Archeolodzy odkryli grobowiec ojca króla Midasa. Konstrukcja liczy 3200 lat

Jeden z najsłynniejszych starożytnych kurhanów w Turcji, Tumulus Midasa, który tradycyjnie był uważany za miejsce pochówku półlegendarnego króla Frygii Midasa, został przez archeologów zidentyfikowany jako grobowiec ojca tego frygijskiego władcy, czyli Gordiasa.

Grobowiec ojca króla Midasa

Monumentalny grobowiec znajduje się w Gordionie, starożytnej stolicy Frygów położonej na terenie dzisiejszego dystryktu Polatlı w prowincji Ankara. Kurhan ten liczy 3200 lat, mierzy około 53 metrów wysokości oraz 300 metrów średnicy. Tumulus Midasa wyraźnie dominuje nad otaczającym go krajobrazem.

Chociaż powszechnie uważano, że grobowiec ten był miejscem pochówku półlegendarnego króla Frygii Midasa, który w greckich mitach był przedstawiany jako chciwy władca posiadający magiczną zdolność zamienia wszystkiego czego dotknął w złoto, to ostatnie badania archeologiczne wykazały, iż w grobowcu tym został pochowany nie sam Midas, ale jego ojciec – przybrany ojciec Midasa, twórca węzła gordyjskiego. Grobowiec ten został najpewniej ufundowany jednak przez samego Midasa po śmierci jego ojca.

Kadim Koç, przewodniczący Fundacji Gordion, powiedział, że skojarzenie kurhanu z Midasem utrwaliło się przede wszystkim ze względu na ogromną sławę tego króla. „Kiedy kurhan został wykopany w 1957 roku i dotarto do komory grobowej, gazeta Ulus poinformowała, że odkryto grobowiec Gordiasa, ojca Midasa, oraz że znaleziono szkielet Gordiasa. Jednak Midas jest tak słynną postacią starożytności, że jego ojciec nigdy nie mógł przyćmić sławy syna”.

Sensacyjne odkrycie w środkowej Turcji  

Archeolog dodał, że choć odwiedzającym mówi się, iż monument prawdopodobnie został zbudowany przez Midasa dla jego ojca, to nadal powszechnie jest on znany jako Tumulus Midasa – czyli Kurhan Midasa.

W jego wnętrzu znajduje się drewniana komora grobowa o wymiarach około 6,15 × 5,15 metra. Szczególnie niezwykły jest fakt, że znaczne fragmenty drewna jałowcowego, z którego zbudowano komorę, przetrwały niemal 3200 lat. „Nadal możemy zobaczyć, że drewno jałowcowe nie uległo rozkładowi i zachowało się do dziś” — powiedział Kadim Koç. Wiek drewnianych elementów pomógł również archeologom ustalić chronologię monumentu oraz zbadać techniki budowlane stosowane przez Frygów.

Zawartość komory grobowej pokazała, że pochówek ten należał niewątpliwie do osoby o wysokim statusie. Wśród znalezisk znalazło się aż 99 fibul, czyli metalowych zapinek służących do spinania odzieży. Przedmioty te stanowią świadectwo wysokiego poziomu frygijskiego rzemiosła metalurgicznego. Gordion był ważnym ośrodkiem produkcji fibul, a ich obecność w grobowcu dostarcza informacji zarówno o ubiorze, jak i umiejętnościach rzemieślników działających w starożytnej Frygii.

Marcin Jarzębski