Książe Hisahito. Nowa twarz japońskiej monarchii?

Hisahito, syn następcy tronu Akishino i następczyni tronu Kako, będzie mógł samodzielnie podejmować się obowiązków oficjalnych, po tym jak uczestniczył w tradycyjnej ceremonii osiągnięcia pełnoletności – Choken no Gi.

Hisahito nie jest jedynym młodym arystokratą dającym o sobie znać w przestrzeni publicznej

.Ceremonia cesarskiej pełnoletności to znak, że Hisahito może rozpoczynać swoją publiczną działalność, zwłaszcza, że rodzina japońskich monarchów jest już coraz starsza. Młody książe może być więc jej “nową twarzą”. 

Zapytany przez dziennikarzy o swoje plany, Hisahito odpowiedział:

“Będę wypełniał swoją rolę członka rodziny cesarskiej z poczuciem odpowiedzialności, jako dorosły członek rodziny cesarskiej”.

Japońska konstytucja nie wskazuje jednoznacznie, jakie są zadania książat i innych członków rodziny cesarskiej, ale arystokraci z kraju kwitnącej wiśni często wspierają swoim działaniem cesarza. 59-letni następca tronu, książę Akishino, często uczestniczy w wydarzeniach krajowych. Odbywa także wizyty zagraniczne, pełni również funkcję przewodniczącego 15 organizacji.

Książę Hisahito jest obecnie studentem pierwszego roku na Uniwersytecie Tsukuba i dwór oczekuje od niego, że priorytetowo potraktuje swoją naukę. Jednak według japońskich źródeł trwają przygotowania do jego udziału w krajowych wydarzeniach. Młody arystokrata od lat towarzyszył swoim rodzicom w uroczystościach państwowych. 

Hisahito nie jest jedynym młodym przedstawicielem rodziny cesarskiej dającym o sobie znać w przestrzeni publicznej. Starzejąca się rodzina musi polegać teraz także na kobietach, które wcześniej były tradycyjnie mniej obecne w publicznym życiu. Świadczy o tym działalność księżniczki Aiko, 23-letniej córki pary cesarskiej, która wzięła udział w Krajowej Konferencji na temat Promocji Ograniczania Ryzyka Katastrof w mieście Niigata, dotkniętego niegdyś przez niszczycielskie trzęsienie ziemi. 

Księżniczka działa także w ramach japońskiego Czerwonego Krzyża, w listopadzie odbędzie także swoją pierwszą wizytę zagraniczną – uda się do Laosu. 

Japońska rodzina cesarska liczy aktualnie 16 osób.

O koronie cesarskiej i królewskiej. Koronacja w Japonii i w Wielkiej Brytanii

.Kiedy po długim oczekiwaniu Karol III zasiadł wreszcie na Kamieniu Przeznaczenia i włożył na głowę złotą koronę, tłum wiwatował: „Boże, chroń króla”. Koronacja pochłonęła ponad 100 milionów funtów, a widzowie z całego świata przyglądali się widowisku łączącym średniowieczne i współczesne zwyczaje. Jednak w trakcie przygotowań Korona Brytyjska czerpała inspiracje od Japonii – monarchii o jeszcze dłuższej tradycji, która w ostatnich latach witała nowego władcę – pisze Agnieszka PAWNIK.

Kiedy obecny król Wielkiej Brytanii, Karol III, był jeszcze księciem Walii, dwukrotnie odwiedził Japonię i był świadkiem wstąpienia cesarza na tron. W 1989 roku podróżował w towarzystwie księżnej Diany i przyglądał się ceremonii koronacyjnej cesarza Akihito. Prawie trzydzieści lat później cesarz zdecydował się na abdykację z powodu stanu zdrowia. Wówczas, w 2019 roku, Karol ponownie pojechał do Japonii i spotkał się z cesarzem Naruhito i jego żoną Masako.

Karolowi towarzyszył wtedy Michael Fawcett, jeden z jego najbliższych doradców, nazywany niekiedy jego „oczami i uszami”. Jego zadaniem było przyglądać się z bliska koronacji. Później Karol kilkukrotnie skomentował, że był pod szczególnym wrażeniem połączenia elementów tradycji i współczesności w czasie ceremonii i rytuałów. Najwyraźniej wyciągnął wnioski – jego koronacja, która miała miejsce 6 maja 2023 roku, łączyła średniowieczne tradycje i współczesny protokół. Była także o prawie jedną trzecią krótsza od ceremonii jego matki w 1953 roku.

Obydwie monarchie zmagają się z wyzwaniami współczesności i próbują łączyć tradycję z nowymi czasami. Wśród starań jest coraz większe otwieranie się na obywateli i wprowadzanie ich w świat ceremonii, rytuałów i formalności.

Japońska rodzina cesarska, podobnie jak brytyjska, jest symbolem ciągłości państwa i władzy. Chryzantemowy Tron jest we władaniu rodziny Naruhito od ponad 1500 lat. Do momentu przejęcia władzy przez cesarza Akihito dom cesarski był bardzo odcięty od świata zewnętrznego. Pierwsze przemówienie cesarza Japonii skierowane bezpośrednio do obywateli miało miejsce w 1945 roku, kiedy ogłosił kapitulację swojego kraju w II wojnie światowej.

Cesarz Akihito, który przejął tron w 1989 roku, stał się symbolem nowej, otwartej monarchii, opartej na konstytucyjnej „jedności z ludem”. Chociaż był wychowywany w duchu tradycji, poślubił Michiko – kobietę, która nie wywodziła się ze szlachty, po raz pierwszy w historii japońskiego domu cesarskiego. Odwiedził znacznie więcej krajów i spotkał więcej przywódców z całego świata niż którykolwiek z jego poprzedników. Częściej też rozmawiał twarzą w twarz z japońskimi obywatelami, w tym z osobami ewakuowanymi po trzęsieniu ziemi i tsunami w marcu 2011 roku.

Naruhito idzie w ślady swojego ojca. Był pierwszym członkiem japońskiej rodziny cesarskiej, który studiował za granicą – swoje doświadczenia ze szkoły Merton w Oxfordzie opisał w książce The Thames and I: A Memoir of Two Years at Oxford. Można w niej także przeczytać o jego przyjaźni z ówczesnym księciem Karolem i księżną Dianą i ich wspólnych piknikach.

Koronacja Naruhito zebrała gości z ponad 180 krajów, w tym głowy państw, czołowych polityków i dyplomatów. Ceremonie zarówno w Tokio, jak i w Westminsterze wiążą się nieodłącznie z tronem, formalnym ubiorem, specjalnymi modlitwami oraz złożeniem przysiąg.

Pomimo zapisu w konstytucji Japonii, który oddziela państwo od religii, cesarz jest najważniejszym kapłanem shintoizmu. Wprawdzie jego boski status został mu nadany stosunkowo niedawno, bo pod koniec XIX wieku, ale nadal są w Japonii ludzie, którzy uważają go za wywodzącego się bezpośrednio od Amaterasu, bogini słońca. Każde oficjalne wydarzenie, w które zaangażowani są członkowie rodziny cesarskiej, od ślubów, przez pogrzeby, aż po koronację, jest shintoistycznym spektaklem o ogromnym znaczeniu politycznym.

W czasie ceremonii koronacyjnych japoński cesarz bierze udział w trzech głównych rytuałach – dwóch bezpośrednio po objęciu tronu oraz trzecim, który ma miejsce kilka miesięcy później. Najważniejsze ceremonie to Sokui go Choken no Gi (Ceremonia Pierwszej Audiencji Jego Wysokości po Przystąpieniu) oraz Sokui no Rei (Ceremonia Objęcia Tronu), najbardziej widowiskowa część koronacji, w której biorą udział zagraniczni goście. W 2019 roku Naruhito otrzymał w jej czasie trzy regalia, które zgodnie z tradycją wiążą się z legendą o bogini Amaterasu.

Najwięcej komentarzy i krytyki, także ze strony innych członków rodziny cesarskich, wywołała trzecia ceremonia, która odbyła się w listopadzie 2019 roku. W czasie kontrowersyjnego Daijosai (Rytuał Ofiarowania Nowego Ryżu po Ceremonii Intronizacji) Naruhito spędził symboliczną noc z boginią. To zwyczaj, który ma sięgać 1400 lat – powrócił na stałe do domu cesarskiego ok. 300 lat temu. „Połączenie” przyszłego cesarza z Amaterasu miało potwierdzać jego boski status.

W Japonii wybrzmiało wtedy wiele głosów krytyki na temat związków shinto z polityką. Nawet następca tronu Akishino miał wątpliwości, czy płacenie za tak religijne wydarzenie z pieniędzy państwowych było odpowiednie. Koronacja Naruhito kosztowała ponad 16 miliardów jenów. Biuro Premiera wydało 3,6 miliarda jenów wyłącznie na bankiet, na który zaproszono zagranicznych gości.

Tekst dostępny na łamach Wszystko co Najważniejsze: https://wszystkoconajwazniejsze.pl/agnieszka-pawnik-o-koronie-cesarskiej-i-krolewskiej-koronacja-w-japonii-i-w-wielkiej-brytanii/

MB