Kim jest Giorgia MELONI? Życiorys, poglądy i nowa polityka Włoch

Giorgia Meloni to włoska polityk i szefowa rządu Włoch, która stała się jedną z najbardziej wyrazistych postaci współczesnej sceny europejskiej. Jej dojście do władzy symbolizuje zmiany polityczne zachodzące w wielu państwach Zachodu. Jest jedną z najbardziej wyrazistych osobowości w gronie przywódców współczesnego świata, a jej decyzje wpływają na równowagę sił w Europie oraz kierunek debaty o przyszłości Unii Europejskiej.

AKTUALIZACJA: 5 września 2026 r.

Giorgia Meloni – życiorys i droga do władzy

Giorgia Meloni urodziła się 15 stycznia 1977 r. w Rzymie i dorastała w Garbatelli, robotniczej dzielnicy tradycyjnie kojarzonej z włoską lewicą. Wychowywała ją matka Anna Paratore, autorka około 140 powieści romantycznych publikowanych pod pseudonimem Josie Bell, ponieważ ojciec opuścił rodzinę i wyjechał do Hiszpanii, kiedy Giorgia była jeszcze dzieckiem. Doświadczenie odrzucenia oraz wychowanie w domu prowadzonym przez matkę miały wpłynąć na jej potrzebę samodzielności, silną samokontrolę i przekonanie, że raz podjętych decyzji nie należy łatwo zmieniać.

W działalność polityczną zaangażowała się jako piętnastolatka w 1992 r. Był to czas zamachów mafii, w których zginęli sędziowie Giovanni Falcone i Paolo Borsellino, oraz rozpadu włoskiego systemu partyjnego pod ciężarem afer korupcyjnych. Ponieważ Borsellino był w młodości związany ze środowiskiem Włoskiego Ruchu Społecznego, Meloni zgłosiła się do młodzieżowej organizacji tej partii. Tak rozpoczęła drogę polityczną w obozie, który pozostawał wówczas na marginesie włoskiego życia publicznego i był obciążony dziedzictwem powojennej prawicy postfaszystowskiej.

Jej awans nie był nagłym wejściem outsidera do wielkiej polityki, lecz rezultatem wieloletniej pracy w strukturach partyjnych i państwowych. Meloni została deputowaną, następnie najmłodszym w historii wiceprzewodniczącym Izby Deputowanych, a w wieku 31 lat objęła urząd ministra do spraw młodzieży w rządzie Silvia Berlusconiego. W 2012 r. współtworzyła ugrupowanie Bracia Włosi, które przez pierwsze lata zdobywało około 3–4 proc. głosów i nie było traktowane jako realny kandydat do przejęcia władzy.

Przełom nastąpił wtedy, gdy Meloni konsekwentnie budowała pozycję jedynego wyrazistego przywódcy prawicowej opozycji, nie uczestnicząc w technokratycznym rządzie Maria Draghiego. W wyborach parlamentarnych w 2022 r. Bracia Włosi zdobyli najwięcej głosów, a ich lider otrzymał misję utworzenia gabinetu. 22 października 2022 r. Giorgia Meloni została pierwszą kobietą stojącą na czele włoskiego rządu, kończąc trwający trzy dekady marsz od niewielkiej organizacji młodzieżowej w Garbatelli do Palazzo Chigi.

Jej droga do władzy wyjaśnia ważny element późniejszego stylu rządzenia. Meloni przedstawia własną biografię jako opowieść o wierności przekonaniom, odporności na marginalizację oraz cierpliwym zdobywaniu instytucji demokratycznego państwa. Jednocześnie sukces osiągnęła dzięki stopniowemu przesuwaniu Braci Włochów w stronę politycznego głównego nurtu, bez całkowitego porzucania symboli i emocji ważnych dla pierwotnego elektoratu. Ten proces oraz jego znaczenie dla całej europejskiej prawicy przedstawia szerzej analiza „Giorgi Meloni długa droga do władzy”.

Poglądy i styl rządzenia

Styl rządzenia Giorgii Meloni opiera się na silnym przywództwie oraz wyraźnym akcentowaniu kwestii tożsamości, suwerenności i stabilności państwa. Jej polityka łączy elementy konserwatywne z pragmatycznym podejściem do zarządzania państwem.

Teksty Giorgii Meloni we „Wszystko co Najważniejsze” pokazują, że potrafi ona łączyć stanowczość polityczną z elastycznością w relacjach międzynarodowych, co pozwala jej funkcjonować zarówno jako lider krajowy, jak i partner na arenie europejskiej.

Znaczenie dla świata

Giorgia Meloni odgrywa coraz większą rolę w kształtowaniu polityki europejskiej. Jej działania wpływają na równowagę sił wewnątrz Unii Europejskiej oraz na relacje między jej państwami członkowskimi.

Jest także częścią szerszego zjawiska politycznego, które redefiniuje scenę polityczną w Europie. W tym kontekście jej pozycja jest często porównywana z liderami takimi jak Emmanuel Macron czy Donald Trump, reprezentując odmienny model przywództwa.

Czy Giorgia Meloni nadal reprezentuje radykalną prawicę?

Jedno z najważniejszych pytań dotyczących Giorgii Meloni brzmi dziś nie tyle, skąd wywodzi się włoska premier, ile jak dalece sprawowanie władzy zmieniło jej politykę. Ugrupowanie Bracia Włosi ma korzenie w środowisku włoskiej prawicy postfaszystowskiej, jednak po objęciu urzędu szefa rządu Meloni nie doprowadziła ani do zerwania z Unią Europejską, ani do osłabienia członkostwa Włoch w NATO. Przeciwnie, poparła Ukrainę, zaakceptowała europejskie reguły budżetowe i zaczęła budować pozycję wiarygodnego partnera najważniejszych państw Zachodu.

Ten proces Roger Cohen nazywa na łamach „The New York Times” „melonizacją”. Polega ona na zachowaniu języka narodowej tożsamości, suwerenności i sprzeciwu wobec liberalnych elit, przy jednoczesnym łagodzeniu tych elementów programu, które utrudniałyby skuteczne sprawowanie władzy. Więcej o tym, jak Giorgia Meloni przeszła drogę od politycznego marginesu do centrum europejskiej polityki, piszemy w analizie „Giorgi Meloni długa droga do władzy [The New York Times]”.

Polityczna siła Giorgii Meloni wynika także z umiejętności łączenia dwóch pozornie sprzecznych ról. W wystąpieniach pozostaje buntowniczką krytykującą dotychczasowe elity, natomiast w zarządzaniu państwem okazuje się pragmatyczna, ostrożna i świadoma gospodarczych ograniczeń Włoch. Dzięki temu może zachowywać więź z wyborcami oczekującymi głębokiej zmiany, a zarazem nie wywoływać nieufności partnerów europejskich, rynków finansowych oraz sojuszników w NATO.

Nie oznacza to jednak, że wszystkie wątpliwości dotyczące jej ideowego zaplecza zniknęły. Meloni potępiła totalitaryzm i autorytaryzm, ale nie chce określać siebie mianem antyfaszystki, zachowała również symbol trójkolorowego płomienia odziedziczony po Włoskim Ruchu Społecznym. Spór o włoską premier dotyczy więc tego, czy przeszła ona trwałą przemianę w stronę demokratycznego konserwatyzmu, czy jedynie wypracowała skuteczniejszą metodę realizowania własnego projektu politycznego. Odpowiedź ma znaczenie nie tylko dla Włoch, ponieważ z doświadczeń Meloni korzystać mogą dziś inne ugrupowania narodowej prawicy w Europie.

Giorgia Meloni a Europa / Polska

Meloni odgrywa istotną rolę w debacie o przyszłości Europy. Jej podejście do integracji europejskiej oraz relacji między państwami członkowskimi wpływa na kierunek zmian w Unii Europejskiej. Giorgia Meloni ustawia się na pozycji mediatorki UE-USA.

Z perspektywy Polski jej polityka jest szczególnie interesująca, ponieważ dotyka kwestii suwerenności, bezpieczeństwa oraz współpracy regionalnej. Relacje między Polską a Włochami w kontekście jej rządów mogą nabierać nowego znaczenia.

Giorgia Meloni, Mette Frederiksen i Karol Nawrocki

Znaczenie Giorgii Meloni w Europie nie wynika już wyłącznie z pozycji Włoch ani z jej wpływów w środowisku europejskich konserwatystów. Premier Włoch coraz częściej tworzy porozumienia skupione wokół konkretnych problemów, przekraczające granice tradycyjnych rodzin politycznych. Najbardziej wymownym przykładem stał się wspólny front Giorgii Meloni i premier Danii Mette Frederiksen w sprawie migracji.

Konserwatywna premier Włoch i wywodząca się z socjaldemokracji premier Danii opowiedziały się za dalszym zaostrzeniem europejskiej polityki migracyjnej, skuteczniejszymi deportacjami oraz tworzeniem centrów powrotowych w państwach trzecich. Ich współpraca nie jest jednorazowym gestem. W czerwcu 2026 r. Meloni i Frederiksen wystąpiły z listem popartym przez kolejnych 17 europejskich liderów, domagając się szybkiego wprowadzenia nowych zasad dotyczących powrotów migrantów i umożliwienia tworzenia ośrodków poza terytorium Unii Europejskiej. Wokół tej inicjatywy zaczęła powstawać szersza grupa państw, do której należą zarówno kraje konserwatywne, jak i rządy centrowe oraz socjaldemokratyczne.

Pokazuje to zasadniczą zmianę zachodzącą wewnątrz Unii Europejskiej. Nowe układy nie muszą już odpowiadać podziałowi na prawicę i lewicę ani przebiegać wzdłuż dawnych osi między Europą Zachodnią i Środkową. Mogą powstawać wokół migracji, ochrony granic, bezpieczeństwa, konkurencyjności gospodarki albo sprzeciwu wobec dalszej centralizacji Unii. Giorgia Meloni próbuje zajmować w tych zmiennych konfiguracjach pozycję pośrednika, zdolnego łączyć środowiska, które w innych sprawach pozostają politycznymi przeciwnikami.

Politycznie blisko tej konfiguracji znajduje się prezydent Karol Nawrocki. Łączy go z Giorgią Meloni przekonanie o znaczeniu suwerenności państw, ochrony europejskich granic, zachowania chrześcijańskiego dziedzictwa kontynentu oraz utrzymania silnych relacji transatlantyckich. Nie jest to jedynie podobieństwo deklaracji. Karol Nawrocki spotykał się z Giorgią Meloni jeszcze jako kandydat na prezydenta, a następnie już jako prezydent Polski rozmawiał z nią o bezpieczeństwie, rosyjskich zagrożeniach, migracji wykorzystywanej jako narzędzie presji hybrydowej oraz ochronie europejskiego rynku.

Nie oznacza to jeszcze powstania formalnego układu Warszawy, Rzymu i Kopenhagi. Mette Frederiksen pozostaje liderem socjaldemokratycznym, Giorgia Meloni stoi na czele konserwatywnego rządu, natomiast Karol Nawrocki jako prezydent Polski nie reprezentuje polskiego rządu w Radzie Europejskiej. Można jednak mówić o rosnącej zbieżności poglądów w sprawach, które coraz silniej wyznaczają kierunek europejskiej polityki. Jest to polityczna bliskość oparta na konkretnych interesach, a nie klasyczny sojusz partyjny.

Dla Giorgii Meloni jest to szczególnie korzystne. Może przedstawiać rozwiązania wypracowywane przez włoską prawicę nie jako program jednego obozu ideologicznego, lecz jako odpowiedź na problemy dostrzegane przez rządy należące do różnych rodzin politycznych. W ten sposób premier Włoch przechodzi od roli lidera jednego z nurtów europejskiej prawicy do roli polityka współtworzącego nowe, zmienne większości wewnątrz Unii Europejskiej.

Rząd Giorgii Meloni najdłużej urzędującym gabinetem Republiki Włoskiej

4 września 2026 r. rząd Giorgii Meloni stał się najdłużej nieprzerwanie urzędującym gabinetem w historii Republiki Włoskiej. Po 1413 dniach sprawowania władzy wyprzedził o jeden dzień drugi rząd Silvia Berlusconiego, działający w latach 2001–2005. Meloni przeszła tym samym do historii Włoch nie tylko jako pierwsza kobieta na stanowisku premiera, lecz także jako szefowa rządu, który ustanowił rekord politycznej trwałości.

Gabinet Giorgii Meloni został zaprzysiężony 22 października 2022 r. Utworzyła go koalicja centroprawicy złożona z kierowanych przez Meloni Braci Włochów, Forza Italia, której liderem jest wicepremier Antonio Tajani, oraz Ligi Matteo Salviniego. Utrzymanie tej większości przez niemal cztery lata jest znaczącym osiągnięciem w państwie, w którym częste zmiany gabinetów przez dziesięciolecia należały do podstawowych cech systemu politycznego.

Droga Giorgii Meloni do ustanowienia tego rekordu rozpoczęła się z pozycji politycznego outsidera. W wyborach parlamentarnych w 2018 r. Bracia Włosi otrzymali około 4 proc. głosów, natomiast cztery lata później zdobyli 26 proc., stając się największym ugrupowaniem w parlamencie i główną siłą nowej koalicji. W exposé wygłoszonym po objęciu urzędu Meloni określiła siebie angielskim słowem „underdog”, używanym wobec osoby startującej z pozycji słabszego uczestnika rywalizacji, który próbuje odwrócić niekorzystne przewidywania.

Po wyborach w 2022 r. w znacznej części europejskich mediów dominował ton niepokoju. Zwycięstwo centroprawicy przedstawiano jako przełom dla całej europejskiej prawicy i powrót do władzy w dużym państwie Unii Europejskiej ugrupowania mającego korzenie w środowisku postfaszystowskim. Rządowi Meloni nie dawano wówczas dużych szans na polityczną trwałość, tymczasem jego stabilność stała się jednym z najważniejszych argumentów premier w debacie krajowej i europejskiej.

Gabinet przetrwał różnice zdań między partiami koalicyjnymi, konflikty dotyczące polityki gospodarczej i zagranicznej, a także konsekwencje kolejnych kryzysów międzynarodowych. Meloni utrzymała dominującą pozycję wewnątrz centroprawicy, choć Liga i Forza Italia niejednokrotnie prezentowały odmienne stanowiska w sprawach wydatków publicznych, relacji z Rosją czy polityki europejskiej. Trwałość rządu nie oznacza więc braku sporów, lecz zdolność premier do niedopuszczania, aby konflikty wewnątrz koalicji doprowadziły do rozpadu większości.

Jednym z najważniejszych obszarów polityki rządu stała się migracja. Po katastrofie łodzi u wybrzeży Kalabrii w lutym 2023 r., w której zginęło 94 migrantów płynących z Turcji, gabinet zaostrzył przepisy oraz kary wymierzone w przemytników ludzi. Kilka miesięcy później Włochy zawarły porozumienie z Albanią dotyczące utworzenia dwóch ośrodków dla migrantów poza terytorium Unii Europejskiej. Rozwiązanie to zostało ostro skrytykowane przez centrolewicową opozycję jako kosztowne i nieskuteczne, a kolejne decyzje włoskich sądów utrudniały jego wdrożenie. Szerzej o prawnych i politycznych problemach związanych z tworzeniem takich placówek piszemy w analizie „Unia Europejska chce odsyłać migrantów do Afryki. Powstają huby powrotowe”.

Rząd przedstawia jednak ograniczenie liczby osób docierających do włoskich wybrzeży jako jeden ze swoich najważniejszych sukcesów. Od stycznia do końca lipca 2026 r. drogą morską przybyło do Włoch około 17 tys. migrantów. Według ministra spraw wewnętrznych Matteo Piantedosiego było to o 55 proc. mniej niż w tym samym okresie 2025 r. Dane te wzmacniają wiarygodność Meloni w oczach wyborców oczekujących bardziej restrykcyjnej polityki migracyjnej, choć spór o skuteczność i koszty ośrodków w Albanii pozostaje nierozstrzygnięty.

Bilans rządu obejmuje również ważne niezrealizowane obietnice. W marcu 2026 r. wyborcy odrzucili w referendum reformę wymiaru sprawiedliwości, co było pierwszą wyraźną porażką polityczną Giorgii Meloni od czasu objęcia urzędu. Projekt przewidywał między innymi rozdzielenie karier sędziów i prokuratorów oraz utworzenie dwóch odrębnych rad sądownictwa, jednej dla sędziów i drugiej dla prokuratorów.

Nie udało się także przeprowadzić reformy ustrojowej nazywanej przez Meloni „matką wszystkich reform”. Jej najważniejszym elementem miał być bezpośredni wybór premiera przez obywateli, co zdaniem szefowej rządu ograniczyłoby znaczenie powyborczych negocjacji parlamentarnych i zapewniło większą stabilność władzy wykonawczej. Prace nad projektem zostały jednak praktycznie zamrożone w parlamencie, dlatego zmiany nie wejdą w życie przed wyborami planowanymi na jesień 2027 r.

W polityce zagranicznej Giorgia Meloni połączyła postulaty suwerenności państwa z pragmatycznym podejściem do Unii Europejskiej oraz jednoznacznym zakotwiczeniem Włoch w relacjach transatlantyckich. Z polityka określanego początkowo jako przedstawiciel marginesu europejskiej prawicy stała się jedną z głównych uczestniczek rozmów o przyszłości Unii, bezpieczeństwie, Ukrainie i migracji. Jej ambicja występowania w roli pośrednika między Europą a administracją Donalda Trumpa napotkała jednak ograniczenia, gdy relacje z amerykańskim prezydentem zaczęły się pogarszać.

Rekord długości funkcjonowania gabinetu nie oznacza zatem, że rząd zrealizował cały program przedstawiony wyborcom w 2022 r. Jego najważniejszym osiągnięciem pozostaje sama stabilność polityczna, a także utrzymanie przez Braci Włochów dominującej pozycji po prawej stronie sceny partyjnej. Najpoważniejszymi wyzwaniami przed wyborami we Włoszech w 2027 r. będą natomiast słaby wzrost gospodarczy, wysokie koszty energii, presja na zwiększenie wydatków publicznych oraz konieczność zachowania jedności centroprawicowej koalicji.

„Brakuje już tylko inwazji szarańczy” – mówiła Giorgia Meloni, podsumowując skalę kryzysów, z którymi jej gabinet musiał mierzyć się od 2022 r. Bracia Włosi postanowili uczcić polityczny rekord podczas dużego zgromadzenia w porcie w Bari w Apulii. Dla Meloni wydarzenie to ma znaczenie symboliczne: polityk, który rozpoczynał jako „underdog”, po niemal czterech latach pozostaje premierem, liderem największej partii koalicji i jedną z najbardziej wpływowych postaci europejskiej prawicy.

Dlaczego warto obserwować Giorgię Meloni

Giorgia Meloni jest jedną z najważniejszych postaci współczesnej polityki europejskiej. Jej decyzje wpływają na kierunek zmian w Unii Europejskiej oraz na relacje między jej państwami.

To przywódczyni, której znaczenie rośnie wraz ze zmianami zachodzącymi w Europie — a to czyni ją jedną z kluczowych postaci do obserwowania w najbliższych latach.

Najważniejsze pytania i odpowiedzi o Giorgii Meloni

Kim jest Giorgia Meloni?

Giorgia Meloni jest włoskim politykiem, premierem Włoch oraz przewodniczącą partii Bracia Włosi. Urodziła się 15 stycznia 1977 roku w Rzymie. Działalność polityczną rozpoczęła jako nastolatka, angażując się w młodzieżowe struktury włoskiej prawicy. W 2006 roku po raz pierwszy uzyskała mandat deputowanego do Izby Deputowanych.

W latach 2008–2011 była ministrem do spraw młodzieży w czwartym rządzie Silvia Berlusconiego. W 2012 roku uczestniczyła w utworzeniu partii Bracia Włosi, a dwa lata później została jej przewodniczącą. Po zwycięstwie centroprawicowej koalicji w wyborach parlamentarnych w 2022 roku stanęła na czele włoskiego rządu. Jest pierwszą kobietą w historii Włoch sprawującą urząd premiera.

Ile lat ma Giorgia Meloni?

Giorgia Meloni urodziła się 15 stycznia 1977 roku, a więc w 2026 roku ma 49 lat. Dzieciństwo i młodość spędziła w rzymskiej dzielnicy Garbatella. W działalność polityczną zaangażowała się już w wieku 15 lat, kiedy przystąpiła do Fronte della Gioventù, młodzieżowej organizacji związanej z Włoskim Ruchem Społecznym.

Jej kariera rozwijała się bardzo szybko. W wieku 29 lat została wiceprzewodniczącą Izby Deputowanych, natomiast dwa lata później objęła stanowisko ministra do spraw młodzieży. Gdy 22 października 2022 roku została premierem Włoch, miała 45 lat.

Od kiedy Giorgia Meloni jest premierem Włoch?

Giorgia Meloni jest premierem Włoch od 22 października 2022 roku. Stanowisko objęła po wyborach parlamentarnych z 25 września 2022 roku, w których Bracia Włosi okazali się najsilniejszą partią. Utworzona przez nią koalicja uzyskała większość w obu izbach włoskiego parlamentu.

Rząd Giorgii Meloni tworzą Bracia Włosi, Liga oraz Forza Italia. Objęcie przez nią urzędu miało znaczenie historyczne, ponieważ po raz pierwszy na czele włoskiego rządu stanęła kobieta. Meloni została także jedną z najważniejszych postaci europejskiej prawicy i istotnym uczestnikiem debat o przyszłości Unii Europejskiej, bezpieczeństwie, migracji oraz relacjach transatlantyckich.

Jakie wykształcenie ma Giorgia Meloni?

Giorgia Meloni ma wykształcenie średnie. Ukończyła w Rzymie szkołę średnią o profilu językowym, Istituto Tecnico Professionale di Stato Amerigo Vespucci, uzyskując dyplom w 1996 roku. Nie ukończyła studiów wyższych i nie posiada dyplomu uniwersyteckiego.

Informacja o jej wykształceniu bywa przedmiotem pytań, ponieważ w różnych biogramach pojawiały się rozbieżności dotyczące charakteru ukończonej szkoły. Sama Meloni od młodości koncentrowała się przede wszystkim na działalności politycznej. Zanim polityka stała się jej głównym zajęciem, pracowała między innymi jako opiekunka do dzieci i barmanka.

Do jakiej partii należy Giorgia Meloni?

Giorgia Meloni należy do partii Bracia Włosi, po włosku Fratelli d’Italia. Była jednym z jej założycieli w 2012 roku, a od 2014 roku pełni funkcję przewodniczącego ugrupowania. Pod jej kierownictwem Bracia Włosi przeszli drogę od niewielkiej partii, która w wyborach w 2013 roku zdobyła niespełna 2 proc. głosów, do najsilniejszego ugrupowania we Włoszech.

Bracia Włosi należą do europejskiej rodziny partii konserwatywnych. Ugrupowanie podkreśla znaczenie suwerenności państw narodowych, tradycyjnego modelu rodziny, bezpieczeństwa, ograniczenia nielegalnej migracji oraz ochrony włoskiej tożsamości. Po objęciu władzy Meloni starała się jednocześnie przedstawić swoją partię jako odpowiedzialną siłę zdolną do sprawowania rządów i budowania porozumień na poziomie europejskim.

Jakie poglądy ma Giorgia Meloni?

Giorgia Meloni reprezentuje prawicowe i konserwatywne poglądy. Opowiada się za silnym państwem narodowym, ochroną tradycyjnej rodziny, zwiększaniem liczby urodzeń, zaostrzeniem polityki migracyjnej oraz ograniczeniem nadmiernej centralizacji Unii Europejskiej. W polityce gospodarczej łączy poparcie dla przedsiębiorczości i obniżania obciążeń fiskalnych z przekonaniem, że państwo powinno chronić strategiczne sektory gospodarki.

Przed objęciem stanowiska premiera Meloni była znana z ostrej krytyki unijnych elit i koncepcji federalizacji Europy. Jako szef rządu przyjęła bardziej pragmatyczną postawę wobec instytucji europejskich, nie rezygnując jednak z postulatu zwiększenia znaczenia państw członkowskich. Jednocześnie utrzymała jednoznaczne poparcie dla NATO, współpracy ze Stanami Zjednoczonymi oraz pomocy dla Ukrainy.

Jej politykę określa się niekiedy jako narodowo-konserwatywną. Sama Meloni przedstawia się przede wszystkim jako konserwatysta broniący włoskich interesów. Przeciwnicy zarzucają jej radykalizm oraz zbyt restrykcyjne podejście do migracji i praw społecznych, natomiast zwolennicy widzą w niej przywódcę, który połączył konserwatywną tożsamość z pragmatycznym sprawowaniem władzy.

Kto jest obecnie premierem Włoch?

Obecnie premierem Włoch jest Giorgia Meloni. Kieruje włoskim rządem od 22 października 2022 roku. Oficjalna nazwa sprawowanego przez nią stanowiska to przewodniczący Rady Ministrów Republiki Włoskiej.

Premier odpowiada za koordynowanie polityki rządu, współpracę pomiędzy ministrami oraz reprezentowanie Włoch podczas posiedzeń Rady Europejskiej. Giorgia Meloni stoi na czele centroprawicowej koalicji złożonej z partii Bracia Włosi, Liga oraz Forza Italia.

Sebastian Nizio