Teleskop Hubble’a wykonał obserwacje pary zderzających się galaktyk w gwiazdozbiorze Rysia

Naukowcy za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a uchwycili parę zderzających się galaktyk oznaczoną jako UGC 4881, znajdującą się w gwiazdozbiorze Rysia.

.Jak tłumaczą badacze z ESA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest pada zderzających się galaktyk znana jako UGC 4881. Jest ona oddalona o około 500 milionów lat świetlnych od Układu Słonecznego i znajduje się w gwiazdozbiorze Rysia.

.Jak twierdzą astronomowie, zderzenia galaktyk, takie jak UGC 4881, to zjawiska astronomiczne, które zachodzi, gdy dwie lub więcej tego rodzaju obiektów zbliża się lub nachodzi na siebie, w wyniku czego ciała niebieskie w nich obecne narażone są na oddziaływania grawitacyjne, co zaburza ich ruch. Proces taki trwa zwykle setki milionów lat i często prowadzi do połączenia się galaktyk w jedną większą strukturę. Odległości między gwiazdami w galaktykach są znacznie większe od tych obiektów, a nawet od układów planetarnych, dlatego w czasie tych zdarzeń dochodzi do bardzo niewielu kolizji gwiazd. Mijanie się gwiazd zaburza jednak orbity okrążających je planet, niszcząc niektóre układy planetarne. Jednak jak wskazują naukowcy, mieszanie się obłoków międzygwiazdowych prowadzi do powstawania nowych gwiazd i planet je okrążających. Zderzenia galaktyk są powszechnym zjawiskiem w ewolucji Wszechświata. Galaktyki mają rozmiary rzędu setek tysięcy lat świetlnych, a wewnątrz grup tych obiektów dzielące je odległości sięgają nawet milionów lat świetlnych. Najpowszechniejszym rodzajem zderzeń są połączenia małych galaktyk satelitarnych z większymi, które okrążają.

UGC 4881, jak opisują naukowcy, ma jasny, kręcony ogon zawierający niezwykłą liczbę gromad gwiazd. Badacze zakładają, że galaktyki są w połowie procesu łączenia się, ich jądra są nadal wyraźnie oddzielone, ale ich dyski już nakładają się na siebie. Astronomowie uważają, że właśnie rozpoczęła się tam faza intensywnego formowania się nowych gwiazd.

Ryś (łac. Lynx) jest gwiazdozbiorem nieba północnego, 28. co do wielkości. Został wprowadzony przez astronoma Jana Heweliusza, aby wypełnić lukę między Woźnicą i Wielką Niedźwiedzicą. Ptolemeusz skatalogował w tym miejscu na niebie kilka gwiazd i zaliczył je do gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy, ale Heweliusz zdecydował się nadać im oddzielną nazwę. Konstelacja jest widoczna w Polsce od jesieni do wiosny. Liczba gwiazd widocznych w niej gołym okiem wynosi około 60.

.Kosmiczny Teleskop Hubble’a, został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co jest jednym najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.

Oprac. EG