Należy przestać narzucać młodzieży jedyną definicję sukcesu [Madeleine de JESSEY]

Madeleine de Jessey jest nauczycielką literatury klasycznej i autorką książki „L’École des illettrés”. W tekście opinii opublikowanym w dzienniku „Le Figaro” zwraca uwagę na szkodliwe skutki przekonania, że osiągnięcie sukcesu edukacyjnego i zawodowego wymaga długiego kształcenia akademickiego.

.„Za hasłami o uniwersytecie dla wszystkich w rzeczywistości kryje się głęboka pogarda dla pracy manualnej i kształcenia zawodowego i technicznego” – stwierdza Madeleine de Jessey w „Le Figaro”.

Jak ocenia Madeleine de Jessey, kult wyższego wykształcenia i „dyskursy, które od dziesięcioleci wmawiają rodzicom, uczniom i studentom, że długie kształcenie akademickie jest zwieńczeniem udanej edukacji” są „typowo francuskim problemem, który na wielu poziomach zaszkodził naszej młodzieży w osiąganiu sukcesów szkolnych i zawodowych”.

„W takich warunkach, zarówno dla rodziców, jak i ich dzieci, matura w profilu ogólnym i dostęp do kształcenia wyższego stają się koniecznością niepodlegającą negocjacji, a niekiedy wręcz sprawą honoru” – tłumaczy.

„Ten akademicki sen ma dwa zgubne skutki. Po pierwsze, młodzi ludzie łudzą się co do swojego powołania i swoich rzeczywistych kompetencji; stanowczo za późno myślą o wyborze drogi, a decyzja zapada często brutalnie, przez niepowodzenie na pierwszym roku studiów licencjackich; część z nich trwa na kierunkach teoretycznych, które zupełnie im nie odpowiadają i z których nie wyniosą ani satysfakcji, ani korzyści zawodowych. (…) Ten akademicki sen sprawia również, że uczniowie przestają de facto brać pod uwagę kształcenie zawodowe i techniczne. Za hasłami o uniwersytecie dla wszystkich w rzeczywistości kryje się bowiem głęboka pogarda dla pracy manualnej i kształcenia zawodowego i technicznego, postrzeganego przez wielu jako strefa, do której odsyła się mniej zdolnych. Tymczasem właśnie tę drogę wybiera po zakończeniu obowiązkowej edukacji dwie trzecie uczniów w Szwajcarii i połowa uczniów niemieckich w przekonaniu, że ścieżki te częściej dają pracę. Rzeczywiście, kształcą one przede wszystkim do zawodów najmniej zagrożonych zastąpieniem przez sztuczną inteligencję, czyli takich, które łączą złożone czynności fizyczne, sytuacje trudne do przewidzenia i relacje międzyludzkie” – stwierdza Madeleine de Jessey.

.„Każdy, kto chce poważnie rozwiązać znaczną część problemu frustracji studentów, będzie więc musiał podważyć to francuskie szaleństwo kultu kształcenia uniwersyteckiego, docenić na nowo najwyższą jakość i szlachetność zawodów manualnych oraz wartość pracy, a przede wszystkim przestać narzucać młodzieży jedyną definicję sukcesu” – podkreśla.

Oprac. JD