Kiedy kilka dni temu irański minister spraw zagranicznych Abbas Araghchi opisał coś, co można zawrzeć w terminie „doktryna długiej wojny”. Powiedział on bowiem, że Teheran przez ponad dwie dekady analizował amerykańskie wojny, aby stworzyć system zdolny do dalszego prowadzenia walki nawet wtedy, gdy stolica zostanie zbombardowana, opisywał coś więcej niż tylko odporność państwa. W istocie nakreślił logikę całej irańskiej filozofii obronnej, którą nazwać można doktryną długiej wojny. Odnoszę wrażenie, że mało kto zwrócił na te jego słowa uwagę.