Kraków zraniony, ale zdolny być razem
Michał KŁOSOWSKI
Tragedia w Krakowie pokazała bohaterstwo policjantów i siłę wspólnoty. W centrum naszej uwagi powinny pozostać ofiary oraz ci, którzy z narażeniem życia próbowali powstrzymać sprawcę – pisze Michał KŁOSOWSKI
.Długo zastanawiałem się, czy napisać ten tekst. Uznałem jednak, że muszę, bo Kraków jest dla mnie czymś więcej niż tylko miastem, niż miejscem na mapie. To miasto mnie wychowało i dało mi tożsamość. Wciąż wykładam na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II, którego jestem absolwentem.
Patrząc na to, co pokazywały media po strzelaninie na Rynku Głównym, widziałem przede wszystkim dwóch bohaterskich policjantów. Ludzi, którzy z narażeniem własnego życia ruszyli, by zatrzymać sprawcę zabójstw. Zareagowali od razu. Widziałem też miasto. Trudno wyobrazić sobie przestrzeń bardziej charakterystyczną, legendarną i symboliczną niż krakowski Rynek. Tym trudniej przyjąć, że właśnie tam doszło do takiej tragedii. Że to miasto zostało tak boleśnie zranione. Na Kraków można oczywiście narzekać. To nie jest łatwe miasto. Wiele mówiono o turystach, o krakusach, o „Krakówku”. Ale tego wieczoru Polska, Europa i świat zobaczyły ducha miasta, które potrafi przeciwstawić się temu, co je spotkało. System w jakimś sensie zdał swój najważniejszy sprawdzian.
Zobaczyliśmy również różne twarze mediów i polityków. Próby gry na tragedii, wskazywania winnych, zanim jeszcze ujawniono tożsamość czy pochodzenie człowieka, który strzelał. Zanim poznaliśmy fakty, niektórzy mieli już gotowe odpowiedzi. Ostatecznie zobaczyliśmy jednak także Polskę, która potrafi być razem. Polskę zdolną jasno odróżnić dobro od zła, dobre intencje od złych, prawdę od fałszu.
Bo prawda jest jedna. Zginęli ludzie, którzy nie mieli żadnego powodu, by umierać w tym miejscu. Byli też policjanci, którzy natychmiast zareagowali i rzucili się w pościg. Tragedia ofiar i bohaterstwo tych, którzy próbowali powstrzymać sprawcę, powinny pozostać w centrum naszej uwagi. Pozostaje pytanie: co z tym zrobimy? Jakie wnioski wyciągnie z tego państwo? Żyjemy przecież w coraz bardziej niebezpiecznym świecie. W świecie, w którym radykałowie po jednej stronie żądają od nas jednego, a radykałowie po drugiej — czegoś przeciwnego.
Potrzebujemy trzeźwego myślenia i poczucia wspólnoty zarówno w obliczu tej tragedii, jak i wobec wyzwań, przed którymi stanęliśmy. A ci, którzy chcą wykorzystywać tragedię do podsycania podziałów, powinni zamilknąć.
Michał Kłosowski
