We Francji kształcenie do zawodów kluczowych dla odbudowy produkcyjnej zepchnięto na sam dół szkolnej hierarchii [Joachim LE FLOCH-IMAD i Mathias GIRARD]

Joachim Le Floch-Imad jest francuskim eseistą i nauczycielem, autorem książki „Main basse sur l’Éducation nationale. Enquête sur un suicide assisté”. Mathias Girard jest dyrektorem ds. relacji instytucjonalnych w sektorze przemysłowym. W wywiadzie dla dziennika „Le Figaro” Joachim Le Floch-Imad i Mathias Girard oceniają, że w odpowiedzi na protesty licealistów i studentów we Francji należy na nowo docenić zawody manualne i techniczne zamiast dążyć do umasowienia studiów.

.„Nawet uzyskanie dyplomu nie gwarantuje już udanego wejścia na rynek pracy, co podsyca frustrację młodych ludzi, którym mimo spełnienia wszystkich warunków trudno znaleźć zatrudnienie adekwatne do ich kwalifikacji” – stwierdzają Joachim Le Floch-Imad i Mathias Girard w „Le Figaro”.

Jak oceniają Joachim Le Floch-Imad i Mathias Girard w „Le Figaro”, platforma rekrutacji na francuskie uczelnie Parcoursup, którą rząd, w odpowiedzi na protesty licealistów, ma zastąpić nowym systemem i z której „wielu chciałoby zrobić kozła ofiarnego, aby uniknąć pytań o szanse sukcesu i zatrudnienia, jakie daje nasz system edukacji”, jest „jedynie techniczną odpowiedzią na głęboko polityczny wybór, błędnie przedstawiany jako nieunikniony: niekontrolowane umasowienie studiów”.

„Podczas gdy matura straciła wartość certyfikującą, liczba studentów od lat 60. XX wieku wzrosła dziesięciokrotnie, a nasze szkolnictwo wyższe stało się jednym z najbardziej otwartych na świecie, z odsetkiem przyjęć na pierwszym stopniu studiów sięgającym 95 proc. wobec 40 proc. w Szwecji i Finlandii, wmawiano Francuzom, że podnoszenie poziomu kwalifikacji musi się wiązać z wydłużaniem kształcenia ogólnego” – tłumaczą.

„Nawet uzyskanie dyplomu nie gwarantuje już udanego wejścia na rynek pracy, co podsyca frustrację młodych ludzi, którym mimo spełnienia wszystkich warunków trudno znaleźć zatrudnienie adekwatne do ich kwalifikacji. Problem jest na tyle poważny, że stopa bezrobocia wśród młodych Francuzów, jedna z najwyższych w Europie, wynosi obecnie 21,6 proc.” – zauważają.

„Takie marnotrawienie potencjału naszej młodzieży jest tym bardziej nie do zniesienia, że w wielu zawodach technicznych i manualnych trudno o pracowników. Tymczasem prowadzące do nich ścieżki, kluczowe dla odbudowy produkcyjnej, bez której Francja nie odzyska ani dobrobytu, ani suwerenności, zepchnięto na sam dół szkolnej hierarchii, co jest skutkiem naszej niezdolności do dostrzeżenia różnorodności inteligencji i upartego przekonania, że sukces może być tylko akademicki” – dodają.

.„Nie chodzi oczywiście o to, by kult wyższego kształcenia ogólnego zastąpić kultem kształcenia technicznego, ani o to, by rezygnować z ambicji wspierania najwyższej jakości badań podstawowych na uniwersytetach. Czas natomiast na nowo docenić zawody manualne i uznać to, co jest w nich szlachetne i piękne. Zawody te, kluczowe dla odbudowy naszej produkcji, mogą też pomóc zmniejszyć podziały społeczne i terytorialne, pozwalając młodym Francuzom budować swoją przyszłość zawodową tam, gdzie dorastali” – stwierdzają Joachim Le Floch-Imad i Mathias Girard.

oprac. JD