Formuła 1 zamienia się w Mario Kart
Formuła 1 zamienia się w Mario Kart i wprowadza od tego roku radykalne zmiany w swoich silnikach, jak i budowie bolidów, które będą mniejsze i jeszcze bardziej elektryczne.
.Kluczową innowacją sezonu 2026 jest radykalna przebudowa układu napędowego. Silnik spalinowy V6 nadal pozostaje w użyciu, ale jego udział w mocy generowanej przez bolid to już zaledwie połowa. Druga połowa pochodzi ze znacznie wzmocnionego systemu elektrycznego. Moc odzyskiwana podczas hamowania wzrosła z 120 kW do 350 kW. Jednocześnie wyeliminowano element MGU-H (generator odzyskujący energię z ciepła spalin), co ma ułatwić wejście nowym producentom, jak Audi czy Ford, ale utrudnia doładowywanie baterii na prostych odcinkach. Z powodu tych zmian to bateria i jej poziom naładowania staną się najważniejszym zasobem taktycznym wyścigu.
Zrównoważony rozwój wymusił także całkowite przejście na paliwa syntetyczne, które opierają się na biomasie niejadalnej, odpadach lub wychwyconym z atmosfery CO₂. Celem jest wyzerowanie śladu węglowego silnika bez rezygnowania z klasycznego V6. Problem tkwi jednak jak można się domyślić w kosztach.
Szacunki wskazują, że zaawansowane paliwa mogą kosztować nawet kilkaset dolarów za litr, co czyni je obecnie od kilku do dziesięciu razy droższymi niż stosowane do tej pory wyścigowe paliwa. Formuła 1 służy tu za pole testowe. Formuła jest miejscem, w którym sprawdza się, czy przykładowo właśnie tych drogich mieszanek można używać w większej skali. Ruch z paliwami ma przybliżyć również producentów aut do wywiązania się z neutralności węglowej do 2030 roku.
.Rewolucja dotknęła również budowy samych bolidów, które stały się o 30 kg lżejsze, 10 cm węższe i zyskały systemy „aktywnej aerodynamiki”, regulujące docisk skrzydeł. Pierwsze wyścigi sezonu 2026 (Grand Prix Australii i Chin) pokazały wyraźny, wręcz trzykrotny wzrost liczby manewrów wyprzedzania. Okazało się jednak, że manewry te często nie są efektem późnego hamowania i ryzykownej linii jazdy, lecz po prostu… taktyki zarządzania energią.
W nowych bolidach, gdy kierowca w pełni wykorzysta zmagazynowaną elektryczność (a do dyspozycji ma określony limit na każde okrążenie), auto traci ogromną część swojej mocy, pozostawiając zawodnika bezradnym wobec ataków tych, którzy zaoszczędzili baterię w poprzednich sektorach. Prowadzi to do niestandardowych walk na torze, w których kierowcy na zmianę zyskują i tracą sekundy w zależności od tego, czy akurat „ładują”, czy „atakują”. Sytuacje mogą bywać na tyle specyficzne, że część zawodników musi przed zakrętem odpuścić pedał gazu, by sprawniej zregenerować system elektryczny, co w historii królowej motorsportu do niedawna byłoby nie do pomyślenia.
Choć statystyki pokazują poprawę widowiskowości, sami kierowcy wyrażają mocne zaniepokojenie kierunkiem, w którym podąża dyscyplina. Zwycięzca australijskiej rywalizacji, George Russell, i naciskający na niego Charles Leclerc z uśmiechem porównywali tryby ataku z wykorzystaniem dodatkowej mocy do „grzybka z Mario Kart” co idealnie obrazuje wrażenie, jakby udział „gry komputerowej” zastępował naturalny instynkt za kółkiem.
.Dla tradycjonalistów, takich jak Max Verstappen i Fernando Alonso, nowa rzeczywistość stanowi odejście od fundamentów, a złośliwe określenia w stylu „mistrzostw w zarządzaniu baterią” zaczynają wybrzmiewać w padoku coraz częściej. Dla Formuły 1 jest to typowy etap przejściowy. Historia pamięta podobne opory przy wprowadzaniu pierwszych jednostek hybrydowych (2009 i 2014), czy aerodynamiki na bazie efektu przyziemnego (2022). Formuła od zawsze była przedstawicielem zmian w motoryzacji, ale kierunek, w którym podąża coraz mniej podoba się doświadczonym kibicom i kierowcom, a nowe pokolenie, które dopiero wchodzi do tego świata, nie doświadczy tego, co było kiedyś.
Szymon Ślubowski
