Jak żółwie przetrwały wymieranie kredowe?
Paleontolodzy odkryli, że żółwie przetrwały wymieranie kredowe, dzięki specyficznej diecie obejmującej organizmy o twardych muszlach.
.Masowe wymieranie na granicy kredy i paleogenu było ogromną katastrofą w historii naszej planety, w czasie której zniknęła duża część życia wówczas na niej obecnego. Grupy kręgowców dominujące w tamtym czasie, takie jak dinozaury i wiele dużych gadów morskich, padły ofiarą skutków uderzenia asteroidy około 66 milionów lat temu. Jednak wydarzenie to nie dotknęło wszystkich organizmów w równym stopniu, na przykład żółwie przetrwały, doświadczając jedynie niewielkich strat. Badacze wskazują, że ich szansa na przetrwanie była najprawdopodobniej związana z dietą, gatunki preferujące żywienie się organizmami o twardych muszlach z większym prawdopodobieństwem mogły przetrwać tę katastrofę.
W ramach nowego badania, naukowcy pod kierownictwem Serjoscha Eversa z Bavarian State Collection of Natural History (SNSB), odkryli, że żółwie żywiące się organizmami o twardych muszlach, takimi jak ślimaki i małże, przetrwały masowe wymieranie w dużej mierze bez szwanku. Jak wskazują naukowcy, zwierzęta te miały około pięciokrotnie większą szansę na przetrwanie niż żółwie polujące na ryby lub będące wyłącznie roślinożerne. Badanie zostało opublikowane w czasopiśmie „Biology Letters”.
.„Najwyraźniej ta ekologiczna adaptacja u żółwi wpłynęła na ich prawdopodobieństwo przeżycia. Odkryliśmy niejako filtr ekologiczny. Żywienie się organizmami w twardych muszlach dała tym gatunkom żółwi przewagę ewolucyjną. Prawdopodobnie wynikało to z odporności samych źródeł pożywienia – głównie ślimaków i małży – na katastrofalne skutki uderzenia asteroidy” – mówi Serjoscha Eversa z Bavarian State Collection of Natural History.
„Roślinożercom zapewne trudniej było przerwać czas nuklearnej zimy, która nastała po uderzeniu, co wpłynęło na cały łańcuch pokarmowy, w tym również na drapieżniki. Natomiast mięczaki i inne podobne organizmy radziły sobie dobrze. Żółwie preferujące ten rodzaj pokarmu były więc pod mniejszą presją” – dodaje.
Paleontolodzy mogli poznać dietę żółwi dzięki zbadaniu szczególnych cech anatomiczne ich szczęk. Opracowali obszerny zbiór danych obejmujący linie rozwojowe prehistorycznych żółwi odkrytych na granicy kreda-trzeciorzęd. Umożliwiło to badaczom wykorzystanie modeli statystycznych do oceny, w jaki sposób dieta wpływała na prawdopodobieństwo ich wymarcia w czasie wymierania kredowego.
Emil Gołoś
