Teleskop Hubble’a uchwycił galaktykę spiralną w gwiazdozbiorze Hydry, w której miała miejsce supernowa

NGC 3285B

Naukowcy za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a uchwycili galaktykę spiralną oznaczoną jako NGC 3285B, znajdującą się w gwiazdozbiorze Hydry.

.Jak tłumaczą badacze z NASA, wirująca galaktyka spiralna na zdjęciu z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a to NGC 3285B. Znajduje się ona w odległości około 137 milionów lat świetlnych od Układu Słonecznego, w gwiazdozbiorze Hydry.

Fot. ESA/Hubble & NASA, R. J. Foley (UC Santa Cruz)

.NGC 3285B jest członkiem gromady w Hydrze, jednej z największych gromad galaktyk w pobliskim Wszechświecie. Tego rodzaju kosmiczne struktury to zbiory setek do tysięcy galaktyk powiązanych ze sobą grawitacyjnie. Dominującymi galaktykami tej gromady są dwie galaktyki eliptyczne NGC 3309 i NGC 3311, które znajdują się w jej centrum. Każda z tych galaktyk ma średnicę około 150 tysięcy lat świetlnych – co czyni je o około 50 proc. większymi od Drogi Mlecznej.

NGC 3285B znajduje się na obrzeżach swojej macierzystej gromady, z dala od masywnych galaktyk w jej centrum. Obiekt ten został obserwowany za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a, ponieważ w 2023 roku wybuchła w nim supernowa typu Ia. Tego rodzaju kosmiczne eksplozje powstają, gdy pozostałość po gwieździe, znana jako biały karzeł wybucha, wywołując nagłą fuzją jądrową, która na krótko świeci około 5 miliardów razy jaśniej niż Słońce. Supernowa o nazwie SN 2023xqm widoczna jest na obrazie jako niebieskawa kropka na lewej krawędzi dysku galaktyki.

Hydra (łac. Hydra) jest największym pod względem powierzchni gwiazdozbiorem, spośród wszystkich 88 i rozciąga się na ponad 1/4 nieba. Jest to również najdłuższy gwiazdozbiór, rozciągający się na 100 stopni na niebie. Potrzeba prawie 200 księżyców w pełni, umieszczonych obok siebie, aby dotrzeć z jednej strony konstelacji na drugą. Głowa Hydry leży na południe od Raka i trochę na północ od równika niebieskiego, a ogon między Wagą i Centaurem, na południowej półkuli. W Polsce konstelacja jest widoczna wiosną. Liczba gwiazd widocznych w niej gołym okiem wynosi około 130.

.Kosmiczny Teleskop Hubble’a, został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co jest jednym najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.

Oprac. EG

Materiał chroniony prawem autorskim. Dalsze rozpowszechnianie wyłącznie za zgodą wydawcy. 1 sierpnia 2025
Fot. ESA/Hubble & NASA, R. J. Foley (UC Santa Cruz)