Piramidy egipskie są dużo starsze niż uważaliśmy do tej pory?
Najnowsze badanie prowadzone przez włoskiego inżyniera Alberto Doniniego miało wykazać, że starożytne piramidy egipskie są dużo starsze niż do tej pory to wynikało z ustaleń historyczno-archeologicznych. Czy wyniki tego badania doprowadzą do przełamią dotychczasowego konsensusu naukowego i doprowadzą do rewolucyjnego przepisania historii krainy faraonów nad Nilem?
Piramidy egipskie powstały ponad 10 tys. lat temu?
.W opublikowanym na początku stycznia 2026 r. artykule włoski inżynier Alberto Donini przedstawił zaskakujące wyniki swojego niedawnego badania dotyczącego wieku egipskich piramid. Zastosowana przez Włocha w jego analizie starożytnych konstrukcji metoda względnej erozji (REM) miała wykazać, że prawdziwy wiek piramid nie wynosi wcale 4,5 tys. lat i że tym samym nie powstały one około 2560 r. p.n.e., ale że w rzeczywistości mają być dużo starsze i pochodzić z głęboko prehistorycznych czasów w postaci krańcowego paleolitu górnego. Tak jak przynajmniej uważa sam autor kontrowersyjnego artykułu.
Alberto Donini przekonuje, że badanie wykorzystujące metodę badawczą REM miało podważyć dominujące w świecie nauki datowanie piramidy Cheopsa około 2560 r. p.n.e. Zgodnie z wyliczeniami Alberto Doniniego wzorce erozji u postawy tej piramidy mają wskazywać, że powstała ona co najmniej 10 tys. lat temu, co pokrywa się z samym końcem paleolitu górnego, jednak nie jest wykluczone, iż w rzeczywistości wiek budowli jest bliższy 12-14 tys. lat.
Jeśli wyniki tego badania zostaną potwierdzone, to nie dopowiedzeniem będzie stwierdzenie, iż badanie to będzie miało daleko idące konsekwencje dla historii starożytnego Egiptu i generalnie pierwszych cywilizacji ludzkości, gdyż w jego wyniku nastąpi zupełne przepisanie najstarszych dziejów starożytnej historii. Samo badanie już teraz jest jednak podważane, w związku z tym, że wielu archeologów stawia pytania dotyczące metodologii, założeń i sposobu interpretacji wyników badania, jakie zostały przyjęte przez Alberto Doniniego.
Najpierw samo badanie zanim zostanie przyjęte będzie musiało zostać sprawdzone, czy spełnia ono standardy w ramach nauk archeologicznych. A to nie nastąpi z dnia na dzień, a wręcz przeciwnie – będzie wiązało się z ciągnącą się przez lata debatą. Efektem tego badania już teraz jednak odnowienie debaty na temat tego, jaki jest rzeczywisty wiek egipskich piramid.
Podstawą merytoryczną metody Alberto Doniniego jest metoda względnej erozji. REM opiera się na analizie stosunku między dwoma rodzajami erozji wpływającymi na ten sam rodzaj skały w danym tym samym miejscu: jednym o znanej dacie, a drugim o dacie do ustalenia. Stosunek ten jest następnie wykorzystywany do obliczenia wieku badanego bloku kamiennego.
REM służy tym samym do szacowania konstrukcji kamiennych poprzez porównanie względnej erozji sąsiednich powierzchni skalnych wykonanych z tego samego materiału i narażonych na działanie tego samego środowiska.
Wykorzystywana w tym badaniu logika jest prosta. Skoro w Gizie większość Wielkiej Piramidy była niegdyś pokryta gładkimi blokami wapienia. Źródła historyczne wskazują, że kamienie te zostały systematycznie usunięte i ponownie wykorzystane w Kairze po poważnych trzęsieniach ziemi – zwłaszcza po potężnym trzęsieniu ziemi w 1303 r. n.e. – oraz w okresie panowania Mameluków. Oznacza to, że niektóre powierzchnie wapienne u podstawy piramidy były narażone na działanie wiatru, wilgoci, soli i ruchu pieszego przez około 675 lat, podczas gdy sąsiednie powierzchnie pozostawały odsłonięte od momentu budowy monumentu.
.Metoda REM opiera się na analizie stosunku między dwoma rodzajami erozji wpływającymi na ten sam rodzaj skały w danym tym samym miejscu: jednym o znanej dacie, a drugim o dacie do ustalenia. Stosunek ten jest następnie wykorzystywany do obliczenia wieku badanego bloku kamiennego. Alberto Donini twierdzi, że za sprawą pomiaru różnic pomiędzy takimi dwoma powierzchniami można obliczyć, jak długo starsze powierzchnie musiały być wystawione na działanie czynników atmosferycznych.
Marcin Jarzębski
