Marine LE PEN z rekordowym potencjałem wyborczym. David LISNARD zyskuje

Potencjał wyborczy Marine Le Pen wzrósł do 46 proc., osiągając najwyższy poziom od początku barometru Toluna Harris Interactive dla CommStrat i „L’Opinion”. Największą poprawę odnotował David Lisnard, który zyskał 9 punktów procentowych, a Raphaël Glucksmann po raz pierwszy znalazł się na drugim miejscu. Badanie pokazuje, jak szerokie grono wyborców dopuszcza głosowanie na poszczególne osoby przed wyborami prezydenckimi we Francji w 2027 roku.

.Dziesiąta fala barometru pozwala zobaczyć, jak zmieniają się możliwości poszerzania zaplecza przez pretendentów do Pałacu Elizejskiego. Respondenci oceniają każde nazwisko osobno, mogą więc dopuszczać głosowanie na kilku konkurentów. Wyniki nie sumują się do stu procent i nie oznaczają podziału głosów w pierwszej turze, którego pomiary gromadzimy w zestawieniu sondaży wyborów prezydenckich we Francji 2027.

Potencjał wyborczy Marine Le Pen wzrósł do 46 procent

Marine Le Pen zyskuje 6 punktów procentowych wobec poprzedniej fali i osiąga najlepszy wynik od uruchomienia badania w kwietniu 2025 roku. Wyprzedza Raphaëla Glucksmanna, którego potencjał wynosi 26 proc., oraz Édouarda Philippe’a i Brunona Retailleau, mających po 25 proc. David Lisnard z wynikiem 24 proc. znajduje się tuż za nimi, przed Sarah Knafo z 22 proc. i Gabrielem Attalem z 21 proc.

Zaplecze Le Pen pozostaje szczególnie mocne wśród sympatyków Zjednoczenia Narodowego, z których 91 proc. dopuszcza oddanie na nią głosu. W tej samej grupie Sarah Knafo uzyskuje 38 proc., a Éric Zemmour 35 proc. Pełne tabele przynoszą również informację o zasięgu kandydatury Le Pen poza własnym obozem: możliwość głosowania na nią deklaruje połowa sympatyków Republikanów.

W omówieniu opublikowanym 11 listopada „Journal du Dimanche” eksponuje rekord Le Pen oraz rosnące znaczenie Lisnarda. Wyniki dotyczą jednak innego wymiaru kampanii niż ocena przygotowania do sprawowania urzędu, opisana w listopadowym barometrze Verian. Tam badano postrzegane kompetencje i predyspozycje, tutaj gotowość dopuszczenia głosu na konkretną osobę.

David Lisnard skraca dystans do Philippe’a i Retailleau

Największa zmiana dotyczy mera Cannes, którego potencjał wyborczy wzrósł z 15 do 24 proc. Lisnard wyprzedza Attala i zbliża się do Philippe’a oraz Retailleau, choć różnica jednego punktu nie rozstrzyga o trwałej kolejności tej grupy. Jego awans sprawia, że rywalizacja o wyborców prawicy i centrum obejmuje coraz bardziej wyrównane grono pretendentów.

W szczegółowym rozkładzie odpowiedzi 10 proc. badanych zdecydowanie dopuszcza głosowanie na Lisnarda, a 14 proc. uznaje je za prawdopodobne. Jednocześnie 56 proc. odrzuca taką możliwość, natomiast 20 proc. nie zna polityka lub nie zajmuje stanowiska. To rozróżnienie pokazuje zarówno wielkość jego obecnego potencjału, jak i skalę zadania stojącego przed kampanią mera Cannes.

Analitycy zwracają uwagę, że Lisnard jest szczególnie atrakcyjny dla najmłodszych pełnoletnich wyborców: w grupie 18–24 lata jego potencjał wynosi 30 proc. Wśród mężczyzn osiąga 28 proc., wśród sympatyków Republikanów 51 proc., a wśród osób bliskich Zjednoczeniu Narodowemu 29 proc. Autorzy badania wiążą wzrost ze zwiększającą się akceptacją jego kandydatury, wskazując, że deklarowana znajomość polityka sięga już 80 proc.

Retailleau zachowuje jednak wyraźnie mocniejszą pozycję we własnej rodzinie politycznej. Wśród sympatyków Republikanów jego potencjał wynosi 79 proc., o 21 punktów więcej niż poprzednio, wobec 51 proc. Lisnarda. Szerszy obraz pozycji mera Cannes, obejmujący także popularność i deklaracje głosu w pierwszej turze, przedstawiamy w analizie ostatnich notowań Davida Lisnarda.

Za rywalizacją nazwisk stoi również spór o sposób przebudowy francuskiego państwa. W autorskim tekście „Jak odnowić funkcjonowanie instytucji V Republiki?”, napisanym dla „Wszystko co Najważniejsze”, Lisnard proponuje uproszczenie prawa, zwiększenie odpowiedzialności administracji oraz przekazanie samorządom większych kompetencji w jego wykonywaniu. Sam barometr nie wskazuje, które elementy programu odpowiadają za wzrost zainteresowania kandydaturą.

Raphaël Glucksmann drugi, Mélenchon mocny we własnym obozie

Glucksmann zyskuje 4 punkty procentowe i z wynikiem 26 proc. po raz pierwszy zajmuje drugą pozycję w tym barometrze. Jego najważniejszym zapleczem są sympatycy Partii Socjalistycznej, wśród których możliwość głosowania na niego dopuszcza 71 proc. François Hollande otrzymuje w tej grupie 54 proc., a François Ruffin 43 proc.

Wśród sympatyków ekologów Marine Tondelier uzyskuje 51 proc., a Glucksmann 48 proc. Jean-Luc Mélenchon pozostaje natomiast zdecydowanie najsilniejszy we własnym środowisku: jego potencjał wśród sympatyków Francji Nieujarzmionej wynosi 85 proc. W całej badanej grupie wpisanych na listy wyborcze osiąga 14 proc., co pokazuje różnicę między mobilizacją własnego obozu a zasięgiem kandydatury w szerszym elektoracie.

W centrum Philippe zachowuje przewagę nad Attalem wśród osób bliskich Renaissance. Ich potencjał wynosi tam odpowiednio 79 i 69 proc., a więc także w tej grupie znaczna część badanych dopuszcza więcej niż jedną kandydaturę. Christine Lagarde uzyskuje ogółem 16 proc., wobec 15 proc. Dominique’a de Villepina i 14 proc. Michela Barniera; jej wynik jest wyższy wśród sympatyków Renaissance, gdzie sięga 46 proc., oraz Republikanów, gdzie wynosi 38 proc.

Teddy Riner z większym potencjałem wśród sympatyków lewicy

Osobną uwagę analitycy poświęcają Teddy’emu Rinerowi, który 9 listopada ogłosił zamiar ubiegania się o prezydenturę. Jego potencjał wyborczy wynosi 10 proc., przy czym ankiety zebrano jeszcze przed ogłoszeniem kandydatury. Wynik opisuje zatem punkt wyjścia judoki, a ocenę reakcji na jego wejście do kampanii przyniosą dopiero późniejsze pomiary.

Najwyższy rezultat w podziale według sympatii partyjnych Riner uzyskuje wśród osób bliskich Francji Nieujarzmionej, gdzie możliwość oddania na niego głosu dopuszcza 22 proc. W Renaissance jest to 13 proc., wśród sympatyków socjalistów 12 proc., ekologów 10 proc., a Republikanów i Zjednoczenia Narodowego po 8 proc. W grupie 25–34 lata jego potencjał sięga 24 proc., co wskazuje na wyraźne zróżnicowanie zainteresowania tą kandydaturą. Okoliczności jej ogłoszenia przedstawiamy w materiale o wejściu Teddy’ego Rinera do wyborów prezydenckich.

Badanie Toluna Harris Interactive dla CommStrat i „L’Opinion” przeprowadzono przez internet od 27 do 29 października 2026 roku na reprezentatywnej metodą kwotową próbie 1041 dorosłych mieszkańców Francji, w tym 989 osób wpisanych na listy wyborcze, którym zadano pytanie o potencjał głosowania. Dobór i ważenie uwzględniały płeć, wiek, kategorię społeczno-zawodową oraz region; pracownia podaje dla wyników ogółem margines błędu od około 1,4 do 3,1 punktu procentowego, zależnie od mierzonego odsetka. Pełne wyniki zawiera raport źródłowy Toluna, a dokumentację metodologiczną opublikowała francuska Komisja Sondaży.

Arkadiusz Jordan
Paryż