David LISNARD coraz mocniejszy przed wyborami we Francji 2027
David Lisnard awansuje z dziewiętnastego na piąte miejsce w rankingu popularności Cluster17 dla „Le Point”, wyprzedzając Brunona Retailleau i Édouarda Philippe’a. Pełne dane pokazują poprawę jego pozycji przed wyborami prezydenckimi 2027 r. wśród wyborców Republikanów oraz części dawnego elektoratu Emmanuela Macrona. Równolegle mer Cannes uzyskuje 9 proc. w dwóch wariantach sondażu wyborczego Toluna Harris Interactive, choć prowadzenie Marine Le Pen pozostaje wyraźne.
.O największym wzroście popularności w listopadowym barometrze informuje „Journal du Dimanche”. David Lisnard otrzymuje 25 proc. pozytywnych ocen, o 6 punktów procentowych więcej niż w poprzednim pomiarze, podczas gdy Bruno Retailleau ma 24 proc., a Édouard Philippe 22 proc. Dla polityka budującego ogólnokrajową pozycję na doświadczeniu samorządowym jest to kolejny sygnał, że jego kandydatura zyskuje znaczenie poza Cannes.
Na czele zestawienia pozostają Marine Le Pen z wynikiem 35 proc. i Jordan Bardella z 32 proc. Jean-Luc Mélenchon oraz Dominique de Villepin uzyskują po 26 proc., a Marion Maréchal tyle samo co Lisnard, czyli 25 proc. Lider Francji Nieujarzmionej zachowuje najlepszy wynik na lewicy, przed Raphaëlem Glucksmannem i François Ruffinem, którzy mają po 22 proc.
Jednocześnie Emmanuel Macron spada do 12 proc. pozytywnych ocen, tracąc 5 punktów, a negatywnie ocenia go 78 proc. respondentów. Sébastien Lecornu otrzymuje 23 proc. wskazań pozytywnych, o 3 punkty mniej niż poprzednio. Awans Lisnarda następuje więc w czasie pogarszania się ocen najważniejszych przedstawicieli władzy wykonawczej.
David Lisnard w sondażach przed wyborami 2027
Najciekawsze dane znajdują się w podziale odpowiedzi według wcześniejszych wyborów politycznych respondentów. Wśród osób, które w wyborach europejskich w 2024 roku głosowały na Republikanów, Lisnard uzyskuje 72 proc. ocen pozytywnych, a Retailleau 69 proc. Jeszcze większa różnica dotyczy odpowiedzi wyrażającej bezpośrednie poparcie dla danej osoby: w przypadku mera Cannes wybiera ją 53 proc. tej grupy, w przypadku przewodniczącego Republikanów 37 proc. Oznacza to, że za zbliżonymi wskaźnikami ogólnej sympatii kryje się różna intensywność politycznego przywiązania.
Lisnard poprawia również wynik wśród wyborców Macrona z pierwszej tury wyborów prezydenckich w 2022 roku. Pozytywnie ocenia go 31 proc. tej grupy, o 15 punktów więcej niż w poprzedniej fali, natomiast Philippe zachowuje znacznie wyższy poziom 60 proc., ale traci 9 punktów. Dane można odczytywać jako sygnał poszerzania zainteresowania kandydaturą Lisnarda w części dawnego centrum. Sam pomiar sympatii nie pozwala jednak wskazać, od którego konkurenta miałby on przejmować głosy.
Struktura jego wyniku ogólnokrajowego pokazuje zarazem skalę zadania. Spośród wszystkich badanych 12 proc. deklaruje poparcie dla Lisnarda, 13 proc. sympatię, 38 proc. ocenę negatywną, a 37 proc. nie ma opinii albo go nie zna. Dodatkowo wśród wyborców Le Pen z 2022 roku jego popularność spada o 11 punktów, do 28 proc. Wzrost nie obejmuje zatem wszystkich elektoratów równomiernie, a duża grupa bez wyrobionej opinii pozostawia otwarte pytanie o dalszy przebieg kampanii.
Pełny raport Cluster17 opiera się na badaniu internetowym przeprowadzonym 2–3 listopada 2026 roku wśród 2405 dorosłych mieszkańców Francji, z doborem kwotowym i ważeniem odpowiedzi. Pracownia podaje dla całej próby marginesy błędu od około 0,9 do 2 punktów procentowych, zależnie od wyniku. Podgrupy wyborców są mniejsze, więc ich rezultaty wymagają większej ostrożności; jednopunktowa przewaga w rankingu ogólnym nie rozstrzyga o trwałej hierarchii konkurentów.
Wcześniejszy listopadowy barometr „Le Figaro Magazine” również pokazywał wzrost Lisnarda, z 15 do 23 proc. Dotyczył jednak oczekiwania, aby polityk odgrywał ważną rolę w kolejnych miesiącach i latach, podczas gdy Cluster17 mierzy poparcie i sympatię wobec poszczególnych osób. Oba badania przynoszą korzystny sygnał dla mera Cannes, lecz ich wyników nie można połączyć w jeden szereg oznaczający wzrost z 23 do 25 proc. Różnicę tę warto zachować przy lekturze wcześniejszej analizy „Marine LE PEN prowadzi, Sarah KNAFO i David LISNARD zyskują”.
Od popularności do deklaracji głosowania
Wyborcze znaczenie tej dynamiki pozwala ocenić dziewiąta fala badania Toluna Harris Interactive dla M6 i RTL, opublikowana 9 listopada. W wariancie pierwszej tury z udziałem Philippe’a, Lisnarda i de Villepina Marine Le Pen otrzymuje 34 proc., Mélenchon 19 proc., Philippe 12 proc., Glucksmann 11 proc., Lisnard 9 proc., a Retailleau 5 proc. W porównywalnej konfiguracji z 19–21 października Lisnard miał 7 proc., Philippe 15 proc., a Mélenchon 17 proc. Widać więc jednoczesne wzmocnienie mera Cannes i lidera LFI przy osłabieniu byłego premiera.
W drugim wariancie, w którym centrum reprezentuje Attal, a Philippe nie jest testowany, Lisnard również otrzymuje 9 proc., tyle samo co Attal. Le Pen ma wówczas 35 proc., Mélenchon 19 proc., Glucksmann 12 proc., a Retailleau 6 proc. Są to dwie odrębne konfiguracje tego samego badania, dlatego nie należy traktować różnic między nimi jako zmiany poparcia w czasie.
Głębszy podział odpowiedzi ujawnia, że Lisnard znajduje wyborców również w dawnym obozie Macrona. W pierwszej z tych konfiguracji wskazuje go 13 proc. wyborców prezydenta z 2022 roku deklarujących udział i głos na któregoś z kandydatów, a w wariancie z Attalem 14 proc. Wyniki te pokazują, gdzie znajduje się część jego obecnego zaplecza; nie dowodzą, że te osoby dopiero ostatnio porzuciły konkretnego rywala.
Badanie przeprowadzono przez internet 3–5 listopada wśród 2101 osób wpisanych na listy wyborcze, wyodrębnionych z próby 2436 dorosłych. Podstawy obliczenia deklaracji głosu w dwóch opisanych wariantach liczyły odpowiednio 1370 i 1367 respondentów. Raport podaje dla wyników ogółem margines błędu od około 1,4 do 3,1 punktu procentowego, zależnie od mierzonego odsetka. Szczegóły metodologii i wyniki zawiera dokumentacja badania złożona w Commission des sondages.
Dziewięć procent daje Lisnardowi większą wagę w negocjacjach na prawicy, ale w opisanych wariantach nadal dzieli go 10 punktów od Mélenchona. Pytanie o zdolność zdobywania kolejnych wyborców pozostaje więc równie ważne jak sam awans względem Retailleau. Pozostałe konfiguracje i wcześniejsze pomiary porządkuje zestawienie sondaży wyborów prezydenckich we Francji 2027.
Późniejszy pomiar Cluster17 dla „Politico” oraz rolę mediów społecznościowych przedstawia analiza awansu Davida Lisnarda poza Instagram .
Program przebudowy państwa za kandydaturą mera Cannes
Lisnard próbuje połączyć doświadczenie mera Cannes i przewodniczącego Stowarzyszenia Merów Francji z ogólnokrajowym projektem swojego ruchu Nouvelle Énergie. Osią jego propozycji jest ograniczenie biurokracji, większa swoboda gospodarcza oraz przywrócenie państwu zdolności wykonywania podstawowych zadań. Sylwetkę polityka i rozwój jego zaplecza przedstawialiśmy w opracowaniu „Kim jest David LISNARD?”.
W autorskim tekście napisanym dla „Wszystko co Najważniejsze”, „Jak odnowić funkcjonowanie instytucji V Republiki?”, David Lisnard wskazuje na rozdźwięk między mnożeniem przepisów a skutecznością działania władz. Proponuje uproszczenie prawa, mocniejszą parlamentarną kontrolę rządu, rozliczanie administracji z rezultatów i przekazanie samorządom większych kompetencji we wdrażaniu ogólnokrajowych zasad. Decentralizację wiąże z odpowiedzialnością za usługi publiczne oraz możliwością oceny ich jakości przez obywateli.
Ten program nadaje jego kandydaturze treść wykraczającą poza spór o kolejność nazwisk na prawicy. Pozwala mu przedstawiać doświadczenie samorządowe jako argument w debacie o sprawności całego państwa, a reformę administracji łączyć z pytaniami o wydatki, jakość usług i zakres odpowiedzialności władz. Barometry nie ustalają jednak, które postulaty odpowiadają za poprawę ocen. O politycznej sile tej oferty będzie świadczyć zdolność utrzymania zainteresowania w kolejnych badaniach i zwiększania liczby zdecydowanych wyborców.
Awans Lisnarda zwiększa znaczenie sporu o prawybory
Dodatkowy kontekst przynosi badanie Odoxa dla Backbone i „Le Figaro”, przeprowadzone 4–5 listopada wśród 1005 dorosłych mieszkańców Francji. Wśród sympatyków prawicy poza RN i centrum 58 proc. uznaje Lisnarda za dobrego kandydata do ewentualnych prawyborów, o 17 punktów więcej niż we wrześniu. Retailleau otrzymuje 62 proc. takich ocen, Philippe 59 proc., a Attal 42 proc. Każdą osobę oceniano oddzielnie, więc są to wskaźniki akceptacji kandydatur, a nie podział głosów w prawyborach.
W tym samym badaniu organizację prawyborów popiera 74 proc. sympatyków prawicy i centrum. Jednocześnie 62 proc. tej grupy akceptuje wariant z udziałem Attala, Philippe’a, Lisnarda i Retailleau. Rosnąca akceptacja mera Cannes zwiększa znaczenie pytania, czy taka procedura powstanie i jakie środowiska obejmie. Stan rozmów oraz różnice między pretendentami opisujemy w analizie „66 parlamentarzystów chce prawyborów we Francji. Édouard PHILIPPE odmawia”.
Dla Lisnarda najbliższe miesiące będą próbą przełożenia trzech korzystnych sygnałów na jedną kampanię: większej sympatii, szerszej akceptacji jego udziału w prawyborach i rosnących deklaracji głosu. Dla pozostałych pretendentów prawicy jego awans oznacza konieczność uwzględnienia kolejnego konkurenta o podobne grupy wyborców. Na czele rywalizacji pozostaje jednak Le Pen, a walka o drugie miejsce nadal wymaga poparcia wyraźnie szerszego niż to, którym dysponuje dziś mer Cannes. Pełną mapę kandydatur i zasady głosowania przedstawia kompendium wyborów prezydenckich we Francji 2027.
Arkadiusz Jordan
Paryż
