Teleskop Hubble'a wykonał obserwacje gromady kulistej w gwiazdozbiorze Warkocza Bereniki

Naukowcy za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a zobrazowali gromadę kulistą oznaczoną jako Messier 53, znajdującą się w gwiazdozbiorze Warkocza Bereniki.

.Jak tłumaczą badacze z ESA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest gromada kulista znana jako Messier 53. Jest ona oddalona o około 58 tysięcy lat świetlnych od Układu Słonecznego i znajduje się w gwiazdozbiorze Warkocza Bereniki. Gromada jest położona ponad 60 tysięcy lat świetlnych od Centrum Drogi Mlecznej. Średnica Messier 53 wynosi około 220 lat świetlnych.

.Messier 53 została odkryta 3 lutego 1775 roku przez astronoma Johanna Elerta Bodego, który opisał ją jako „dosyć jasną i okrągłą mgławicę”. 26 lutego 1777 niezależnie odkrył i skatalogował ją również Charles Messier, który również stwierdzi, że jest ona „okrągłą i wyraźną mgławicą. Dopiero William Herschel zauważył, że obiekt ten jest w rzeczywistości gromadą gwiazd.

Gromady kuliste, takie jak Messier 53, to zdaniem naukowców, sferoidalne grupy gwiazd, które są połączone grawitacyjnie, a największa koncentracja tych obiektów występuje w centrum struktur. Gromady kuliste mogą zawierać od kilkudziesięciu tysięcy do wielu milionów gwiazd, z których wszystkie krążą w stabilnej, zwartej formacji. Te kosmiczne obiekty są podobne w formie do karłowatych galaktyk sferoidalnych. Droga Mlecznej zawiera co najmniej 150 gromad kulistych, a kilka kolejnych prawdopodobnie znajduje się ukrytych za jej dyskiem – są one trudne do znalezienia z powodu gęstego pyłu wypełniającego centrum galaktyki.

Messier 53 znajduje się na zewnętrznych krańcach Drogi Mlecznej, gdzie występuje wiele innych gromad kulistych. Obiekty tego typu są znacznie starsze i większe niż gromady otwarte, co oznacza, że zazwyczaj zawierają więcej czerwonych i mniej masywnych niebieskich gwiazd. Jednak tym co wyróżnia Messier 53, jest to, że posiada ona wiele gwiazd znanych jako błękitni maruderzy. Obiekty tego typu, jak opisują astronomowie, są znacznie gorętsze i bardziej błękitne, niż inne gwiazdy gromady o tej samej jasności, przez co wydają się znacznie młodsze. Ich istnienie wydaje się być niezgodne z teorią ewolucji gwiazd, ponieważ wszystkie obiekty w gromadzie, które powstały mniej więcej w tym samym czasie powinny być do siebie podobne.

Warkocz Bereniki (łac. Coma Berenices) jest gwiazdozbiorem nieba północnego, 42. co do wielkości i był znany od starożytności. W połowie XVI w. uczynił go gwiazdozbiorem holenderski kartograf Gerardus Mercator. Jest widoczny w Polsce od zimy do lata, a liczba gwiazd widoczna w nim gołym okiem wynosi około 50. Najjaśniejszą gwiazdą konstelacji jest β Comae Berenices. Badacze twierdzą, że ten rejon nieba nie obfituje w gwiazdy, ale za to obecne jest w nim wiele galaktyk. Znajduje się w nim osiem obiektów z katalogu Messiera.

.Kosmiczny Teleskop Hubble’a, został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co jest jednym najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.

Oprac. EG