W 2025 r. wzrosła w Polsce frekwencja na Mszach Św.

W 2024 r. wzrosła zarówno frekwencja na Mszach Św. (29,6 proc.), jak i wzrosła liczba osób przystępujących do Komunii Św. (14,6 proc.) – wynika z Rocznika Statystycznego Kościoła Katolickiego w Polsce. Oznacza to, że co druga osoba obecna na liturgii przyjmuje Komunię św.
Wzrósł wskaźnik communicantes, czyli przystępujących do Komunii Św.
.Podczas konferencji prasowej w Warszawie przedstawiono dane z Rocznika Statystycznego Kościoła Katolickiego w Polsce „Annuarium Statisticum Ecclesia in Polonia” Instytutu Statystyki Kościoła Katolickiego SAC za 2024 rok.
Wynika z nich, że wskaźnik dominicantes, czyli osób chodzących w niedzielę do kościoła, wynosił 29,6 proc. To wzrost o 0,57 p. proc. do roku 2023, kiedy wynosił 29,2 proc. (2022 r. – 29,5 proc., 2021 r. – 28,3 proc.). Wzrósł także wskaźnik communicantes, czyli przystępujących do Komunii Św. Wyniósł 14,6 proc., co stanowi wzrost o 0,64 p. proc. do 2023 r., kiedy wynosił 14 proc. (2022 – 13,9 proc., 2021 r. – 12,9 proc.).
Najwyższa frekwencja na mszach w diecezji tarnowskiej
.Według autorów rocznika w 2024 r. najwyższy wskaźnik dominicantes odnotowano w diecezji tarnowskiej (62,3 proc.), a najniższy w archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej (17,59 proc.). W archidiecezji warszawskiej wyniósł 19,85 proc.
Według rocznika udział procentowy kobiet w liturgii w 2024 r. wyniósł 59,09 proc., a mężczyzn 40,91 proc.
W miejskich parafiach wskaźnik dominicantes wyniósł 29,56 proc., miejsko-wiejskich 19,25 proc., zaś wiejskich 51,19 proc.
Communicantes względny, czyli statystyczny wskaźnik informujący o procencie osób przyjmujących Komunię Św. w trakcie niedzielnych mszy względem liczby osób na niej obecnych, wyniósł 49,5 proc. Oznacza to, że prawie co druga osoba obecna na liturgii przyjmuje Komunię Św., podczas gdy w 2015 r. było to 43 proc. – wskazał ISKK.
Między tradycją a nową energią
.W ostatnich latach obserwujemy wyraźne ożywienie zaangażowania społecznego wśród młodych katolików. Pokolenie wychowane po transformacji ustrojowej, ale zanurzone w media cyfrowe, częściej podejmuje się próby łączenia wiary z konkretnymi i praktycznymi działaniami na rzecz innych.
Wbrew powszechnie panującej opinii osoby młode, które kształtowały swoją formację w Kościele, nie odchodzą od niego, lecz decydują się na długofalowe zaangażowanie w przedsięwzięcia społeczne. Bez wątpienia to zaangażowanie wymaga stałego docenienia i tworzenia warunków umożliwiających ciągły rozwój zasobów i narzędzi dopasowanych do zmieniającej się rzeczywistości.
W ostatnich latach obserwujemy wyraźne ożywienie zaangażowania społecznego wśród młodych katolików. Pokolenie wychowane po transformacji ustrojowej, ale zanurzone w media cyfrowe, częściej podejmuje się próby łączenia wiary z konkretnymi i praktycznymi działaniami na rzecz innych. Istotny w tym jest fakt, że zmianie ulega nie tylko skala, ale także i charakter ich zaangażowania, tzn. od biernej postawy do większej inicjatywy, kreatywności i odwagi w podejmowaniu trudnych tematów, zarezerwowanych dotychczas dla innych grup. Jan Paweł II w adhortacji Christifideles laici wskazuje, że podstawowym aspektem życia i misji świeckich jest „wezwanie do stałego wzrastania, dojrzewania i przynoszenia obfitszego owocu”. Kościół uczy zatem odkrywania własnego powołania z jednej strony tzw. życia duchowego, a z drugiej życia świeckiego, obejmującego rodzinę, pracę, relacje społeczne oraz zaangażowanie polityczne i kulturalne. Pomocna w tym jest także katolicka nauka społeczna, dzięki której możemy poszukiwać praktycznych rozwiązań zagadnień współżycia społecznego, działalności politycznej, gospodarczej i kulturalnej. Jest to nauczanie Kościoła dotyczące problemów społecznych, do których rozwiązania stosuje się metodę: widzieć, oceniać i działać. Dzięki niej odczytywanie znaków czasu prowadzi do realizacji konkretnych działań, które szczególnie teraz mają ogromne znaczenie dla osób młodych. Są autentyczne i wiarygodne, a młodzi potrzebują świadectwa.
Młodzi coraz częściej wychodzą poza stereotypowe role i angażują się w działania, które odpowiadają na konkretne potrzeby społeczne, m.in. pomoc najuboższym, starania o poszanowanie godności osób starszych i niepełnosprawnych czy troskę o ekologię integralną. Istotę ich zaangażowania nie stanowią już tylko działania inicjowane w grupach parafialnych, lecz również inicjatywy oddolne, które są tworzone przez młodych liderów, którzy korzystając z katolickiej nauki społecznej jako inspiracji, podejmują się działania na rzecz dobra wspólnego, pomocniczości i solidarności. Wśród największych organizacji kształtujących takie postawy możemy wymienić m.in. Związki Harcerskie, Skauting, Fundację Dzieło Nowego Tysiąclecia oraz Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży. Rozwój intelektualny młodzieży w zakresie nauczania społecznego podejmują także Klub Jagielloński czy Instytut Tertio Millennio.
Wśród innych ważnych obszarów aktywności osób młodych pojawia się troska o ekologię integralną, która została wzmocniona, gdy ukazała się encyklika papieża Franciszka Laudato si’. Jej wpływ spowodował powstanie akcji angażujących osoby młode m.in. w sprzątanie lasów, edukację, tworzenie miejsc wymiany rzeczy i sprzętu elektronicznego. Dobrym tego przykładem jest powołany przez Caritas Polska projekt Laudato Si, który angażuje młode osoby wokół aktywnej edukacji m.in. poprzez wydawanie ekobooków, tworzenie jadłodzielni oraz podzielników. Młodzież zaangażowana w działalność ekologiczną jest przekonana, że troska o środowisko nie jest wyłącznie trendem, lecz wynika z odpowiedzialności za stworzenie. Natomiast zaangażowanie w konkretne inicjatywy nie jest wyłącznie deklaracją, lecz praktycznym narzędziem budowania odpowiedzialności społecznej w tym zakresie.
Innym istotnym obszarem zaangażowania społecznego jest działalność wolontariacka. Młodzież angażuje się w projekty lokalne i ogólnopolskie m.in. inicjowane przez Szlachetną Paczkę, Krajowe Biuro Światowych Dni Młodzieży. Uczestniczy w zbiórkach żywności dla potrzebujących, hospicjach i pomocy bezdomnym. Zaangażowanie takie pomaga im w zrozumieniu złożoności problemów społecznych, które dotyczą nie tylko konkretnej osoby, ale także konkretnej grupy społecznej. Wolontariat uczy odpowiedzialności, umiejętności planowania i zarządzania, to także przestrzeń na naukę empatii, komunikacji i solidarności, czyli wartości promowanych przez KNS, które kształtują dojrzałość obywatelską.
Współczesne pokolenie osób młodych coraz częściej nie ma obaw w podejmowaniu rozmów na trudne i kontrowersyjne tematy. Młodzi katolicy odważniej angażują się w dyskusje eksperckie, zabierają głos w mediach, tworzą w mediach społecznościowych wartościowe treści. Ponadto angażują się w przestrzeń społeczno-polityczną, zabierając głos chociażby w kwestiach edukacji czy wolności słowa. Ich postawa dość często charakteryzuje się krytycznym spojrzeniem także na instytucje Kościoła, starając się poprzez dialog przyczynić do pozytywnej zmiany. Jest to oznaka dojrzałości i kształtowania postawy brania odpowiedzialności za wspólnotę i ojczyznę, w której żyją.
Tekst dostępny na łamach Wszystko co Najważniejsze: https://wszystkoconajwazniejsze.pl/kamil-sulej-miedzy-tradycja-a-nowa-energia/
PAP/MB






