Niemcy zwiększają swoje zaangażowanie w Arktyce

Niemcy, a dokładnie minister spraw zagranicznych Niemiec Johann Wadephul potwierdził poparcie dla Grenlandii, autonomicznego terytorium Danii, której prezydent USA Donald Trump grozi aneksją. Swoje wsparcie wyraził też minister finansów Niemiec Lars Klingbeil.

Niemcy i poparcie dla Grenlandii

.Wadephul w poniedziałek ma spotkać się w Waszyngtonie z sekretarzem stanu USA Markiem Rubio, a tematem rozmowy ma być przede wszystkim sytuacja na Ukrainie. Przed wylotem do USA szef niemieckiej delegacji powiedział niemieckiej stacji ZDF: „Jest całkiem oczywiste, że o tym, co dzieje się na Grenlandii, decydują Grenlandczycy. A także Królestwo Danii”.

Niemiecki minister w drodze do Waszyngtonu ma zatrzymać się w Reykjaviku, gdzie z szefową resortu spraw zagranicznych Islanii Thorgerdur Katrin Gunnarsdottir ma omówić, jak podało MSZ Niemiec, „szczególne strategiczne wyzwania na dalekiej północy”.

Wadephul dodał, że prezydent Trump ma rację, mówiąc, że „w szczególności Europa Północna jest zainteresowana zapewnieniem ochrony naszych interesów bezpieczeństwa w tym regionie, w obliczu zagrożeń ze strony Chi i Rosji, dlatego Niemcy i Dania są gotowe do zwiększenia swojego zaangażowania w Arktyce”.

Z kolei niemiecki minister finansów Lars Klingbeil oświadczył, że „suwerenność i integralność terytorialna muszą być szanowane”. – Wzmacniamy bezpieczeństwo w Arktyce razem, jako sojusznicy NATO, a nie przeciwnicy – powiedział Klingbeil, który udał się do Waszyngtonu na spotkanie ministrów finansów państw G7, poświęcone kluczowym surowcom. 

Polarny Jedwabny Szlak. Arktyczne ambicje Pekinu

.Kraje graniczące z Arktyką nie wypracowały dotąd jednolitego stanowiska wobec strategicznej ekspansji Chin. Każdy z nich świadomy jest oczywiście rosnącego zaangażowania Państwa Środka w regionie, ale jest ono oceniane w różny sposób. Niektóre państwa gotowe są do współpracy, inne zaś pozostają ostrożne, dostrzegając zagrożenia dla bezpieczeństwa narodowego – pisze Christina VENARD.

W dniu 26 stycznia 2018 roku, w trakcie konferencji prasowej, na której obecny był między innymi Kong Xuanyou, wiceminister spraw zagranicznych Chin, przedstawiono Białą Księgę, określająca główne kierunki chińskiej polityki w obszarze Arktyki.

Arctic situation now goes beyond its original inter-Arctic States or regional nature (Biała Księga Polityka arktyczna Chin)

Dokument, w którym Chiny określają siebie jako państwo „quasi-arktyczne” (near Arctic state) pokazuje dobitnie ambicje chińskiego rządu odgrywania jeszcze większej roli w regionie. Zapowiedź wytyczenia „Polarnego Jedwabnego Szlaku” – trzeciej osi projektu nowego Jedwabnego Szlaku –, jako uzupełnienie dla korytarza euroazjatyckiego i drogi morskiej indyjsko-pacyficznej, potwierdza plany mocnej i trwałej obecności w Arktyce, wspartej większym zaangażowanie inwestycyjnym. Jeśli dodamy do tego działania o charakterze analitycznym i eksperckim, zawiązywanie porozumień z państwami regionu a także otwierające się możliwości na płaszczyźnie energetycznej, rozumiemy, że polityczne i strategiczne znaczenie Chin w Arktyce będzie rosło.

Biała Księga ze stycznia 2018 roku była przejawem troski chińskich władz o większą transparentność kierunków działania w Arktyce. Należy jednak również zauważyć dążenia Chin do stworzenia mocnej sieci instytucjonalnej, której celem będzie wspieranie chińskich interesów w regionie. Świadczą o tym jednoznacznie takie działania, jak opublikowanie w 2017 roku dokumentu zatytułowanego Vision for Maritime Cooperation Under the Belt and Road Initiative, utworzenie Komitetu Nawigacyjnego Polarnego (Polar Navigation Committee), a także powołanie specjalnego przedstawiciela do spraw Arktyki. Strukturyzacja zaangażowania zarówno instytucji jak i przedsiębiorstw w arktyczną strategię Chin pozwoli na realizację interesów tego państwa w regionie. Tworzenie silnych współzależności między władzą centralną a sektorem prywatnym ułatwi wymianę informacji i analiz. Chińskie władze wyraziły ponadto wolę poszerzania wiedzy pracowników tych firm na temat Arktyki oraz działania w kierunku kształcenia specjalistów od spraw arktycznych wewnątrz administracji państwowej. Innym ważnym aspektem w oczach Pekinu jest informowanie na bieżąco opinii publicznej o strategicznych celach zaangażowania w regionie Arktyki.

Białej Księgi mogliśmy się dowiedzieć, że ambicją Chin jest działanie na rzecz rozwoju gospodarczego Arktyki opartego na rozbudowanej sieci szlaków nawigacyjnych w regionie. Skutkiem tego będzie poszerzenie istniejącej obecnie oferty połączeń morskich i lądowych między Państwem Środka a Europą. Zainteresowanie chińskich przedsiębiorstw Przejściem Północno-Wschodnim bierze się stąd, że umożliwia ono szybszy transport niż poprzez istniejące dotąd szlaki handlowe. Dywersyfikacji szlaków ma oczywiście istotne znaczenie geopolityczne. Chińskie władze obawiają się, że potencjalny konflikt ze Stanami Zjednoczonymi może doprowadzić w przyszłości do powstania barier handlowych skutkujących zamknięciem dla chińskich przedsiębiorców kanałów Panamskiego i Sueskiego. Z drugiej strony, chińskim pomysłom z obawą przyglądają się azjatyckie potęgi, takie jak choćby Singapur – stały obserwator przy Radzie Arktycznej – które dziś korzystają ze swojego umiejscowienia na szlakach handlowych łączących Azję, Afrykę i Europę.

Tekst dostępny na łamach Wszystko co Najważniejsze: https://wszystkoconajwazniejsze.pl/christina-venard-polarny-jedwabny-szlak-arktyczne-ambicje-pekinu/

PAP/ LW