Koalicja KoKo. Donald Tusk może bez problemu rządzić z Konfederacją [Sondaż]
Sondaż przeprowadzony przez agencję badawczą SW Research wśród użytkowników panelu on-line SW Panel w dniach 24–25 marca 2026 roku pokazuje, że Donald Tusk może rządzić z Konfederacją Sławomira Mentzena – i koalicja KoKo bynajmniej nie jest konstrukcją nierealizowalna. Analizą objęto grupę 800 internautów powyżej 18. roku życia. Próba dobrana została metodą losowo-kwotową z zastosowaniem wagi analitycznej korygującej strukturę próby do struktury dorosłych Polaków pod względem kluczowych zmiennych społeczno-demograficznych.
Koalicja KoKo – Koalicja Obywatelska + Konfederacja
Respondentom przedstawiono pytanie dychotomicznego wyboru wymuszonego: którą koalicję wybraliby, gdyby mieli do wyboru wyłącznie koalicję KoKo, czyli koalicję Koalicji Obywatelskiej z Konfederacją lub koalicję PiS z Konfederacją i Konfederacją Korony Polskiej?
* Suma nie wynosi 100,0% ze względu na zaokrąglenie do jednego miejsca po przecinku.
Wykres 1. Preferencje koalicyjne Polaków — rozkład odpowiedzi (%)
Koalicja KoKo. Interpretacja statystyczna wyników
Test istotności różnicy proporcji
Koalicja KoKo, a więc koalicja KO–Konfederacja uzyskała preferencje 35,3% badanych, wobec 32,0% dla koalicji PiS–Konfederacja–KKP. Różnica wynosi 3,3 punktu procentowego (pp).
Wniosek: Obserwowana przewaga koalicji KO–Konfederacja jest realnym sygnałem kierunkowym, lecz w świetle standardowych kryteriów statystycznych (p < 0,05) nie stanowi potwierdzonej empirycznie różnicy. Wynik należy interpretować jako wskazanie trendu.
Frakcja obojętnych — kluczowy segment
Niemal co trzeci respondent (32,6%) zadeklarował obojętność wobec obu opcji. Wynik ten jest statystycznie zbliżony do odsetka zwolenników każdej z koalicji i sugeruje, że:
- znaczna część elektoratu nie identyfikuje się z żadnym z proponowanych wariantów rządzenia;
- segment ten stanowi potencjalną rezerwę mobilizacyjną dla partii zdolnej zaproponować przekonującą narrację koalicyjną;
- wynik wskazuje na brak wyrazistej polaryzacji społecznej wzdłuż osi koalicyjnej.
Profil demograficzny zwolenników koalicji KO–Konfederacja (Koalicja KoKo)
Profil demograficzny wskazuje na wyraźną nadreprezentację mężczyzn, osób o wyższych dochodach oraz mieszkańców średnich miast (200–499 tys.). Odsetek sięgający 49% w tej ostatniej grupie sugeruje potencjał wolnorynkowy tej koalicji jako czynnik atrakcyjności dla grupy o wyższym statusie materialnym.
Kontekst: preferencje partyjne (IBRiS/Rzeczpospolita, marzec 2026)
Pytanie o preferowaną koalicję osadzone jest w kontekście ostatniego sondażu IBRiS dla Rzeczpospolitej. Szacunku podziału na mandaty według Jarosława Flisa (UJ). Sejm liczy 460 mandatów; bezwzględna większość wynosi 231 mandatów.
Analiza możliwości koalicyjnych
Oba warianty koalicyjne poddane ocenie respondentów dawałyby bezwzględną większość w Sejmie. Koalicja KoKo, czyli koalicja KO–Konfederacja dysponowałaby 260 mandatami (przewaga 29 mandatów nad progiem), natomiast koalicja PiS–Konfederacja–KKP — 248 mandatami (przewaga 17 mandatów). Koalicja odtwarzająca obecny rząd bez PSL i Polska 2050 nie uzyskałaby większości.
Koalicja KoKo. Wnioski końcowe
- Koalicja KoKo, a więc koalicja KO–Konfederacja jest preferowana przez większy odsetek badanych (35,3%) niż koalicja PiS–Konfederacja–Konfederacja Korony Polskiej Grzegorza Brauna (32,0%), jednak różnica 3,3 pp nie jest statystycznie istotna na standardowym poziomie ufności 95%.
- Wysoki odsetek respondentów obojętnych (32,6%) wskazuje na brak silnego zaangażowania społecznego w scenariusze koalicyjne — jest to segment kluczowy z perspektywy walki o rząd.
- Profil zwolenników KO–Konfederacja (wyższe dochody, średnie miasta, mężczyźni) odpowiada elektoratowi wolnorynkowemu, potwierdzając hipotezę o synergii programowej KO–Nowa Nadzieja.
- Arytmetyka parlamentarna sprzyja obu wariantom: koalicja KoKo miałaby przewagę 29 mandatów, PiS–Konfederacja–KKP — 17 mandatów.
- Wyniki są spójne z szerszym trendem — rosnącą, lecz ostrożną otwartością wyborców na koalicję KO–Konfederacja, dotychczas postrzeganą jako mało prawdopodobną.
Oprac. Arkadiusz Jordan
