Peru zamyka granicę z Chile. Przyczyną napływ nielegalnych migrantów
Rząd Peru ogłosił stan wyjątkowy na granicy z Chile, aby zatrzymać napływ migrantów usiłujących opuścić ten kraj w obawie, że władzę prezydencką przejmie tam, po ewentualnym zwycięstwie w II turze wyborów, skrajnie prawicowy kandydat Jose Antonio Kast – poinformowała w dniu 29 listopada 2025 r. agencja AFP.
Peru zamyka granicę z Chile
Zgodnie z dekretem ogłoszonym w piątek czasu miejscowego peruwiańskie wojsko na 60 dni wzmocni kontrole na granicy w południowym regionie Tacna po zaplanowanej na 14 grudnia drugiej turze wyborów prezydenckich. Kast zmierzy się w niej z lewicową kandydatką Jeannette Jarą. Stan wyjątkowy ma również służyć „rozwiązaniu problemów związanych z przestępczością i innymi aktami przemocy” w strefie przygranicznej. Z nagrania opublikowanego przez gubernatora regionu przygranicznego Arica y Parinacota w Chile wynika, że przejście graniczne w Chacalluta-Santa Rosa usiłują przekroczyć dziesiątki osób.
Peru jest krajem tranzytowym dla migrantów uciekających z innych części Ameryki Łacińskiej do Chile, jednego z najbogatszych i najstabilniejszych krajów regionu. Ostatnio nastąpiło jednak odwrócenie tego trendu migracyjnego – podkreśliła AFP. Kast, ubiegający się o prezydenturę po raz trzeci, postawił ultimatum ok. 330 tys. nielegalnych migrantów w Chile: albo sami opuszczą kraj, albo zostaną z niego wydaleni, tracąc przy tym cały majątek. Polityk obwinił też nielegalnych migrantów o wzrost przestępczości z użyciem przemocy w ciągu ostatniej dekady.
Minister spraw zagranicznych Peru Hugo de Zela powiedział na konferencji prasowej w piątek wieczorem, że kwestia ta zostanie rozpatrzona przez „dwunarodowy komitet ds. współpracy migracyjnej”. Podkreślił jednak, że jego kraj nie przyjmie już żadnych nielegalnych imigrantów. – Nie pozwolimy na nielegalną migrację. Nie mamy warunków ani możliwości, aby przyjąć więcej migrantów – powiedział. Od 2015 roku do liczącego ponad 32 mln mieszkańców Peru przybyło ponad 1,5 mln Wenezuelczyków, uciekających przed kryzysem humanitarnym i politycznym w swoim kraju – przypomniała AFP.
Historia Peru. Walka o niepodległość
Wojna o niepodległość Peru to nie tylko dwie daty, 28 lipca 1821 r. oraz 9 grudnia 1824 r., ale również i dwie kampanie wojskowe realizowane równolegle z dwóch stron kontynentu: od południa, pod dowództwem generała José de San Martína, oraz od północy, pod dowództwem wenezuelskich Libertadores, generała Simóna Bolívara i generała Antonio José de Sucre – pisze prof. Marta KANIA.
Proces wyzwalania Wicekrólestwa Peru spod władzy hiszpańskiej jest w historiografii peruwiańskiej dzielony na kilka etapów . Kampania wyzwoleńcza rozpoczęła się 8 września 1820 roku wraz z lądowaniem w zatoce Paracas ekspedycji pod dowództwem generała José de San Martína, a zakończyła w styczniu 1826 roku, kiedy w królewskim forcie Real Felipe w porcie Callao opuszczono ostatnią hiszpańską flagę . Dwie kluczowe daty, które stały się symbolami wojny o nieodległość Peru, to proklamacja niepodległości z 28 lipca 1821 roku oraz zwycięstwo armii patriotów w bitwie nieopodal Ayacucho z 9 grudnia 1824 roku i podpisanie aktu formalnej kapitulacji przez dowódcę wojsk rojalistów, generała José de Canteraca. Niepodległość Peru to nie tylko dwie daty, ale również i dwie kampanie wojskowe, realizowane równolegle z dwóch stron kontynentu: od południa, pod dowództwem generała José de San Martína, oraz od północy, pod dowództwem wenezuelskich Libertadores, generała Simóna Bolívara i generała Antonio José de Sucre.
Niepodległość Wicekrólestwa La Platy ogłoszona ostatecznie 9 lipca 1816 roku podczas Kongresu Zjednoczonych Prowincji w Tucumán stanowiła punkt wyjściowy dla dalszych wysiłków, by wyzwolić z reżimu kolonialnego pozostałe obszary Ameryki Południowej. Siły patriotyczne pod dowództwem generała José de San Martína (1778–1850) po morderczym marszu przekroczyły Andy i w lutym 1817 roku pokonały wojska rojalistów w bitwie pod Chacabuco. Zaskoczenie kampanią prowadzoną przez „Armię Andów” od wschodu pozwoliło szybko przejąć kontrolę nad Santiago de Chile i zająć główny port Kapitanii Generalnej Chile w Valparaíso . W lutym 1818 roku ogłoszono niepodległość Republiki Chile, którą przypieczętowało zwycięstwo wojsk patriotów chilijskich i argentyńskich w bitwie pod Maipú w kwietniu tego roku . Następnym krokiem było utworzenie eskadry, która pod dowództwem doświadczonego angielskiego admirała Thomasa Cochrane’a nękała hiszpańskie statki i porty na południu Pacyfiku.
Zarówno Zjednoczone Prowincje La Platy, jak i Republika Chile były bardzo zainteresowane niepodległością Peru. Oprócz pryncypialnej kwestii wyzwolenia całego kontynentu spod hiszpańskiego panowania, wciąż tliło się pragnienie Buenos Aires, by podporządkować i włączyć w granice La Platy terytoria Górnego Peru. Nowy rząd w Santiago de Chile kierowany przez Bernardo O’Higginsa dążył natomiast do nawiązania zerwanych po ogłoszeniu niepodległości kontaktów handlowych, które przez lata łączyły chilijskich producentów pszenicy z właścicielami plantacji trzciny cukrowej na peruwiańskim wybrzeżu . Sam generał San Martín był natomiast przekonany, że dopóki Wicekrólestwo Peru pozostaje bastionem sił rojalistycznych, niepodległość Zjednoczonych Prowincji La Platy nie jest zabezpieczona i należy dążyć do pełnego wyzwolenia całego kontynentu spod władzy Hiszpanii.
LINK DO TEKSTU: https://wszystkoconajwazniejsze.pl/prof-marta-kania-historia-peru-walka-o-niepodleglosc/
PAP/MJ
