Teleskop Hubble’a wykonał obserwacje galaktyki soczewkowatej w gwiazdozbiorze Pegaza

NGC 7722

Naukowcy za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a zobrazowali galaktykę soczewkowatą oznaczoną jako NGC 7722, znajdującą się w gwiazdozbiorze Pegaza.

.Jak tłumaczą badacze z ESA, na obrazie z kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest galaktyka soczewkowata znana jako NGC 7722. Jest ona oddalona o około 187 milionów lat świetlnych od Układu Słonecznego i znajduje się w gwiazdozbiorze Pegaza. Została odkryta 12 sierpnia 1864 przez astronoma Heinricha Louisa d’Arresta.

Fot. ESA/Hubble & NASA, R. J. Foley (UC Santa Cruz), Dark Energy Survey

.Galaktyki soczewkowate są typem pośrednim w morfologicznej klasyfikacji galaktyk (systemu używanego przez astronomów do dzielenia galaktyk na grupy na podstawie ich wyglądu) pomiędzy galaktykami spiralnymi i eliptycznymi. Mają one cienki dysk składający się gwiazd i centralne wybrzuszenie, podobnie jak galaktyki spiralne, ale w przeciwieństwie do typowych obiektów tego typu zużyły już większość ośrodka międzygwiazdowego (ośrodek składający się z materii międzygwiazdowej głównie z gazu, plazmy i pyłu). Z pozostałego materiału nie powstaje wiele gwiazd, a tempo ich formowania jest bardzo niskie. Dlatego też populacja gwiazd w galaktykach takich jak NGC 7722, składa się głównie ze starzejących się obiektów, podobnie jak ma to miejsce w galaktykach eliptycznych.

W 2020 roku w NGC 7722 udało się badaczom zaobserwować supernową supernową typu Ia, która została oznaczona SN 2020SSF. Tego rodzaju eksplozja ma miejsce, gdy biały karzeł w układzie podwójnym pobrał zbyt dużą ilość masy od swojej gwiazdy towarzyszącej, przez co staje się niestabilny i wybucha. W czasie tych zdarzeń emitowany jest niezwykle stały poziom światła, dzięki czemu astronomowie mierząc ich jasność widzianą z Ziemi i porównując ją z rzeczywistą jasnością, mogą określić, jak daleko się znajdują. Supernowe typu Ia są jednym z najlepszych sposobów pomiaru odległości do galaktyk, dlatego dokładne zrozumienie ich działania jest niezwykle ważne dla lepszego szacowania położenia obiektów we Wszechświecie.

Pegaz (łac. Pegasus) jest dużym i wyraźnym gwiazdozbiorem leżącym na północnej półkuli nieba. Gwiazdozbiór jest widoczny w Polsce od lata do jesieni. Liczba gwiazd widocznych w nim gołym okiem wynosi około 100. Jest to jeden z 48 gwiazdozbiorów opisanych przez Ptolemeusza i siódmy pod względem wielkości na niebie. Został nazwany na cześć mitycznego skrzydlatego konia.

.Kosmiczny Teleskop Hubble’a, został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co jest jednym najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.

Oprac. EG

Materiał chroniony prawem autorskim. Dalsze rozpowszechnianie wyłącznie za zgodą wydawcy. 15 lutego 2026
Fot. ESA/Hubble & NASA, R. J. Foley (UC Santa Cruz), Dark Energy Survey