Hubble zaobserwował NGC 5953. Galaktykę spiralną z jądrem typu LINER
Kosmiczny Teleskop Hubble’a uchwycił szczegóły galaktyki spiralnej NGC 5953, oddalonej o około 87 milionów lat świetlnych od Ziemi. Obiekt wyróżnia się aktywnym jądrem typu LINER oraz oddziaływaniem grawitacyjnym z sąsiednią galaktyką.
Galaktyka spiralna NGC 5953 i jej odkrycie
Jak tłumaczą badacze z NASA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest galaktyka spiralna znana jako NGC 5953. Jest ona oddalona o około 87 milionów lat świetlnych i znajduje się w gwiazdozbiorze Węża. Galaktyka została odkryta 17 kwietnia 1784 roku przez astronoma Williama Herschela. NGC 5953 jest galaktyką z aktywnym jądrem typu LINER. NGC 5953 oddziałuje grawitacyjnie z sąsiednią NGC 5954, a para ta została skatalogowana jako Arp 91 w Atlasie Osobliwych Galaktyk.
Czym są galaktyki spiralne?
Galaktyki spiralne, takie jak NGC 5953, to typ galaktyk, który został wyróżniony w klasyfikacji galaktyk Hubble’a (system morfologicznej klasyfikacji galaktyk zaproponowany przez Edwina Hubble’a). Struktury te mają postać dysku z widocznymi ramionami spiralnymi wychodzącymi ze środka – zwanego jądrem galaktyki. Obiekty tego typu stanowią około 75 proc. galaktyk widocznych na nocnym niebie.
Aktywne jądro typu LINER w centrum NGC 5953
Jak tłumaczą naukowcy, w centrum NGC 5953 znajduje się obszar zjonizowanego gazu znany jako LINER. Są to aktywne regiony, które wykazują charakterystyczny zestaw linii emisyjnych w swoich widmach — głównie słabo zjonizowane atomy tlenu, azotu i siarki. Chociaż galaktyki z aktywnym jądrem typu LINER są stosunkowo powszechne, badacze nadal nie wiedzą, skąd pochodzi energia potrzebna do jonizacji w nich gazu – zakładają, że może pochodzić z czarnych dziur w centrum galaktyk lub wzmożonego tempa formowania się gwiazd.
Gwiazdozbiór Węża – lokalizacja i charakterystyka
Wąż (łac. Serpens) jest 23. co do wielkości gwiazdozbiorem znajdującym się w pobliżu równika niebieskiego. Jest to jedna z 48. konstelacji opisanych przez Ptolemeusza, a zarazem jedna z 88 obecnie, oficjalnie rozróżnianych. W Polsce konstelacja jest widoczna latem. Liczba gwiazd dostrzegalnych w niej gołym okiem wynosi około 60. Jego specyfika wynika z tego, że jest podzielony na dwie części: zachodnią – Głowę Węża (łac. Serpens Caput) i wschodnią – Ogon Węża (łac. Serpens Cauda). Dawniej tworzył on jeden gwiazdozbiór wraz z Wężownikiem.
Kosmiczny Teleskop Hubble’a – okno na Wszechświat
Kosmiczny Teleskop Hubble’a, został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co jest jednym z najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.
Eliasz Goldberg
