Teleskop Hubble’a wykonał obserwacje pary zderzających się galaktyk w gwiazdozbiorze Pompy

IC 2545

Naukowcy za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a uchwycili parę zderzających się galaktyk oznaczoną jako IC 2545, znajdującą się w gwiazdozbiorze Pompy.

.Jak tłumaczą badacze z ESA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest pada zderzających się galaktyk znana jako IC 2545. Jest ona oddalona o około 450 milionów lat świetlnych od Układu Słonecznego i znajduje się w gwiazdozbiorze Pompy. Para została odkryta przez astronoma DeLisle’a Stewarta 1 maja 1900 roku.

Fot. NASA, ESA, the Hubble Heritage Team (STScI/AURA)-ESA/Hubble Collaboration

.Jak tłumaczą astronomowie, zderzenia galaktyk, takie jak IC 2545, to zjawiska astronomiczne, które zachodzi, gdy dwie lub więcej tego rodzaju obiektów zbliża się lub nachodzi na siebie, w wyniku czego ciała niebieskie w nich obecne narażone są na oddziaływania grawitacyjne, co zaburza ich ruch. Proces taki trwa zwykle setki milionów lat i często prowadzi do połączenia się galaktyk w jedną większą strukturę. Odległości między gwiazdami w galaktykach są znacznie większe od tych obiektów, a nawet od układów planetarnych, dlatego w czasie tych zdarzeń dochodzi do bardzo niewielu kolizji gwiazd. Mijanie się gwiazd zaburza jednak orbity okrążających je planet, niszcząc niektóre układy planetarne. Jednak jak wskazują naukowcy, mieszanie się obłoków międzygwiazdowych prowadzi do powstawania nowych gwiazd i planet je okrążających. Zderzenia galaktyk są powszechnym zjawiskiem w ewolucji Wszechświata. Galaktyki mają rozmiary rzędu setek tysięcy lat świetlnych, a wewnątrz grup tych obiektów dzielące je odległości sięgają nawet milionów lat świetlnych. Najpowszechniejszym rodzajem zderzeń są połączenia małych galaktyk satelitarnych z większymi, które okrążają.

IC 2545, jak opisują naukowcy, przypomina pojedynczy obiekt w kształcie litery „S”, ale w rzeczywistości jest parą łączących się galaktyk. Dwa jądra obiektów macierzystych są nadal widoczne w centralnej części struktury. Innymi charakterystycznymi oznaki zderzenia są dwa wyraźne ramiona pływowe gazu i gwiazd wyrzucone z centralnej części. Ramię pływowe zakrzywione w górę i zgodnie z ruchem wskazówek zegara zawiera wiele niebieskich gromad gwiazd.

Pompa (łac. Antlia) jest 62. co do wielkości gwiazdozbiorem nieba południowego. Został odkryty w 1763 roku przez francuskiego astronoma Nicolasa-Louisa de Lacaille’a. Liczba gwiazd dostrzegalnych w konstelacji gołym okiem wynosi około 20, dlatego ten obszar nieba nie był wcześniej opisywany w starożytności. W Polsce gwiazdozbiór jest najlepiej widoczny w połowie lutego i wznosi się nieznacznie ponad południowy horyzont.

.Kosmiczny Teleskop Hubble’a, został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co jest jednym najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.

Oprac. EG

Materiał chroniony prawem autorskim. Dalsze rozpowszechnianie wyłącznie za zgodą wydawcy. 10 stycznia 2026
Fot. NASA, ESA, the Hubble Heritage Team (STScI/AURA)-ESA/Hubble Collaboration