Naukowcy odkryli nowy gatunek dinozaura. Kuzyn welociraptora polował jak czapla

Paleontolodzy odkryli nowy gatunek dinozaura sprzed około 70 milionów lat. Kank australis – kuzyn welociraptora – prawdopodobnie żywił się rybami i polował w sposób przypominający współczesne czaple.

Niezwykły kuzyn welociraptora sprzed 70 milionów lat

.W ramach nowego badania naukowcy pod kierownictwem Matíasa Motty z Bernardino Rivadavia Natural Sciences Argentine Museum odkryli w Patagonii nowego dinozaura przypominającego raptora sprzed około 70 milionów lat, który żywił się rybami i zachowywał się jak współczesne czaple. Nowy gatunek, nazwany Kank australis, został zidentyfikowany na podstawie odkrycia skamieniałych szczątków obejmujących zęby, kręgi i kości palców kończyn dolnych. Badanie zostało opublikowane w czasopiśmie „Journal of Vertebrate Paleontology”.

Jak opisują paleontolodzy, Kank australis należał do Unenlagiinae – rodziny małych i średnich teropodów, których przedstawiciele byli odnajdywani w osadach pochodzących z późnej kredy w Ameryce Południowej, Antarktydzie, Australii i na Madagaskarze. Na podstawie porównania z innym osobnikiem z tego rodzaju, Neuquenraptor argentinus, który żył w północnej Patagonii 90 milionów lat temu, badacze uważają, że dorosłe osobniki nowego gatunku mogły osiągać około 2,5–3 metrów długości.

„Kank australis żył na obszarach zdominowanych przez meandrujące rzeki i strumienie z sezonowymi stawami, zamieszkiwanymi przez wodne rośliny, takie jak lilie, oraz zwierzęta, w tym ryby, owady i różne mięczaki. Na podstawie analizy pradawnych próbek gleby i skamieniałych szczątków roślin odkryliśmy, że 70 milionów lat temu klimat w tych regionach był umiarkowany i wilgotny, z sezonowymi opadami, bardzo różny od obecnych zimnych i stosunkowo suchych warunków” – mówi Matías Motta.

Dinozaur przypominający czaple

.„Analiza skamieniałych szczątków nowego dinozaura rzuciła także światło na to, jak mógł żyć. Kręgi szyjne posiadały specjalne struktury służące do podtrzymywania mięśni i ochrony naczyń krwionośnych szyi – cechy szczególnie ważne u współczesnych ptaków wykonujących złożone ruchy szyją, takich jak czaple. Sugeruje to, że Kank mógł być aktywnym łowcą ryb, co kontrastuje z powszechnym przedstawianiem raptorów jako zwinnych naziemnych drapieżników, takich jak welociraptor z półkuli północnej” – dodaje.

Odkrycie pomaga badaczom również lepiej poznać historię ewolucyjną Unenlagiinae w Ameryce Południowej. Chociaż w północnej Patagonii odnotowano występowanie siedmiu różnych gatunków, dotychczas w zapisie kopalnym znaleziono jedynie kilka pojedynczych szczątków pochodzących z południowej części regionu, których paleontolodzy nie byli w stanie przypisać do konkretnego z nich.

„Kank pomaga wypełnić lukę w danych dotyczących późnej kredy w południowej Patagonii, łącząc znane zapisy z północnej Patagonii i Antarktydy oraz wskazując, że rodzina ta była rozpowszechniona na różnych szerokościach geograficznych Ameryki Południowej” – podkreśla Matías Motta.

„Podobnie jak inne Unenlagiinae, Kank australis posiada powiększony, raptorialny pazur na drugim palcu stopy. Jednak różni się zębami z ostrymi i wyraźnymi podłużnymi grzbietami oraz wyraźnie pneumatycznymi kręgami szyjnymi (z wewnętrznymi komorami powietrznymi). Jest również mniejszy i bardziej smukły w porównaniu z innymi przedstawicielami tej grupy z końca kredy, takimi jak Austroraptor cabazai, który był większy i osiągał około 5 metrów długości” – opisuje.

Co jadł Kank i jakie drapieżniki mogły na niego polować?

.Zdaniem paleontologów odkrycie nowego dinozaura stanowi kolejny dowód na to, że Unenlagiinae były rybożerne. Ich wydłużone pyski, liczne zęby i długie, elastyczne szyje sugerują przystosowanie do łowienia ryb, podobne do współczesnych czapli. Dodatkowo, w przypadku odkrytego osobnika, jego szczątki znaleziono obok skamieniałości ryb, co wzmacnia tę hipotezę.

Naukowcy zauważają jednak, że możliwe jest, iż polował również na inne zwierzęta żyjące w tym samym ekosystemie, w tym żaby, jaszczurki, żółwie, a nawet ssaki, takie jak Patagorhynchus pascuali – wodno-lądowy stekowiec, który był spokrewniony ze współczesnymi kolczatkami i dziobakami.

„Inne drapieżniki, takie jak Maip macrothorax – potężny dinozaur z grupy megaraptorów o długości ponad 10 metrów – żyły w tym samym czasie i na tym samym obszarze co Kank i mogły być zdolne do polowania na niego” – zaznacza Matías Motta.

Nazwa zakorzeniona w mitach

.Nazwa nowo odkrytego gatunku jest hołdem dla mitu Aonikenków, należących do rdzennych ludów Patagonii.

„Kank odnosi się do olbrzymiego nandu, którego potężne kroki pozostawiły odciski na niebie, tworząc gwiazdozbiór znany jako Choiols. Po łacinie ten gwiazdozbiór nazywa się Crux, czyli Krzyż Południa – wskazujący najbardziej południowy region planety, gdzie odkryto Kank. Podobnie nazwa gatunkowa – australis, dosłownie „z południa” – również nawiązuje do szerokości geograficznej miejsca odkrycia” – podsumowuje Matías Motta.

Emil Gołoś