Astronomowie wykonali obserwacje pary zderzających się galaktyk w gwiazdozbiorze Tukana

Naukowcy za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a uchwycili parę zderzających się galaktyk oznaczoną jako ESO 148-2, znajdującą się w gwiazdozbiorze Tukana.

.Jak tłumaczą badacze z ESA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest pada zderzających się galaktyk znana jako ESO 148-2. Jest ona oddalona o około 600 milionów lat świetlnych od Układu Słonecznego i znajduje się w gwiazdozbiorze Tukana.

.Jak tłumaczą astronomowie, zderzenia galaktyk, takie jak VV 283, to zjawiska astronomiczne, które zachodzi, gdy dwie lub więcej tego rodzaju obiektów zbliża się lub nachodzi na siebie, w wyniku czego ciała niebieskie w nich obecne narażone są na oddziaływania grawitacyjne, co zaburza ich ruch. Proces taki trwa zwykle setki milionów lat i często prowadzi do połączenia się galaktyk w jedną większą strukturę. Odległości między gwiazdami w galaktykach są znacznie większe od tych obiektów, a nawet od układów planetarnych, dlatego w czasie tych zdarzeń dochodzi do bardzo niewielu kolizji gwiazd. Mijanie się gwiazd zaburza jednak orbity okrążających je planet, niszcząc niektóre układy planetarne. Jednak jak wskazują naukowcy, mieszanie się obłoków międzygwiazdowych prowadzi do powstawania nowych gwiazd i planet je okrążających. Zderzenia galaktyk są powszechnym zjawiskiem w ewolucji Wszechświata. Galaktyki mają rozmiary rzędu setek tysięcy lat świetlnych, a wewnątrz grup tych obiektów dzielące je odległości sięgają nawet milionów lat świetlnych. Najpowszechniejszym rodzajem zderzeń są połączenia małych galaktyk satelitarnych z większymi, które okrążają.

ESO 148-2, jak opisują naukowcy, jest parą dwóch zderzających się galaktyk dyskowych. Jądra obu obiektów pierwotnych, widoczne w centrum całej struktury, są otoczone gorącym pyłem i zawierają dużą liczbę gwiazd. Dwa ogromne ogony pływowe, zbudowane z gwiazd i gazu, które zostały wyrwane z łatwo ulegających deformacji dysków galaktyk, rozciągają się od środka obiektu i wyginają się w przeciwnych kierunkach.

Tukan (łac. Tucana) jest 48. co do wielkości gwiazdozbiorem, znajdującym się na południowym niebie. W Polsce jest on niewidoczny. Liczba gwiazd dostrzegalnych w nim gołym okiem wynosi około 25. Po raz pierwszy konstelacja ta została opisana w atlasie „Uranometria” przez niemieckiego astronoma Johanna Bayera w 1603 roku, na podstawie opisu i szkiców holenderskich żeglarzy. Najjaśniejszą gwiazdą konstelacji leżąca w odległości 199 lat świetlnych od Układu Słonecznego jest Alfa Tucanae.

Kosmiczny Teleskop Hubble’a, został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co jest jednym najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.

Oprac. EG