Astronomowie uchwycili gromadę kulistą w gwiazdozbiorze Zegara

Naukowcy za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a zobrazowali gromadę kulistą oznaczoną jako NGC 1261, znajdującą się w gwiazdozbiorze Zegara.

.Jak tłumaczą badacze z NASA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest gromada kulista znana jako NGC 1261. Jest ona oddalona o około 53 tysiące lat świetlnych od Układu Słonecznego i znajduje się w gwiazdozbiorze Zegara. Gromada została odkryta 28 września 1826 roku przez astronoma Jamesa Dunlopa. NGC 1261 jest położona w Drodze Mlecznej, ponad 59 tysięcy lat świetlnych od centrum galaktyki.

.Gromady kuliste, takie jak NGC 1261, to zdaniem naukowców, sferoidalne grupy gwiazd, które są połączone grawitacyjnie, a największa koncentracja tych obiektów występuje w centrum struktur. Gromady kuliste mogą zawierać od kilkudziesięciu tysięcy do wielu milionów gwiazd, z których wszystkie krążą w stabilnej, zwartej formacji. Te kosmiczne obiekty są podobne w formie do karłowatych galaktyk sferoidalnych. Droga Mlecznej zawiera co najmniej 150 gromad kulistych, a kilka kolejnych prawdopodobnie znajduje się ukrytych za jej dyskiem – są one trudne do znalezienia z powodu gęstego pyłu wypełniającego centrum galaktyki.

Wiek NGC 1261, astronomowie oszacowali na około 10,2 miliarda lat, a jej masa jest ponad 341 tysiące razy większa od masy Słońca.

Zegar (łac. Horologium) jest mało wyraźnym, 58. co do wielkości gwiazdozbiorem nieba południowego. Jest jednym z kilkunastu, które w latach 1752–1763 wprowadził francuski astronom Nicolas-Louis de Lacaille. W Polsce jest on praktycznie niewidoczny. Liczba gwiazd dostrzegalnych w nim gołym okiem wynosi około 20. Gwiazdy Zegara znajdują się na południowym niebie, w związku z czym starożytni astronomowie mieli trudności, by je zauważyć, przez co nie istnieją związane z tą konstelacją opowieści mitologiczne. Gwiazdozbiór został nazwany, tak jak wiele innych opisanych Lacaille’a, jako instrument nauki lub techniki.

.Kosmiczny Teleskop Hubble’a, został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co jest jednym najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.

Oprac. EG