Wielki podwodny mur sprzed 7800 lat. Zagadkową konstrukcję odkryto u wybrzeży Francji

W trakcie morskich poszukiwań archeologicznych realizowanych u wybrzeży Bretanii w zachodniej Francji, a dokładnie w pobliżu nadmorskiej miejscowości Île-de-Sein, przez badaczy został odkryty wielki podwodny mur sprzed 7800 lat.

Wielki podwodny mur sprzed 7800 lat

.Jedno z najbardziej znaczących odkryć archeologicznych w 2025 r. we Francji zostało dokonane w wodach morskich u wybrzeży niepozornej małej nadatlantyckiej wioski Île-de-Sein, która znajduje się w okręgu Quimper w departamencie Finistère. Podwodni archeolodzy ujawnili w tym miejscu wielki podwodny mur liczący 7800 lat.

Odsłonięcie tej konstrukcji na głębokości kilku metrów pod niespokojnym wodami Oceanu Atlantyckiego stanowi kolejny znaczący dowód na to, iż w prehistorii, w tym w czasach późnego mezolitu, czyli w okresie z którego konstrukcja ta pochodzi, linie brzegowe Europy były dużo bardziej wysunięte przodu były położone znacznie dalej niż obecnie, a tym samym zasięg i powierzchnia lądu europejskiego była dużo większa niż obecnie.

W późnym mezolicie poziom mórz był nadal wyraźnie niższy niż obecnie, ale stopniowo zaczął się podnosić, co w praktyce doprowadziło do zniknięcia ogromnych połaci lądu, włączywszy w to konstrukcje jak tam się znajdowały, takie jak wielki mur z okolic współczesnego Île-de-Sein. To właśnie przez większość mezolitu istniał jeszcze wielki pomost lądowy łączy później Wyspy Brytyjskie z kontynentem w postaci Doggerlandu. Jednak jeszcze w tym samym okresie 8200 lat temu kraina ta została pochłonięta przez ogromne fale tsunami.

Odkrycie ujawniające linie brzegowe Europy w mezolicie

.Również Francja różniła się znacząco, jeśli chodzi o zajmowaną powierzchnię i położenie linii brzegowych, gdyż w mezolicie były one nadal dużo bardziej wysunięte na zachód. Właśnie jedną z pozostałości po tych zabranych przez morskie fale dawnych terenach lądowych jest obecnie znajdujący się pod wodą obszar nieopodal Île-de-Sein, gdzie znajdują się ruiny wielkiego podwodnego muru. Jak stwierdzili eksperci, odkryta konstrukcja jest jedną z najstarszych tego typu kamiennych struktur, które zostały wybudowane przez zamieszkujących nadatlantyckie wybrzeża mezolitycznych łowców zbieraczy.

Zidentyfikowany wielki podwodny mur był w rzeczy samej naprawdę pokaźnych rozmiarów, tym bardziej jak na tak odległe prehistoryczne czasy. Na obszarze dawnej doliny rozciągał się on w sumie na długości 120 metrów. Konstrukcja ta znajdowała się na jednym z zachodnich krańców mezolitycznej Europy w okresie, gdy poziom mórz był o 7-10 metrów poniżej dzisiejszego poziomu morza.

Pierwsze znaczące poszlaki wskazujące na obecność na tym obszarze zatopionej kamiennej struktury wykazywały dokładne analizy map dna morskiego wokół Wysp Bretońskich, chociaż wówczas nie potraktowano ich jako dowodów, iż w miejscu tym znajduje się jakaś zaginiona budowla – większość badaczy uznała, że są to słabe anomalie liniowe czasami występujące w przypadku takich map. Po latach jednak archeolodzy postanowili przeprowadzili dokładną eksplorację badawczą u wybrzeży i w okolicach Wysyp Bretońskich, co okazało się bardzo trafną decyzją, ponieważ za sprawą kilkuletnich podwodnych wykopalisk w miejscu tym archeolodzy odkryli wielki podwodny mur sprzed blisko 8 tys. lat.

.Konstrukcja ta powstała z ułożonych warstwowo bloków wzmocnionych stojącymi monolitami oraz pionowymi kamiennymi płytami. W niektórych miejscach kamienie te wciąż wznoszą się na niemal dwa metry wysokości, pozostając na swoim miejscu pomimo ponad siedmiu tysiącleci erozji morskiej. Odkrycie to stanowi kolejny dowód na to, iż archipelagi Wysp Bretońskich w mezolicie stanowił część kontynentu europejskiego – wówczas były to wzgórza lub rzadziej półwyspy. Na obszarze Wysp Bretońskich odkryto liczne mezolityczne stanowiska. Według archeologów przynajmniej część odkrytej pod wodą konstrukcji pełniła funkcję przepławek dla ryb (a dokładnie jazów) – tym samym stanowiły one część kompleksu kamiennych pułapek, które były wykorzystywane do odpowiedniego kierowania ławic ryb i ich chwytania w czasie przypływów.

Marcin Jarzębski