Najpierw patrzę na obraz, dopiero potem czytam opis, choć po lekturze często widzę już coś innego. Czy tekst kuratora pomaga dostrzec w dziele więcej, czy podpowiada doświadczenie, którego bez niego wcale by nie było? To esej o oku, które nigdy nie jest niewinne, i o prawie widza do własnego spojrzenia.