Teleskop Hubble’a wykonał obserwacje pary zderzających się galaktyk w gwiazdozbiorze w Delfina

II Zw 96

Naukowcy za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a uchwycili parę zderzających się galaktyk oznaczoną jako II Zw 96, znajdującą się w gwiazdozbiorze Delfina.

.Jak tłumaczą badacze z ESA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest para zderzających się galaktyk znana jako II Zw 96. Jest ona oddalona o około 500 milionów lat świetlnych od Układu Słonecznego i znajduje się w gwiazdozbiorze Delfina. Pierwsza znana wzmianka o tej parze pochodzi z tomu V katalogu Catalogue of Galaxies and of Clusters of Galaxies opracowanego przez astronoma Fritza Zwicky’ego w 1965 roku, gdzie została ona wymieniona jako CGCG 448-020.

Fot. ESA/Webb, NASA & CSA, L. Armus, A. Evans

.Jak tłumaczą astronomowie, zderzenia galaktyk, takie jak II Zw 96, to zjawiska astronomiczne, które zachodzi, gdy dwie lub więcej tego rodzaju obiektów zbliża się lub nachodzi na siebie, w wyniku czego ciała niebieskie w nich obecne narażone są na oddziaływania grawitacyjne, co zaburza ich ruch. Proces taki trwa zwykle setki milionów lat i często prowadzi do połączenia się galaktyk w jedną większą strukturę. Odległości między gwiazdami w galaktykach są znacznie większe od tych obiektów, a nawet od układów planetarnych, dlatego w czasie tych zdarzeń dochodzi do bardzo niewielu kolizji gwiazd. Mijanie się gwiazd zaburza jednak orbity okrążających je planet, niszcząc niektóre układy planetarne. Jednak jak wskazują naukowcy, mieszanie się obłoków międzygwiazdowych prowadzi do powstawania nowych gwiazd i planet je okrążających. Zderzenia galaktyk są powszechnym zjawiskiem w ewolucji Wszechświata. Galaktyki mają rozmiary rzędu setek tysięcy lat świetlnych, a wewnątrz grup tych obiektów dzielące je odległości sięgają nawet milionów lat świetlnych. Najpowszechniejszym rodzajem zderzeń są połączenia małych galaktyk satelitarnych z większymi, które okrążają.

Jak opisują naukowcy w wyniku łączenia się, w układzie utworzyły się niezwykle duże regiony, w których powstają nowe gwiazdy. Wypełniają one przestrzeń pomiędzy dwoma jądrami pierwotnych galaktyk.

Delfin (łac. Delphinus) jest niewielkim, 69. co do wielkości, ale stosunkowo wyraźnym gwiazdozbiorem nieba północnego położonym w okolicy równika niebieskiego, na południe od konstelacji Łabędzia, pomiędzy Pegazem a Orłem. Jego gwiazdy układają się w kształt przypominający delfina wyskakującego z wody. W Polsce jest on najlepiej widoczny w miesiącach letnich. Liczba gwiazd widocznych w nim gołym okiem wynosi około 30.

.Kosmiczny Teleskop Hubble’a, został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co jest jednym najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.

Oprac. EG

Materiał chroniony prawem autorskim. Dalsze rozpowszechnianie wyłącznie za zgodą wydawcy. 3 stycznia 2026
Fot. ESA/Webb, NASA & CSA, L. Armus, A. Evans