Kim jest Jakub PACHOCKI, główny naukowiec OpenAI?

Jakub Pachocki jest polskim informatykiem, który jako główny naukowiec OpenAI współdecyduje dziś o kierunku rozwoju najbardziej zaawansowanych systemów sztucznej inteligencji. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego i doktor Carnegie Mellon University należał do najważniejszych badaczy pracujących nad OpenAI Five oraz GPT-4, a w maju 2024 r. zastąpił Ilyę Sutskevera na jednym z najważniejszych stanowisk naukowych w światowej branży technologicznej. We wrześniu 2026 r. zwrócił na siebie uwagę także poza środowiskiem badaczy, publikując esej „An Alien Mind”, w którym ostrzegł, że rozwój możliwości AI może wyprzedzić zdolność człowieka do jej rozumienia i kontrolowania.

.Nazwisko Jakuba Pachockiego przez długi czas było znacznie lepiej znane programistom i badaczom niż szerokiej publiczności, chociaż projekty, za które współodpowiadał, zmieniały sposób korzystania z komputerów na całym świecie. Nie jest założycielem OpenAI ani dyrektorem generalnym firmy, którym pozostaje Sam Altman, lecz osobą kierującą jej najważniejszymi pracami naukowymi i wyznaczającą kierunki badań nad kolejnymi generacjami modeli. Ta różnica ma znaczenie, ponieważ pozycja Pachockiego wynika przede wszystkim z osiągnięć matematycznych, algorytmicznych i badawczych, a nie z roli inwestora czy medialnego przedstawiciela przedsiębiorstwa.

Kim jest Jakub Pachocki?

Jakub Pachocki urodził się w 1991 r. w Gdańsku, a uczył się w III Liceum Ogólnokształcącym im. Marynarki Wojennej RP w Gdyni, szkole od lat znanej z kształcenia wybitnych uczestników olimpiad matematycznych i informatycznych. Już jako uczeń osiągał wyniki sytuujące go wśród najbardziej utalentowanych młodych programistów swojego pokolenia, zdobywając między innymi srebrny medal Międzynarodowej Olimpiady Informatycznej w 2009 r. Zanim zajął się budową modeli sztucznej inteligencji, jego naturalnym środowiskiem były więc zadania, w których o powodzeniu decydowały zdolność znalezienia algorytmu, matematyczna precyzja i umiejętność rozwiązywania bardzo złożonych problemów pod presją czasu.

Studiował informatykę na Wydziale Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego, który ukończył w 2013 r. z tytułem licencjata. W 2012 r. wraz z reprezentacją Uniwersytetu Warszawskiego zdobył drugie miejsce w światowym finale International Collegiate Programming Contest w Warszawie, otrzymując złoty medal, a w tym samym roku zwyciężył indywidualnie w Google Code Jam, jednym z najważniejszych wówczas konkursów programistycznych. Nie były to poboczne epizody w jego biografii, lecz doświadczenia kształtujące sposób pracy oparty na rozbijaniu ogromnego problemu na mniejsze elementy, sprawdzaniu poprawności kolejnych kroków oraz poszukiwaniu rozwiązania, które można skalować.

Po studiach w Warszawie Pachocki rozpoczął studia doktoranckie na Carnegie Mellon University w Stanach Zjednoczonych, jednej z najważniejszych uczelni informatycznych na świecie. Doktorat z informatyki uzyskał w 2016 r. pod kierunkiem Gary’ego Millera, a jego rozprawa „Graphs and Beyond: Faster Algorithms for High Dimensional Convex Optimization” dotyczyła szybszych algorytmów optymalizacji wypukłej w przestrzeniach wielowymiarowych, a więc metod ważnych między innymi dla uczenia maszynowego i analizy wielkich zbiorów danych. Po doktoracie prowadził badania podoktorskie na Uniwersytecie Harvarda oraz w Simons Institute for the Theory of Computing w Berkeley, pozostając w obszarze matematycznych podstaw informatyki.

Od programowania turniejowego do OpenAI

Do OpenAI Jakub Pachocki dołączył w 2017 r., kiedy przedsiębiorstwo nie było jeszcze utożsamiane przez setki milionów użytkowników z ChatGPT, a jego badania koncentrowały się między innymi na uczeniu ze wzmocnieniem, robotyce i skalowaniu sieci neuronowych. Jednym z pierwszych głośnych przedsięwzięć, w których odegrał ważną rolę, był OpenAI Five, system uczący się zespołowej gry w Dota 2 i zdolny pokonywać czołowych zawodników. Projekt miał znaczenie wykraczające poza elektroniczną rozrywkę, ponieważ pokazywał, że system może przez samodzielną grę, analizę wyników i ogromną liczbę iteracji opanować środowisko wymagające planowania, współpracy i reagowania na działania innych uczestników.

Kolejnym etapem stały się wielkie modele językowe, przy których sukcesie sama wielkość sieci nie wystarczała, jeśli proces treningu pozostawał niestabilny, zbyt kosztowny albo niemożliwy do kontrolowania. Pachocki kierował pracami nad GPT-4, modelem zaprezentowanym w 2023 r. i stanowiącym jeden z najważniejszych przełomów w historii generatywnej sztucznej inteligencji. „Wszystko co Najważniejsze” opisywało jego premierę oraz możliwości już w materiale „OpenAI zaprezentowało GPT-4, nowy model ChatGPT”, natomiast późniejsze publikacje pokazywały, jak szybko systemy językowe przechodzą od odpowiadania na pytania do samodzielnego planowania i wykonywania wieloetapowych zadań.

W maju 2024 r., po odejściu współzałożyciela OpenAI Ilyi Sutskevera, Jakub Pachocki został głównym naukowcem firmy. Oznaczało to przejęcie odpowiedzialności nie za jeden model czy wybrany zespół, lecz za naukową strategię laboratorium, które chce stworzyć sztuczną inteligencję ogólną, zdolną wykonywać szeroki zakres zadań intelektualnych na poziomie człowieka lub wyższym. Sam Altman, informując o nominacji, podkreślał szczególne zdolności badawcze Pachockiego, lecz rzeczywista skala awansu najlepiej widoczna jest w tym, że Polak stał się następcą jednego z pionierów współczesnego głębokiego uczenia i współodpowiedzialnym za decyzje wyznaczające tempo całej branży.

Pachocki pozostaje przy tym postacią znacznie mniej publiczną niż Altman, Elon Musk, Demis Hassabis czy Dario Amodei, a jego wystąpienia koncentrują się na konkretnych problemach badawczych, nie na budowaniu osobistej marki. W 2025 r. magazyn „Time” umieścił go na liście stu najbardziej wpływowych osób w dziedzinie sztucznej inteligencji, wskazując między innymi na jego zainteresowanie monitorowaniem toku rozumowania modeli. Rozpoznawalność przyszła więc później niż wpływ, ponieważ przez kilka lat Pachocki należał do osób kształtujących rozwój OpenAI, zanim jego nazwisko zaczęło regularnie pojawiać się w mediach głównego nurtu.

Jakub Pachocki i „Obcy umysł”

Najważniejszą publiczną wypowiedzią Jakuba Pachockiego pozostaje opublikowany 6 września 2026 r. esej „An Alien Mind”, czyli „Obcy umysł”, poświęcony naturze coraz bardziej zaawansowanej AI, problemowi dostosowania jej działania do ludzkich wartości oraz perspektywie rekurencyjnego samodoskonalenia. Autor przedstawia sztuczną inteligencję jako system w większym stopniu „hodowany” w ogromnym procesie optymalizacji niż projektowany reguła po regule, dlatego nawet jego twórcy nie dysponują kompletnym objaśnieniem wszystkich powstających zdolności. Pełne omówienie tej argumentacji oraz postulatów dotyczących spowolnienia wyścigu i ustanowienia obowiązkowych progów bezpieczeństwa znajduje się w tekście „Jakub PACHOCKI ostrzega przed utratą kontroli nad sztuczną inteligencją”.

Nowy tekst Pachockiego był ważny również dlatego, że ostrzeżenie nie pochodziło od zewnętrznego krytyka cyfrowej rewolucji, lecz od osoby zajmującej najwyższe stanowisko naukowe w przedsiębiorstwie pozostającym na czele wyścigu AI. Pachocki nie nawoływał do odrzucenia sztucznej inteligencji i podkreślał jej możliwy wkład w naukę, medycynę oraz wzrost dobrobytu, stawiał jednak warunek, zgodnie z którym szybkość budowania coraz potężniejszych modeli nie może być większa niż zdolność do ich monitorowania i bezpiecznego zatrzymania. Jego stanowisko można więc odczytać nie jako sprzeciw wobec badań, lecz jako próbę podporządkowania ich zasadzie, że możliwości techniczne nie są same w sobie wystarczającym uzasadnieniem wdrożenia systemu.

W kolejnych dniach na łamach „Wszystko co Najważniejsze” ten głos został zestawiony z wypowiedziami innych badaczy oraz zmianami zachodzącymi w całej branży. Jacob Coxon, wcześniej związany z OpenAI i Anthropic, zarzucił największym laboratoriom nieodpowiedzialne dążenie do samodoskonalącej się superinteligencji, natomiast Łukasz Olejnik zwrócił uwagę, że katastrofalne scenariusze przestają być tematem ograniczonym do wąskiego środowiska specjalistów od bezpieczeństwa. Jednocześnie OpenAI, Anthropic i Google rozpoczęły rozmowy o wspólnych standardach testowania najbardziej zaawansowanych modeli, co pokazało, że pytanie postawione przez Pachockiego dotyczy już nie tylko teorii, ale przyszłych reguł działania całego sektora.

Człowiek stojący za systemami rozumującymi

Znaczenie Jakuba Pachockiego nie ogranicza się do zajmowanego stanowiska, ponieważ jego zawodowa droga łączy trzy etapy rozwoju współczesnej informatyki: algorytmiczne współzawodnictwo, matematyczną teorię optymalizacji oraz budowę modeli zdolnych samodzielnie prowadzić coraz dłuższe procesy rozumowania. W każdym z tych obszarów powraca ten sam problem, czyli znalezienie metody, która nie tylko działa w pojedynczym przykładzie, lecz zachowuje skuteczność po zwiększeniu skali zadania. To właśnie skalowanie stało się jednym z najważniejszych źródeł postępu AI, ale równocześnie doprowadziło do sytuacji, w której rozwijane systemy stają się trudniejsze do pełnego zrozumienia przez swoich twórców.

Pachocki należy do badaczy, którzy spodziewają się, że sztuczna inteligencja będzie wykonywać coraz większą część pracy potrzebnej do tworzenia kolejnych generacji AI. Taki automatyczny badacz mógłby projektować eksperymenty, pisać kod, oceniać rezultaty i proponować nowe metody treningu, znacząco przyspieszając odkrycia naukowe, ale jednocześnie skracając czas pozostający ludziom na ocenę konsekwencji. Dyskusja nie dotyczy więc wyłącznie tego, czy chatbot udziela poprawnych odpowiedzi, lecz tego, czy człowiek zachowa realną kontrolę nad procesem, w którym maszyna zacznie uczestniczyć w projektowaniu własnych następców.

Możliwą korzyść takiego rozwoju pokazują najnowsze zastosowania sztucznej inteligencji w matematyce, gdzie modele pomagają formułować i formalnie weryfikować rozwiązania problemów znajdujących się dotąd poza zasięgiem pojedynczych badaczy. Na łamach „Wszystko co Najważniejsze” dr Bartosz Naskręcki oceniał, że AI zmienia zasady uprawiania matematyki, ponieważ dostęp do wielkich modeli i mocy obliczeniowej może zacząć odgrywać równie istotną rolę jak indywidualny talent. To właśnie rozróżnienie między możliwością dokonania przełomowych odkryć a ryzykiem utraty ludzkiego rozumienia ich przebiegu stanowi dziś sedno myślenia Pachockiego o przyszłości AI.

Dlaczego Jakub Pachocki jest dziś jedną z najważniejszych postaci AI?

O znaczeniu głównego naukowca OpenAI decyduje rzadkie połączenie kompetencji teoretycznych, doświadczenia w budowaniu systemów na wielką skalę oraz wpływu na strategiczne decyzje jednego z najważniejszych laboratoriów technologicznych. Pachocki zna sztuczną inteligencję nie jako komentator obserwujący gotowe produkty, lecz jako badacz uczestniczący w kolejnych etapach ich powstawania, od eksperymentów z uczeniem ze wzmocnieniem po modele rozumujące i agentów wykonujących złożone zadania. Kiedy mówi, że możliwości monitorowania AI mogą przestać nadążać za jej rozwojem, opisuje problem, z którym jego zespoły mierzą się w bezpośredniej pracy badawczej.

Jego biografia jest również opowieścią o polskiej szkole informatycznej, która potrafiła przygotować zawodnika wygrywającego największe konkursy programistyczne, ale nie stworzyła instytucji dysponującej kapitałem i mocą obliczeniową porównywalnymi z największymi laboratoriami amerykańskimi. Droga z gdyńskiego liceum i Uniwersytetu Warszawskiego przez Carnegie Mellon University do kierowania nauką w OpenAI pokazuje siłę polskiego kształcenia matematycznego, a jednocześnie skalę światowej konkurencji o najwybitniejszych badaczy. Pachocki pozostaje polskim naukowcem, lecz decyzje, w których uczestniczy, mają znaczenie globalne i dotyczą nie tylko przyszłości jednego przedsiębiorstwa, ale przyszłego podziału wiedzy, władzy oraz odpowiedzialności.

Najważniejsze pytanie związane z Jakubem Pachockim nie brzmi zatem wyłącznie, jakie modele pomógł stworzyć, lecz jaki kierunek nada pracom nad ich następcami. Jako jeden z architektów przyspieszenia AI stał się zarazem jednym z najbardziej znaczących rzeczników ostrożności wewnątrz branży, podkreślając, że człowiek musi pozostać uczestnikiem i ostatecznym podmiotem procesu doskonalenia maszyn. Od tego, czy ostrzeżenie głównego naukowca OpenAI przełoży się na rzeczywiste zasady działania laboratoriów, może zależeć znacznie więcej niż reputacja firmy, w której pracuje.

Sebastian Nizio
Ilustracja na podstawie fotografii Izabeli Majewskiej/ICPCNews, CC BY 2.0

Najważniejsze pytania i najkrótsze odpowiedzi:

Kim jest Jakub Pachocki?

Jakub Pachocki jest polskim informatykiem, absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego i doktorem Carnegie Mellon University. Od maja 2024 r. pełni funkcję głównego naukowca OpenAI, odpowiadając za naukowy kierunek prac nad najbardziej zaawansowanymi modelami sztucznej inteligencji.

Jakie wykształcenie ma Jakub Pachocki?

Jakub Pachocki ukończył informatykę na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie uzyskał doktorat z informatyki na Carnegie Mellon University. Jego rozprawa dotyczyła szybszych algorytmów optymalizacji wypukłej w przestrzeniach wielowymiarowych.
Po doktoracie prowadził badania podoktorskie na Uniwersytecie Harvarda oraz w Simons Institute for the Theory of Computing.

Jakie są najważniejsze osiągnięcia Jakuba Pachockiego?

Pachocki zwyciężył w Google Code Jam w 2012 r., zdobył drugie miejsce w światowym finale ICPC wraz z zespołem Uniwersytetu Warszawskiego oraz kierował pracami nad GPT-4 i uczestniczył w rozwoju OpenAI Five. W 2025 r. znalazł się na liście stu najbardziej wpływowych osób w dziedzinie AI magazynu „Time”.

Jakie stanowisko zajmuje Jakub Pachocki w OpenAI?

Jakub Pachocki jest głównym naukowcem OpenAI i odpowiada za najważniejsze kierunki badawcze firmy. Objął to stanowisko w maju 2024 r. po odejściu Ilyi Sutskevera.

O czym jest esej Jakuba Pachockiego „An Alien Mind”?

Esej dotyczy szybkiego wzrostu możliwości sztucznej inteligencji, trudności z pełnym zrozumieniem jej działania oraz problemu zachowania ludzkiej kontroli nad przyszłymi systemami. Pachocki opowiada się za uzależnieniem dalszego skalowania AI od postępów w bezpieczeństwie, monitorowaniu i międzynarodowej koordynacji. Pełne omówienie dokumentu zostało już opublikowane na łamach „Wszystko co Najważniejsze”.