Chiara FERRARIS: „Miesiąc w Paryżu. Dziesięć pomysłów. Styczeń 2016”

„Miesiąc w Paryżu. Dziesięć pomysłów. Styczeń 2016”

Photo of Chiara FERRARIS

Chiara FERRARIS

Wychowana na Węgrzech, pół-Polka, pół -Włoszka. Absolwentka kulturoznawstwa w Instytucie Kultury Współczesnej na Uniwersytecie Łódzkim. Producentka telewizyjna. Mieszka w Paryżu od 2006 roku.

zobacz inne teksty Autora

OD REDAKCJI: Każdy miesiąc zaczynamy od rekomendacji tego, co w najbliższym czasie wypadałoby zobaczyć, wysłuchać, przeżyć w intelektualnej i kulturowej stolicy kontynentu. Wybór tego, co najważniejsze!


 

1. Wesołe miasteczko pod kopułą

Wesole miasteczko Grand PalaisŚwięta końca roku, jak tu jest nazywany okres Bożego Narodzenia i Nowego Roku, wcale nie kończą się zabawą sylwestrową, lecz trwają do 3 stycznia. Pod piękną kopułą Grand Palais trwa 3. edycja „Jours de fêtes”, wesołego miasteczka zbudowanego na świąteczny czas. Zapach waty cukrowej, pączków, a także mieniący się we wszystkich kolorach tęczy Grand Palais są naprawdę magiczne. Zainstalowane 30-metrowe diabelskie koło daje niepowtarzalną okazję, aby podziwiać widok na Paryż przez szklany dach. A jest to tylko jedna z ponad 50 atrakcji, które czekają nie tylko na dzieci, ale także dorosłych. Organizatorzy szacują, że w sumie odwiedzi je 150 000 osób.

Jours de fêtes au Grand Palais. 3, Avenue du Général Eisenhower, 75008 Paris. Metro: Champs-Elysées – Clemenceau. Czynne do 3 stycznia 2016

2. 100 lat dla Franka

12 grudnia 2015 roku miałby 100 lat. Żywa legenda Hollywood lat 50. poprzedniego wieku. Niesamowicie utalentowany piosenkarz i aktor. Aby uczcić setne urodziny Franka Sinatry, bo o nim mowa, galeria Joseph zorganizowała wystawę fotograficzną. Jest ona złożona oczywiście ze 100 zdjęć, z których większość nigdy nie była wystawiana publicznie i obejmuje okres od 1932 roku aż do lat 80. XX wieku. SinatraMożna zobaczyć Sinatrę na scenie, podczas kręcenia filmów, z innymi osobistościami, takimi jak Mia Farrow, Ava Gardner, John Fitzgerald Kennedy, Martin Luther King, którego wspierał, a także zdjęcia gwiazdora pokazujące jego życie prywatne.

Frank Sinatra 100 Years. Galerie Joseph. 7, rue Bachaumont, 75002 Paris. Wystawa czynna do 20 stycznia 2016

3. Made in France

.Premiera tego filmu przewidziana była na 18 listopada. Na mieście pojawiły się już plakaty, na których widać wieżę Eiffla, do której pionowo przylega ogromny kałasznikow tej samej wielkości. Film opowiada o muzułmańskim dziennikarzu, który infiltruje grupę dżihadystów z przedmieść Paryża, przygotowujących skoordynowany atak terrorystyczny na Polach Elizejskich oraz w innych częściach miasta. made in franceFilm był reklamowany sloganem: „Zagrożenie przychodzi z wewnątrz”. Rzeczywistość przerosła kreację i po zamachach z 13 listopada premiera filmu została przesunięta, a wszystkie plakaty usunięto. Zadecydowano, że film ostatecznie wejdzie na ekrany 20 stycznia; z plakatu usunięty został karabin.

 

„Made in France”, reż. Nicolas Boukhrief. We francuskich kinach od 20 stycznia 2016

4. Louis Vuitton w Grand Palais

.Grand Palais został wzniesiony w roku 1900 na jedną z najbardziej spektakularnych wystaw światowych, którą odwiedziło 48 milionów ludzi. U progu nowego wieku George Vuitton, syn Louisa, odpowiedzialny był za stoisko ze skórzanymi walizkami i torbami podróżnymi, które były zaprezentowane w Grand Palais na karuzeli. Sprawiło to, że dom mody Louis Vuitton był w centrum uwagi wszystkich zwiedzających. Dziś w Grand Palais zorganizowana została wystawa, dzięki której prześledzić można historię tego domu mody od jego początków, czyli 1854 roku, aż do dnia dzisiejszego.

 

louis-vuitton-LV_GrandPalaisVolez, Voguez, Voyagez — Louis Vuitton. Grand Palais. 3, Avenue du Général Eisenhower, 75008 Paris. Metro: Champs-Elysées – Clemenceau. Wystawa czynna do 21 lutego 2016

5. „Emigranci” Mrożka w Paryżu

.„Emigranci” — dramat Sławomira Mrożka z 1974 roku — to jeden z najważniejszych polskich dramatów napisanych po wojnie. Dwóch wyobcowanych emigrantów wspólnie zamieszkuje suterenę i skazanych jest na własne towarzystwo. Les_emigres_706x432Ponad 40 lat później sztuka ta, wystawiana na deskach teatralnych w Paryżu, jest nadal aktualna — szczególnie w kontekście społecznym we Francji. Zasługuje na zainteresowanie każdego „emigranta” mieszkającego w Paryżu.

„Les Emigrés”. Théâtre La Reine Blanche. 2 bis, passage Ruelle, 75 018 Paris. Metro: La Chapelle. Sztuka grana do 5 marca 2016

6. Barbarzyńcy w rybich skórach

.Starożytni Chińczycy nazywali ich „barbarzyńcami w rybich skórach”. Rdzenni mieszkańcy Syberii Wschodniej, zamieszkujący region rzeki Amur, są tematem wystawy w muzeum Quai Branly. Quai Branly - SyberiaPrzedmioty zebrane w tych regionach pod koniec XIX w. i na początku w. XX pokazują, jak blisko ze sobą były związane świat ludzi, świat dzikiej przyrody oraz świat duchów. Ponadto przedmioty codziennego użytku, np. ubrania, m.in. zrobione z rybich skór, są nie tylko interesujące pod względem etnograficznym, ale też bardzo eleganckie.

Esthétique de l’Amour — Sibérie extrême-orientale
. Musée du quai Branly. 37, Quai Branly, 75007 Paris. Metro: Alma-Marceau. Kolejka RER: Pont de l’Alma. Wystawa czynna do 17 stycznia 2016

7. Najstarsza cukiernia w Paryżu i baba rumowa

.Cukiernik Nicolas Stohrer odbywał staż w Wissembourgu na dworze króla Stanisława Leszczyńskiego, kiedy ten przywiózł z Polski suche ciasto drożdżowe. Stohrer podlał to ciasto winem Malaga, dodał do niego szafran oraz budyń. Król, zafascynowany w tamtym czasie „Baśniami tysiąca i jednej nocy”, nazwał to nowe ciasto Ali Babą. Chociaż inne źródła mówią, że chodziło po prostu o babkę drożdżową. Gdy córka króla, Maria Leszczyńska, poślubiła w 1725 roku Ludwika XV, Stohrer stał się jej nadwornym cukiernikiem w Wersalu. Pięć lat później otworzył on pierwszą cukiernię w Paryżu, przy ulicy Montorgueil. Ciasto Ali Baba z czasem zostało zmodyfikowane: malaga została zastąpiona rumem, a krem bitą śmietaną. Dziś nazywa się „baba au rhum” i jego trzy wersje w dalszym ciągu można kupić w najstarszej cukierni Paryża.

Stohrer. 51, rue Montorgueil 75002 Paris. Metro: Sentier

8. Kto się boi kobiet fotografów?

.Na tę nietypową wystawę składa się około 400 zdjęć amatorskich lub profesjonalnych wykonanych przez kobiety.
Sceny z życia, pejzaże, portrety czy wojna to tylko niektóre tematy. Organizatorzy chcieli przybliżyć dorobek kobiet w tej dziedzinie — zdominowanej przez mężczyzn. qui_a_peur_des_femmes_photographesWystawa pokazuje ich punkt widzenia na wydarzenia społeczno-kulturalne XIX i XX wieku, prowokuje pytanie o nieobecność tych artystek w historii sztuki. Pierwsza część prac fotograficznych powstałych w latach 1838–1919 roku wystawiona jest w Muzeum Oranżerii. Natomiast drugą część zdjęć, wykonanych między 1918 a 1945 rokiem, podziwiać można w Muzeum d’Orsay.

„Qui a peur des femmes photographes?”. Musée de l’Orangerie. Jardin Tuileries, 75001 Paris. Metro: Concorde
Musée d’Orsay, 1 Rue de la Légion d’Honneur, 75007 Paris. Metro: Assemblée Nationale. Kolejka RER: Musée d’Orsay
Obie wystawy czynne do 24 stycznia 2016

9. Paris Fashion Week

„La mode est pour la France ce que les mines d’or du Pérou sont pour l’Espagne”
(„Moda jest dla Francji tym, czym dla Hiszpanii są kopalnie złota w Peru”)
— Jean-Baptiste Colbert, minister finansów króla Ludwika XIV

.Francuska dominacja w modzie zaczęła się prawdopodobnie w XVII wieku, kiedy sztuka, architektura, muzyka oraz moda na dworze króla Ludwika XIV w Wersalu były podziwiane i naśladowane w całej Europie. Od tamtych czasów Francja bardzo uważa, żeby nie utracić tytułu światowej stolicy mody. Od 1973 roku, kiedy założona została Francuska Federacja Krawiectwa, Paryż organizuje „Semaine de la mode à Paris”, bardziej znane jako „Paris Fashion Week”. Jest to tydzień pełen pokazów mody, organizowany dwa razy do roku. Paris Fashion Week jest najważniejszym z czterech tygodni mody organizowanych także w Londynie, Mediolanie i Nowym Jorku.

DSCF8843

Paris Fashion Week. Od 24 do 29 stycznia

10. Boginie i demony

.Dwie kobiety na scenie eksplorujące motywy mitologii i kobiecości. Kolejno zamieniają się w boginie i demony. Raz są w harmonii ze sobą, a innym razem walczą. Przedstawienie to wyreżyserowała światowej sławy tancerka, choreografka, aktorka i reżyserka Blanca Li — stworzyła do niego choreografię i sama w nim występuje. Postanowiła podjąć wyzwanie i pokazać spektakl, w którym biorą udział tylko dwie kobiety; podkreśla, że w parze z mężczyzną tańczy się zupełnie inaczej. Na deskach teatru Champs-Elysées towarzyszy jej tancerka Maria Alexandrova z moskiewskiego teatru Bolszoj.

DEESSES_ET_DEMONS

„Déesses et Démones”. Théâtre des Champs-Elysées. 15, avenue Montaigne, 75008 Paris. Metro: Alma-Marceau. Spektakl grany do 3 stycznia 2016

Chiara Ferraris

Materiał chroniony prawem autorskim. Dalsze rozpowszechnianie wyłącznie za zgodą wydawcy. 1 stycznia 2016