78 proc. Francuzów krytycznie ocenia ofertę przed wyborami prezydenckimi 2027

Francuska kampania zapełnia się nazwiskami, lecz nie przekłada się to na zadowolenie z politycznej oferty. Badanie Odoxa-Backbone dla „Le Figaro” pokazuje, że 78 proc. respondentów uznaje ją za niesatysfakcjonującą w obliczu mnożących się kandydatur. Wybory prezydenckie we Francji 2027 przynoszą także inny wymowny wynik: 46 proc. badanych nie wskazuje spontanicznie osoby, którą chciałoby widzieć w Pałacu Elizejskim.

.Relacja z badań opublikowana 13 listopada 2026 r. zwraca uwagę na rozdźwięk między liczbą pretendentów a zdolnością przekonywania wyborców. Około trzydziestu potencjalnych lub zadeklarowanych kandydatów nie wystarcza, aby większość Francuzów dobrze oceniała przedstawianą im ofertę. Wejście do wyścigu Teddy’ego Rinera, pięciokrotnego mistrza olimpijskiego w judo, dodaje kolejne nazwisko, ale nie wywołuje powszechnego entuzjazmu. Zdaniem 42 proc. ankietowanych sportowiec słusznie zdecydował się ubiegać o prezydenturę.

To kolejny wątek kampanii, której kandydatów i najważniejsze mechanizmy przedstawia kompendium wyborów prezydenckich we Francji 2027. Nowy pomiar kieruje uwagę na stosunek Francuzów do samych propozycji personalnych. Liczba ogłaszanych ambicji oraz gotowość wyborców do wskazania pożądanego następcy Emmanuela Macrona okazują się odrębnymi sprawami.

Francuzi przed wyborami 2027 szukają przekonującego kandydata

W pytaniu otwartym respondenci mieli samodzielnie podać imię i nazwisko osoby, którą chcieliby widzieć jako prezydenta Francji w 2027 roku. Odpowiedź, że żadne nazwisko nie przychodzi im na myśl, wybrało 46 proc. badanych, o dwa punkty procentowe więcej niż w lipcu. Wśród wymienianych osób prowadzi Marine Le Pen z wynikiem 16 proc., przed Jean-Lukiem Mélenchonem, którego wskazuje 10 proc. Édouard Philippe, David Lisnard i Teddy Riner uzyskują po 4 proc. spontanicznych wskazań.

Taki sposób zadania pytania ma znaczenie dla odczytania wyników. Respondenci nie wybierali jednego nazwiska z przedstawionej listy kandydatów, lecz sami wskazywali osobę, której prezydentury by sobie życzyli. Wynik opisuje więc zdolność przyciągania spontanicznych wskazań w tej konkretnej formule. Zatrzeżmy więc, że nie jest tabelą przewidywanych rezultatów pierwszej tury.

Analitycy polityki mają trudność uporządkowania coraz bardziej rozdrobnionej sceny politycznej. Nowa kandydatura może przyciągnąć uwagę, zanim przekona do politycznego projektu. Riner od razu pojawia się wśród osób wymienianych równie często jak Philippe i Lisnard, ale sama ta obecność nie odpowiada jeszcze na pytanie o jego szanse w głosowaniu. Początek jego kampanii i deklarowane cele przedstawialiśmy w materiale o kandydaturze Teddy’ego Rinera.

Teddy Riner ma 21 proc. potencjału wyborczego

Osobna część badania dotyczyła możliwości oddania głosu na poszczególnych pretendentów. Głosowanie na Rinera dopuszcza 21 proc. respondentów, przy czym 4 proc. odpowiada „z pewnością”, a 17 proc. „prawdopodobnie”. W tym samym pomiarze potencjał Marine Le Pen wynosi 36 proc., Édouarda Philippe’a 25 proc., Jean-Luca Mélenchona 18 proc., a Érica Zemmoura 13 proc. Są to odpowiedzi o rozważanej możliwości wyboru poszczególnych osób.

Respondent może dopuszczać głosowanie na więcej niż jednego kandydata. Wskaźniki te nie opisują zatem podziału głosów między konkurentów i nie powinny być sumowane do 100 proc. Również 4 proc. odpowiedzi „z pewnością” w przypadku Rinera pozostaje częścią pytania o potencjał. Nie można automatycznie zmienić tej liczby w wynik sondażu pierwszej tury.

Gaël Sliman, prezes Odoxa, wiąże rezultat Rinera z osobistą sympatią do mistrza judo oraz możliwością zainteresowania jego kandydaturą. Zwraca jednak uwagę na niewielki udział odpowiedzi wyrażających pewność. W jego interpretacji Riner może pozyskać wyborców, jeżeli przekona ich do swoich propozycji, ale musi dopiero dowieść politycznej wiarygodności. Między gotowością rozważenia kandydatury a ostateczną decyzją pozostaje przestrzeń, którą wypełni kampania.

Nowa kandydatura może zwiększyć konkurencję o wyborców centrum

Opublikowany przez Odoxa raport badania pokazuje również różnice między środowiskami politycznymi. Możliwość głosowania na Rinera dopuszcza 34 proc. sympatyków centrum, 30 proc. zwolenników Partii Socjalistycznej i 22 proc. sympatyków Republikanów. Wśród zwolenników Zjednoczenia Narodowego odsetek wynosi 9 proc., a wśród sympatyków Francji Nieujarzmionej 15 proc. Na tej podstawie pracownia wskazuje, że nowa kandydatura może szczególnie utrudnić rywalizację pretendentom centrum i socjalistom.

Ten kierunek zainteresowania Rinerem łączy się z opisywanym już w „Wszystko co Najważniejsze” sporem o porozumienie kandydatów. W relacji z komentarza Guillaume’a Tabarda przedstawialiśmy koncepcję koalicji od Raphaëla Glucksmanna po Davida Lisnarda, przypisywaną Emmanuelowi Macronowi. Jej punktem wyjścia miała być wspólna praca programowa, prowadząca do uzgodnienia kandydatury. Zauważmy jednak, że był to opis politycznego zamysłu, a nie zawartego porozumienia.

Nowy sondaż pokazuj, że mnogość nazwisk nie zapewnia Francuzom poczucia, że mają przekonujący wybór. Dla pretendentów kolejnym zadaniem kampanii będzie przełożenie obecności w debacie na gotowość powierzenia im prezydentury.

Arkadiusz Jordan
Paryż