Naukowcy odkryli najstarszy jak dotąd szkielet człowieka zręcznego
Paleontolodzy znaleźli najstarszy i najbardziej kompletny szkielet człowieka zręcznego (Homo habilis) odkryty do tej pory. Pozostałości pomogły lepiej poznać ewolucję naszych praprzodków.
.Naukowcom z Miquel Crusafont Catalan Institute of Paleontology udało się odkryć wyjątkowo dobrze zachowany szkielet człowieka zręcznego (Homo habilis) pochodzący sprzed ponad 2 milionów lat. Skamielina, oznaczona jako KNM-ER 64061, została odnaleziona w północnej Kenii i jest najbardziej kompletną pozostałością po Homo habilis odkrytą do tej pory. Jej analiza pozwoliła paleontologom lepiej zrozumieć ewolucję człowieka. Badanie zostało opublikowane w czasopiśmie The Anatomical Record.
Homo habilis to, jak tłumaczą naukowcy, kopalny gatunek człowieka z podrodziny Homininae, pochodzący z Afryki Wschodniej, sprzed ok. 2,5–1,7 mln lat, który razem z innymi gatunkami ludzi, szympansami, gorylami i orangutanami współtworzył rodzinę człowiekowatych (Hominidae). Homo habilis stanowił pierwszy etap w rozwoju rodzaju Homo i do tej pory odnajdywano gównie należące go niego części czaszki.
Nowo odkryty szkielet człowieka zręcznego pochodzi sprzed 2,02–2,06 mln lat i składa się z obu obojczyków, fragmentu łopatek, obu kości ramiennych, obu kości przedramienia (kość promieniowa i łokciowa), fragmentu miednicy (ossa coxae) oraz część kości krzyżowej.
Kości zostały również powiązane z prawie kompletnym zestawem zębów żuchwy, co pozwoliło badaczom z pewnością przypisać je jednemu przedstawicielowi gatunku Homo habilis. Przed tym odkryciem naukowcy zidentyfikowali tylko kilka osobników człowieka zręcznego, których kości można było jednoznacznie powiązać z pozostałościami zębów.
„W rzeczywistości znane są tylko trzy inne bardzo fragmentaryczne i niekompletne szkielety tego gatunku, ważnego z punktu widzenia ewolucji człowieka” – mówi Fred Grine z Stony Brook University.
Kości wchodzące w skład skamieliny KNM-ER 64061 zostały po raz pierwszy odkryte w 2012 roku podczas badań terenowych w północnej Kenii. Kolejne badania i wykopaliska w okolicy ujawniły dodatkowe fragmenty kości pozaczaszkowych, które musiały zostać dopasowane przez naukowców, zanim mogli je zbadać.
Jak tłumaczą paleontolodzy, pomiędzy występowaniem wcześniejszych homininów, a pojawieniem się Homo erectus (człowiek wyprostowany) zaszły poważne zmiany adaptacyjne, dlatego też Homo habilis jest niezwykle ważny dla zrozumienia szczegółów i czasu ich pojawienia się.
Analizy KNM-ER 64061 wykazały, że wiele szczegółów anatomii kości kończyn przypomina te u Homo erectus i późniejszych gatunków Homo, ale także, że wskazują, że człowiek zręczny był niższy, mniej ważył i miał proporcjonalnie dłuższe i silniejsze ramiona w stosunku do swojego wzrostu niż Homo erectus. Odkryty osobnik miał około 160 centymetrów wzrostu i ważył od 30,7 do 32,7 kilogramów.
Przedramię w stosunku do ramienia było proporcjonalnie dłuższe niż u Homo erectus, co jest cechą łączącą pierwsze gatunki człowieka z ich wcześniejszymi krewnymi, takimi jak Australopithecus afarensis, który żył ponad milion lat wcześniej. Kości barku i ramienia również wykazywały niezwykle grube warstwy zewnętrzne, podobnie jak miało to miejsce u australopiteków i innych skamieniałości przedstawicieli wczesnych ludzi.
Cechy kończyny górnej odkrytego człowieka zręcznego mogą wskazywać na przystosowanie do stylu życia, który różnił się od zachowania późniejszych przedstawicieli gatunku Homo erectus.
.„Kończyny górne Homo habilis są już całkiem dobrze poznane, a skamieniałości KNM-ER 64061 potwierdzają, że ramiona przedstawicieli tego gatunku były dość długie i silne. Nadal jednak pozostaje niejasna budowa i proporcje kończyn dolnych. W przyszłości możliwe, że odnajdziemy pozostałości, w których się zachowały, co pozwoli nam jeszcze lepiej zrozumieć, jak ewoluował nasz gatunek” – podsumowuje Ashley S. Hammond z Miquel Crusafont Catalan Institute of Paleontology.
Oprac. EG
