przedstawiających nie mają one wyraźnych granic. Ich jasność powierzchniowa gwałtownie spada od środka w kierunku brzegów. Mają one spłaszczony owalny kształt i składają się z setek miliardów gwiazd. Jak podkreślają naukowcy, galaktyki eliptyczne zawierają niezwykle mało pyłu międzygwiezdnego.

Jak opisują naukowcy, NGC 3311 należy do Gromady w Hydrze, która jest gromadą galaktyk położoną w gwiazdozbiorze Hydry. Jest ona oddalona ponad 158 mln lat świetlnych od Ziemi. Zostało w niej skatalogowanych 581 galaktyk i jest to najliczniejszy zbiór w Supergromadzie w Hydrze.

Hydra (łac. Hydra) jest największym pod względem powierzchni gwiazdozbiorem, spośród wszystkich 88 i rozciąga się na ponad 1/4 nieba. Głowa Hydry leży na południe od Raka i trochę na północ od równika niebieskiego, a ogon między Wagą i Centaurem, na południowej półkuli. W Polsce konstelacja jest widoczna wiosną. Liczba gwiazd widocznych w niej gołym okiem wynosi około 130. Nazwa konstelacji pochodzi od Hydry lernejskiej, mitycznego potwora, z którym walczył Herakles podczas drugiej ze swych prac.

.Kosmiczny Teleskop Hubble’a, został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co jest jednym najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.

Oprac. EG

Materiał chroniony prawem autorskim. Dalsze rozpowszechnianie wyłącznie za zgodą wydawcy. 15 lutego 2026
Fot. NASA/ESA/STScI/Hubble Legacy Archive