Astronomowie uchwycili parę zderzających się galaktyk w gwiazdozbiorze Smoka

Naukowcy za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a uchwycili parę zderzających się galaktyk oznaczoną jako NGC 6090, znajdującą się w gwiazdozbiorze Smoka.

.Jak tłumaczą badacze z ESA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest pada zderzających się galaktyk znana jako NGC 6090. Jest ona oddalona o około 400 milionów lat świetlnych od Układu Słonecznego i znajduje się w gwiazdozbiorze Smoka. Para została odkryta przez astronoma Lewis A. Swift 24 czerwca 1887 roku.

.Jak tłumaczą astronomowie, zderzenia galaktyk, takie jak NGC 6090, to zjawiska astronomiczne, które zachodzi, gdy dwie lub więcej tego rodzaju obiektów zbliża się lub nachodzi na siebie, w wyniku czego ciała niebieskie w nich obecne narażone są na oddziaływania grawitacyjne, co zaburza ich ruch. Proces taki trwa zwykle setki milionów lat i często prowadzi do połączenia się galaktyk w jedną większą strukturę. Odległości między gwiazdami w galaktykach są znacznie większe od tych obiektów, a nawet od układów planetarnych, dlatego w czasie tych zdarzeń dochodzi do bardzo niewielu kolizji gwiazd. Mijanie się gwiazd zaburza jednak orbity okrążających je planet, niszcząc niektóre układy planetarne. Jednak jak wskazują naukowcy, mieszanie się obłoków międzygwiazdowych prowadzi do powstawania nowych gwiazd i planet je okrążających. Zderzenia galaktyk są powszechnym zjawiskiem w ewolucji Wszechświata. Galaktyki mają rozmiary rzędu setek tysięcy lat świetlnych, a wewnątrz grup tych obiektów dzielące je odległości sięgają nawet milionów lat świetlnych. Najpowszechniejszym rodzajem zderzeń są połączenia małych galaktyk satelitarnych z większymi, które okrążają.

NGC 6090, jak opisują naukowcy, składa się z pary łączących się galaktyk spiralnych. Centralne części obu pierwotnych obiektów przenikają się wzajemnie i w rejonach tych ma miejsce formowanie się nowych gwiazd. Od galaktyk odchodzą dwa ogony pływowe składające się z materii, która została z nich wyciągnięta w wyniku wzajemnego oddziaływania grawitacyjnego. Jądra galaktyk są oddalone od siebie o około 10 tysięcy lat świetlnych.

Smok (łac. Draco) był znanym już wielu starożytnym kulturom gwiazdozbiorem dalekiej północy, jest on ósmy pod względem zajmowanej powierzchni na niebie. W Polsce jest widoczny przez cały rok, jednak najlepiej oglądać go podczas cieplejszych miesięcy. Liczba gwiazd widocznych nim gołym okiem wynosi około 80. Jest to jedna z najdłużej znanych konstelacji nieba północnego. Rozciąga się wokół Małej Niedźwiedzicy do Wielkiej Niedźwiedzicy. Mimo że to jeden z najstarszych i największych gwiazdozbiorów, nie jest szczególnie wyraźny.

.Kosmiczny Teleskop Hubble’a, został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co jest jednym najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.

Oprac. EG