Deszcz na Marsie mógł mieć znaczenie dla powstawania życia

Naukowcy sugerują, że deszcz na Marsie mógł miliardy lat temu odgrywać ważną rolę w dostarczaniu na powierzchnię formaldehydu, który mógł uczestniczyć w reakcjach prowadzących do powstania złożonych związków organicznych.

Deszcz na Marsie mógł sprzyjać chemii życia

.Jak opisują astronomowie, Mars obecnie jest zimnym, suchym światem pyłu i skał. Jednak dowody geologiczne i mineralogiczne wskazują, że około 3,8–3,6 miliarda lat temu występowały na nim okresy na tyle ciepłe i wilgotne, że woda mogła istnieć na powierzchni, tworząc rzeki, jeziora, a nawet ocean na półkuli północnej.

Wcześniejsze badania wykazały również, że w atmosferze ciepłego, młodego Marsa mógł powstawać formaldehyd (H₂CO). Po dostaniu się do wody może on stanowić punkt wyjścia dla reakcji chemicznych prowadzących do powstania cukrów, aminokwasów i innych złożonych cząsteczek organicznych, czyli związków istotnych dla pojawienia się życia. Dotychczas jednak nie wiadomo było, gdzie związek ten z atmosfery docierał na powierzchnię Czerwonej Planety.

Aby lepiej to zrozumieć, badacze pod kierownictwem naukowców z Tohoku University, Earth-Life Science Institute oraz Institute of Science Tokyo stworzyli globalną mapę pokazującą, gdzie formaldehyd z atmosfery mógł docierać na powierzchnię młodego Marsa. Badanie zostało opublikowane w czasopiśmie „The Planetary Science Journal”.

Woda miała znaczenie dla powstawania formaldehydu

.Aby stworzyć tę mapę, specjaliści zasymulowali warunki panujące na Marsie około 3,8–3,6 miliarda lat temu i przeanalizowali wpływ temperatury, pary wodnej, ciśnienia oraz promieniowania UV na powstawanie H₂CO. Badanie wykazało, że szczególne znaczenie dla produkcji formaldehydu na Czerwonej Planecie miała para wodna.

Analizy wskazały, że promieniowanie ultrafioletowe rozbijało cząsteczki wody, uwalniając reaktywny wodór potrzebny do powstawania H₂CO w atmosferze, natomiast opady przenosiły formaldehyd na powierzchnię. W rezultacie więcej tego związku trafiało na obszary, na których występowała woda, niż na tereny suche.

Ponieważ woda wpływała zarówno na powstawanie H₂CO, jak i jego dostarczanie na powierzchnię, naukowcy zasugerowali, że jej obieg na Marsie mógł decydować o tym, gdzie cząsteczka ta mogła się gromadzić. Stworzona przez nich mapa pokazywała, gdzie znajdują się te obszary w porównaniu z miejscami lądowania misji marsjańskich.

Naukowcy stworzyli mapę młodego Marsa

.Badacze chcą porównać stworzoną mapę z wynikami badań łazików, aby sprawdzić, czy obszary, do których docierało więcej H₂CO, były bardziej sprzyjające reakcjom chemicznym związanym z początkami życia. Przyszłe obserwacje mogą również pomóc ocenić, czy mapa wskazuje miejsca warte zbadania podczas kolejnych misji na Marsa.

Zdaniem astronomów na mapie wyraźnie wyróżniały się niektóre obszary Marsa. Model przewidywał na przykład, że regiony górskie, takie jak Tharsis i Elysium, otrzymywały około 10 razy więcej H₂CO, niż wynosiła średnia dla całej planety. Szacunki te pokazują jednak, ile formaldehydu mogło docierać do powierzchni w przeszłości, a nie ile pozostało tam do dziś.

Badanie może pomóc zaplanować przyszłe misje na Marsa

.Badanie może pomóc w identyfikowaniu potencjalnych miejsc lądowania przyszłych misji na Marsa. Będą mogły one pomóc lepiej zrozumieć, jak miliardy lat temu rozwijała się chemia organiczna na planecie, przybliżając naukowców do rozwiązania zagadki, czy życie mogło istnieć na Czerwonej Planecie.

Emil Gołoś