Mgławica Ślimak w obiektywie Teleskopu Hubble’a

Mgławica Ślimak

Astronomowie za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a zobrazowali mgławicę planetarną oznaczoną jako NGC 7293, znaną jako Mgławica Ślimak, znajdującą się w gwiazdozbiorze Wodnika.

.Jak tłumaczą badacze z NASA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest mgławica planetarna oznaczona NGC 7293, znana również jako Mgławica Ślimak. Znajduje się ona około 714 lat świetlnych, w gwiazdozbiorze Wodnika. Mgławica Ślimak została odkryta przez Karla Ludwiga Hardinga, najprawdopodobniej przed 1824 rokiem i jest jedną z najbliższych Ziemi jasnych mgławic planetarnych.

Fot. NASA, ESA, and C.R. O’Dell (Vanderbilt University)

.Jak tłumaczą naukowcy, mgławice planetarne, pomimo mylącej nazwy nie mają nic wspólnego z planetami, ale są ostatnim etapem życia gwiazd podobnych do Słońca przed ich zamianą w białego karła. Powłoki gazu są wyrzucane z powierzchni gwiazdy, często przybierając złożone i piękne wzory i świecą one nagrzewane promieniowaniem ultrafioletowym słabej, ale bardzo gorącej pozostałości gwiazdy centralnej. Główny pierścień Mgławicy Ślimak ma średnicę około dwóch lat świetlnych – co stanowi połowę odległości między Słońcem a najbliższą gwiazdą Proxima Centauri, oddaloną o około 4 lata świetlne.

Badania wykazały, że Mgławica Ślimak prawdopodobnie składa się z co najmniej dwóch oddzielnych dysków z zewnętrznymi pierścieniami i włóknami. Jaśniejszy z nich wewnętrzny wydaje się rozszerzać z prędkością około 100 tysięcy kilometrów na godzinę, a jego formowanie trwało około 12 tysięcy lat.

Wodnik (łac. Aquarius) jest dziesiątym co do wielkości gwiazdozbiorem na niebie, sąsiaduje z Delfinem, Rybami, Wielorybem i Rybą Południową. Jest położony na południe od równika niebieskiego. Wodnik to jeden z najstarszych znanych gwiazdozbiorów – był opisywany już w Babilonii i starożytnym Egipcie. W Polsce jest widoczny jesienią. Liczba gwiazd widocznych w nim gołym okiem wynosi około 90.

.Kosmiczny Teleskop Hubble’a, został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co jest jednym najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.

Oprac. EG

Materiał chroniony prawem autorskim. Dalsze rozpowszechnianie wyłącznie za zgodą wydawcy. 29 lipca 2025
Fot. NASA, ESA, and C.R. O'Dell (Vanderbilt University)