W Etiopii odkryto naszego praprzodka sprzed 2,65 mln lat

Naukowcy odkryli w Etiopii zęby sprzed 2,65 mln lat, należące do nieznanego wcześniej gatunku naszej linii ewolucyjnej, spokrewnionego ze słynną Lucy. Skamieniałości opisane w magazynie „Nature” obejmują dziesięć zębów dwóch osobników z rodzaju Australopithecus.
Przodek człowieka z rodzaju Australopithecus
.Obok dziesięciu zębów australopiteka, znanego z połączenia cech małp człekokształtnych i ludzkich, znaleziono też trzy zęby datowane na 2,59 mln lat, należące do najwcześniejszego znanego gatunku Homo, zidentyfikowanego po raz pierwszy w 2013 r. Odkrycie to sugeruje, że nowy gatunek australopiteka współistniał z wczesnym Homo (przodek człowieka ).
Odkrycie to dowodzi też, że w tamtym czasie – między trzema a 2,5 milionami lat temu – w Afryce Wschodniej żyły co najmniej cztery gatunki hominidów, czyli osobników bliżej spokrewnionych z nami niż z naszymi najbliższymi żyjącymi krewnymi, szympansami i bonobo.
To potwierdzenie, że ewolucja człowieka nie była liniowa, jak uważano przez dziesięciolecia, lecz przebiegała w sposób rozgałęziony. Zdaniem współczesnych naukowców nasze drzewo genealogiczne przypomina raczej krzak z wieloma gałązkami, które były ślepymi końcami — nieudanymi eksperymentami ewolucyjnymi, do których dochodziło poza naszą bezpośrednią linią przodków.
Zespół naukowców, kierowany przez badaczy z Uniwersytetu Stanowego Arizony, analizuje obecnie zużycie zębów, aby określić rodzaj diety przodków człowieka i sprawdzić, czy gatunki te konkurowały o podobne zasoby pożywienia, czy – co również możliwe – preferowały różne typy pokarmu.
Przeszukiwanie obszaru o powierzchni około 100 km kwadratowych, znanego jako Ledi-Geraru w regionie Afar w Etiopii, trwa od 2002 r. Teren ten, obecnie suchy, niegdyś nawadniały rzeki i pokrywały płytkie jeziora. Oprócz hominidów żyły na nim m.in. słonie, hipopotamy i koty szablozębne.
Australopiteki ostatecznie wymarły, podczas gdy Homo ewoluował, aż około 300 tys. lat temu pojawił Homo sapiens, który opanował Ziemię.
Paleogenomika
Lekarz, chirurg dziecięcy i profesor nauk medycznych, Piotr CZAUDERNA, na łamach „Wszystko co Najważniejsze” twierdzi, że: „Dzięki swoim przełomowym odkryciom Pääbo ustanowił całkowicie nową dyscyplinę naukową, znaną obecnie jako paleogenomika. Odkrycia noblisty przynoszą jeszcze wiele innych implikacji i dają zadziwiający wgląd w naszą archaiczną historię ewolucyjną. Dzięki niemu wiemy, że co najmniej dwie odrębne grupy hominidów, neandertalczycy i denisowianie, zamieszkiwały Eurazję, kiedy anatomicznie współcześni ludzie (Homo sapiens) wyłonili się z Afryki. Udowodnił on też, że denisowianie mają historię ewolucyjną różniącą się od neandertalczyków i Homo sapiens. Odkrycia Pääbo ujawniły, że między Homo sapiens, neandertalczykami i denisowianami zachodziło krzyżowanie się, w wyniku czego u współczesnych ludzi zachowały się niewielkie ilości archaicznych segmentów genomu. Genomy nieafrykańskie zawierają około 1–2 proc. neandertalskiego materiału genetycznego. Ponieważ lokalizacje wprowadzonych archaicznych segmentów DNA różnią się między poszczególnymi osobami, to łącznie u współczesnych ludzi znaleziono ok. 40 proc. genomu neandertalskiego„.
„Nadal jedną z największych tajemnic pozostaje to, dlaczego współcześni ludzie odnieśli tak wielki sukces w swojej ekspansji i dlaczego neandertalczycy i denisowianie wymarli mimo wcześniejszego przystosowania się do środowiska euroazjatyckiego przez okres kilkuset tysięcy lat. Obserwacja, że te populacje były małe i że miały stosunkowo wysoki poziom chowu wsobnego, daje nam wskazówkę, że mogły one nie być w stanie konkurować z Homo sapiens, których populacja szybko się powiększała. Najciekawsze jest może to, że prace Svante Pääbo mają jednak pewne znaczenie dla fizjologii współczesnego człowieka. Dostarczył on bowiem ekscytujących możliwości poszukiwania archaicznych wariantów genów u współczesnych ludzi i badania ich związku z fenotypem, czyli zespołem pewnych cech organizmu człowieka” – pisze prof. Piotr CZAUDERNA w tekście „Skąd się bierze „człowieczeństwo”? Svante Pääbo i Nagroda Nobla w dziedzinie medycyny” – cały artykuł [LINK]
PAP/eg



