Kim jest Magdalena KAMIŃSKA, prezes Energi

Magdalena Kamińska, dotychczasowa wiceprezes Energi, została powołana na stanowisko prezesa, które obejmie 1 kwietnia 2026 r. – poinformowała Energa w komunikacie giełdowym. Wiceprezesem spółki został Przemysław Janiak.

Nowa prezes pełniła funkcję zastępcy dyrektora, a następnie dyrektora departamentu finansów

.Zarząd spółki Energa SA informuje, że w dniu 30 marca 2026 roku Rada Nadzorcza Spółki podjęła uchwały o: powierzeniu, w miejsce dotychczasowej funkcji Wiceprezesa Zarządu ds. Finansowych, od 1 kwietnia 2026 roku Pani Magdalenie Kamińskiej funkcji Prezesa Zarządu Energa S.A. VIII Kadencji, powołaniu, od 1 kwietnia 2026 roku, Pana Przemysława Janiaka w skład Zarządu Spółki VIII kadencji i powierzeniu funkcji Wiceprezesa Zarządu” – przekazała Energa.

Od 4 lutego 2025 roku Magdelena Kamińska pełniła stanowisko wiceprezes Energi ds. finansowych. Jak poinformowała spółka, nowa prezes ma kilkunastoletnie doświadczenie w zarządzaniu finansami. Jest absolwentką Wydziału Ekonomii Uniwersytetu Gdańskiego, a karierę zawodową rozpoczynała w 2007 roku w międzynarodowych firmach audytorskich – EY i Deloitte.

Z Grupą Energa związana jest od 2011 roku. Pełniła funkcję zastępcy dyrektora, a następnie dyrektora departamentu finansów. Uczestniczyła w strategicznych projektach inwestycyjnych, pozyskiwaniu finansowania dla Grupy, a także w integracji z Grupą Orlen. Od lipca 2024 roku pełniła funkcję wiceprezesa spółki Energa Wytwarzanie. Jest członkinią rady nadzorczej należącej do Grupy Energa spółki Baltic Service Offshore Solutions. Zasiada w Radzie Zarządzającej Polskiego Komitetu Energii Elektrycznej.

Kim jest Przemysław Janiak?

Z kolei, jak poinformowała Energa, Przemysław Janiak to menedżer z kilkunastoletnim doświadczeniem zawodowym w sektorze energetycznym. Karierę rozpoczął w 2010 roku w EY, realizując projekty dla kluczowych podmiotów z branży energetycznej. Od 2016 roku związany z Grupą Kapitałową Orlen, gdzie odpowiadał za obszar strategicznych analiz inwestycyjnych i rynkowych oraz rynek mocy.

Był zaangażowany w realizację inwestycji w bloki gazowo-parowe, morskie farmy wiatrowe, elektrociepłownie przemysłowe, farmy fotowoltaiczne oraz magazyny energii. Od 2020 roku współpracował z Grupą Energa w obszarze strategii, przygotowania i realizacji inwestycji w źródła gazowe, ciepłownicze oraz morską energetykę wiatrową.

Jest absolwentem studiów ekonomicznych w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie oraz studiów podyplomowych w zakresie morskiej energetyki wiatrowej na Politechnice Gdańskiej. Ukończył szereg kursów menedżerskich realizowanych przez m.in. Harvard Business School, NYU Stern School of Business i University of Oxford.

Grupa Energa to jedna z czterech największych grup energetycznych działających w Polsce. Jej sieć dystrybucyjna ma obecnie 200 tys. km, obejmując mniej więcej 1/4 kraju i zasilając około 3,4 mln klientów. Od 2020 r. Grupa Energa należy do Grupy Orlen. 

Suwerenność płatnicza. Geopolityka alternatywnych systemów płatniczych

.Georg Simmel pisząc na początku XX wieku swoją Philosophie des Geldes, traktował pieniądz przede wszystkim jako depersonalizację wymiany, nader abstrakcyjne medium, które uwalnia ludzi od ograniczeń bezpośredniej relacji barteru. Dziś, gdy znakomita większość europejskich płatności kartowych przetwarza infrastruktura kontrolowana przez dwie globalne korporacje — Visa i Mastercard — Simmlowska diagnoza nabiera zupełnie nowego sensu geopolitycznego. Nie chodzi już bowiem wyłącznie o jednostkową depersonalizację, lecz o narodową suwerenność – pisze Marcin ZARZECKI

Visa i Mastercard kontrolują łącznie znamienitą wiekszość globalnego przetwarzania płatności kartowych poza Chinami. W roku fiskalnym 2024 Visa przetworzyła 233,8 mld transakcji w ponad 200 krajach, natomiast Mastercard — 204,5 mld transakcji w 210 krajach. Liczby te, przytoczone w raporcie 2025 McKinsey Global Payments Report: Competing Systems, Contested Outcomes, oznaczają, że praktycznie każde przeciągnięcie karty w europejskim sklepie, każda płatność zbliżeniowa w warszawskim tramwaju i każdy przelew internetowy w lizbońskiej księgarni generuje przepływ danych oraz opłat przez infrastrukturę z siedzibą w Foster City w Kalifornii lub w Purchase w stanie Nowy Jork. 

Sytuacja ta rodzi pytanie fundamentalne dla teorii stosunków międzynarodowych, czy infrastruktura płatnicza jest dobrem publicznym, strategicznym zasobem narodowym, czy też prywatnym mechanizmem rynkowym? Przecież za każdym razem, gdy konsument w Krakowie, São Paulo czy Mumbaju dotyka terminalem swoją kartę, uczestniczy, dodajmy, że zazwyczaj nieświadomie, w podtrzymywaniu konkretnego porządku geopolitycznego. Historia współczesnych alternatyw dla zachodnich sieci płatniczych zaczyna się, co kluczowe, nie tyle od innowacji technologicznej, co od sankcji. Tak, dokładnie – sankcji. 

Kiedy w 2014 roku Stany Zjednoczone i Unia Europejska nałożyły sankcje na Rosję po aneksji Krymu, kilka rosyjskich banków zostało odciętych od usług Visa i Mastercard. Bank Centralny Rosji zareagował powołaniem Krajowego Systemu Kart Płatniczych (NSPK) i stworzeniem marki MIR, tj. systemu kart, który miał zapewnić Rosjanom ciągłość płatności niezależnie od decyzji podejmowanych w Waszyngtonie. Pierwsze karty MIR weszły do obiegu w grudniu 2015 roku, a już do końca 2016 roku w obiegu znajdowało się 1,76 mln kart wyemitowanych przez 64 banki. Prawdziwy test przyszedł jednak dopiero w lutym 2022 roku.

Po pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę obie amerykańskie sieci zawiesiły operacje w Rosji, co jednocześnie zepchnęło cały rosyjski rynek płatniczy w ramiona systemu MIR. Na koniec pierwszego kwartału 2022 roku liczba kart MIR w obiegu przekroczyła 125 milionów, rosnąc o 10,3% w stosunku do poprzedniego kwartału. Przypadek MIR ilustruje mechanizm, który można by nazwać paradoksem sankcji płatniczych, tzn. broń ekonomiczna, która miała osłabić przeciwnika, staje się katalizatorem budowy infrastruktury autonomicznej i konkurencyjnej. Sankcje wymierzone w rosyjski NSPK w lutym 2024 roku przez Departament Skarbu USA nie powstrzymały rozwoju systemu a wręcz przeciwnie, uczyniły go symbolem oporu wobec zachodniego porządku finansowego. Jednocześnie pokazały kruchość uzależnienia od zagranicznych sieci płatniczych i stały się inspiracją dla innych krajów BRICS do przyspieszenia prac nad własnymi rozwiązaniami.

Tekst dostępny na łamach Wszystko co Najważniejsze: https://wszystkoconajwazniejsze.pl/marcin-zarzecki-suwerennosc-platnicza/

PAP/MB