Krajowa Sieć Onkologiczna. Nowy model leczenia i opieki nad pacjentami z nowotworami
Opracowanie ścieżek diagnozy i terapii określonych nowotworów czy list badań, które należy przeprowadzić u pacjenta przed konsylium lekarskim – to jedne z dotychczasowych efektów działania Krajowej Sieci Onkologicznej – oceniła dyrektor Narodowego Instytutu Onkologii prof. Beata Jagielska.
Krajowa Sieć Onkologiczna
.W dniu 24 września w Białostockim Centrum Onkologii prof. Beata Jagielska wzięła udział w spotkaniu wojewódzkich ośrodków monitorujących, które działają w ramach istniejącej od kwietnia Krajowej Sieci Onkologicznej. Narodowy Instytut Onkologii jest Krajowym Ośrodkiem Monitorującym tę sieć.
Prof. Jagielska powiedziała dziennikarzom, że wypracowano przede wszystkim listy kompleksowych badań diagnostycznych dla konkretnych nowotworów, które należy przeprowadzić u pacjenta przed konsylium lekarskim. – To, co również powstało w ostatnim czasie to są ścieżki diagnostyczno-terapeutyczne (dla określonych nowotworów – przyp. red.)(…), które opisują cały proces diagnostyczny i terapeutyczny – powiedziała prof. Jagielska. Takich ścieżek jest obecnie 20 – poinformowała uczestników spotkania.
Prof. Barbara Jagielska oceniła, że sieć onkologiczna staje się praktyką. – Sieć weszła już w etap praktyczny. Dzieje się, dzieje się dużo, ale myślę, że żeby nasi pacjenci mogli tak pewnie stwierdzić, że już widzimy pewne działania, które wynikają z sieci, to jeszcze trochę (potrwa – przyp. red.) – powiedziała prof. Jagielska. – W Łódzkiem sieć się sprawdza, ale też widzimy jaka była jakość wyjściowo, więc ma to ogromne znaczenie. W wielu przypadkach gdyby tak naprawdę nie wdrożenie tej sieci, to standardy postępowania zarówno w diagnostyce, jak i terapii były słabe w niektórych miejscach – wicedyrektor Wojewódzkiego Wielospecjalistycznego Centrum Onkologii i Traumatologii w Łodzi Magdalena Janus-Hibner.
Na czym polega rola koordynatora medycznego?
.Dodała, że dzięki wprowadzonym listom badań, diagnostyka wygląda tak samo, dbają o to koordynatorzy medyczni. Dodała, że każdy pacjent z konkretną diagnozą jest leczony tak samo, a do tej pory to leczenie było różne w zależności od ośrodka, do jakiego trafił chory. Jednym z ważnych elementów w ramach sieci jest koordynator medyczny, czyli osoba, która prowadzi pacjenta przez system, pilnuje organizacji, koordynacji badań, leczenia, rehabilitacji.
Białostockie Centrum Onkologii dzieli się swoimi doświadczeniami w tym zakresie z innymi w całej Polsce, bo – jak podkreśliła dyrektor BCO dr nauk o zdrowiu Magdalena Borkowska, jest liderem w tej koordynacji. – Dla nas wartością jest to, aby pacjent w Suwałkach, w Łomży, czyli wśród naszych partnerów czy innych szpitalach naszego województwa, był sprawnie, szybko, profesjonalnie i merytorycznie obsłużony – dodała Borkowska.
Nowy model leczenia i opieki nad pacjentami z nowotworami
.Wicedyrektor departamentu opieki koordynowanej w ministerstwie zdrowia Agnieszka Mrozik (połączyła się online z uczestnikami spotkania) przypomniała m.in. że wojewódzkie ośrodki koordynujące w ramach sieci onkologicznej mają także m.in. za zadanie opracowywanie raportów, monitorowanie jakości opieki oraz prowadzenie szkoleń z diagnostyki i profilaktyki. Dodała, że raporty są potrzebne np. do badań klinicznych, ale też epidemiologii.
Krajowa Sieć Onkologiczna to nowy model leczenia i opieki nad pacjentami z nowotworami. Sieć wprowadza jednolite standardy kliniczne i organizacyjne, aby poprawić jakość opieki, niezależnie od miejsca zamieszkania pacjenta. Kluczowym elementem sieci jest koordynacja opieki przez interdyscyplinarne zespoły, które wspólnie planują leczenie pacjenta.
KSO opiera się na trzystopniowym podziale szpitali w regionach, które są przypisane są do różnych poziomów w zależności od zakresu swojej działalności. Każda zakwalifikowana do sieci placówka to SOLO – Specjalistyczny Ośrodek Leczenia Onkologicznego. NFZ podzielił szpitale, biorąc pod uwagę, ile rodzajów świadczeń wykonuje dany ośrodek. Te, które wykonują zabiegi chirurgii onkologicznej oraz zapewniają dostęp do chemioterapii i radioterapii to SOLO III. Ośrodki wykonujące dwa z tych trzech świadczeń to SOLO II, a te, gdzie udzielane są świadczenia tylko jednego rodzaju spośród tych trzech to ośrodki SOLO I.
Nowe technologie w ochronie zdrowia
.Profesor zwyczajny w Polskiej Akademii Nauk, Michał KLEIBER, na łamach „Wszystko co Najważniejsze” twierdzi, że: „Technologie na pewno nie zastąpią w przyszłości lekarzy, ale lekarze, którzy będą po nie rozsądnie sięgać, zastąpią tych, którzy nie będą tych technologii w ogóle używać”.
„Nikt nie wątpi, że sytuacja ekonomiczna kraju, przesądzająca o możliwościach budżetowego finansowania różnych obszarów życia publicznego, ma istotny wpływ na zdrowie obywateli. Prawdziwa jest jednak także zależność odwrotna – zdrowie publiczne ma znaczący wpływ na gospodarkę. Dbałość o zdrowie nie jest więc wyłącznie kosztem dla budżetu, ale przekłada się wprost na rozwój gospodarczy kraju”.
„Im zdrowsze jest bowiem społeczeństwo, tym efektywniejsza praca jego obywateli, niższa absencja chorobowa, mniejsze problemy z dbałością o wychowanie dzieci i większy optymizm przy podejmowaniu nowych wyzwań. Podwyższanie wydatków na ochronę zdrowia, obok oczywistej empatii dla cierpiących, służy nam wszystkim, także tym (jeszcze) zupełnie zdrowym. Musimy jednak pamiętać, że wzrostowi budżetu na ochronę zdrowia zawsze musi towarzyszyć umiejętne zarządzanie całym systemem, niełatwe ze względu na wiele aspektów jego bardzo złożonej struktury, w tym m.in. na brak precyzyjnych danych dotyczących kosztowej efektywności świadczonych usług”.
.„Narastające wyzwania w ochronie zdrowia uświadomiliśmy sobie wszyscy ze szczególną mocą w okresie pandemii COVID-19. Do spraw służących poprawie systemu od dawna uznawanych za kluczowe, takich jak upowszechnianie wiedzy o zdrowiu i wspomaganie profilaktyki zdrowotnej, zaliczyć należy dzisiaj z pewnością także racjonalne wdrażanie nowych technologii, powstających na bazie interdyscyplinarnych badań naukowych. Wyzwania związane z wykorzystywaniem w diagnostyce i terapii pojawiających się nieustannie nowych technologii są olbrzymie, choć nie wolno zapominać o antynomiach, czyli zagrożeniach niesionych przez niedostatecznie przemyślane wdrażanie nowych rozwiązań. Wymieńmy choćby parę spośród wielu obszarów stosowania nowych technologii w opiece zdrowotnej” – pisze prof. Michał KLEIBER w tekście „Nowe technologie w ochronie zdrowia ” – cały artykuł [LINK]
PAP/MJ
